Ҳасани туро , офтоб ва моҳ надорад

حسن تو را، آفتاب و ماه ندارد

Фару шикваи ту подшоҳ надорад

فر و شکوه تو پادشاه ندارد

эй шаҳи анҷуми тилоияи дори сипоҳат

ای شه انجم طلایه دار سپاهت

Ғайри ту шоҳии чунин сипоҳ надорад

غیر تو شاهی چنین سپاه ندارد

Рости бпимўд ҳар ки роҳ ту бошад

راست بپیمود هر که راه تو باشد

Кҷрў маҳзаст , ҳар ки роҳ надорад

کجرو محض است، هر که راه ندارد

Тираи ?гиии мӯӣу рўшноӣии рӯят

تیره گی موی و روشنائی رویت

Рӯзи сипеду шаб сиёҳ надорад

روز سپید و شب سیاه ندارد

Шубҳа кунад онкӣ шаҳ надонаду ма ро

شبهه کند آنکه شه نداند و مه را

Шоҳӣу моҳии кас иштибоҳ надорад

شاهی و ماهی کس اشتباه ندارد

Хушк шавад замзами аўФтди ҳаҷар , аз ҷой

خشک شود زمزم اوفتد حجر، از جای

Каъба агар ҳурматат нигоҳ надорад

کعبه اگر حرمتت نگاه ندارد

Раст гиёҳӣ агар зи гулшани қудрат

رست گیاهی اگر ز گلشن قدرت

Ҳеҷ гулии шаъни он гиёҳ надорад

هیچ گلی شأن آن گیاه ندارد

Ҳастӣ олами туро туфайл вуҷӯд аст

هستی عالم تو را طفیل وجود است

Ғайри ту каси ин ҷалол ва ҷоҳ надорад

غیر تو کس این جلال و جاه ندارد

Ҳуби каллаи доряти з , сар равад эй хасм

حب کله داریت ز، سر رود ای خصم

Каллаи донои ғам кулоҳ надорад

کله دانا غم کلاه ندارد

Дузд , вале шуд ба аҳли дил ба ҳамаи боб

دزد، ولی شد به اهل دل به همه باب

Дузди чунин барга ва гувоҳ надорад

دزد چنین برگه و گواه ندارد

Кӯҳӣ агар коҳро ба вазн ки ӣнҷо

کوهی اگر کاه را به وزن که اینجا

Кӯҳи гарони қадари пар коҳ надорад

کوه گران قدر پر کاه ندارد

Нест паноҳии биҷузи худоӣ касе ро

نیست پناهی بجز خدای کسی را

Гурусна рӯй замин паноҳ надорад

گرسنه روی زمین پناه ندارد

Хоми тамаъро , бигӯ ки пухтагӣами сӯхт

خام طمع را، بگو که پختگیم سوخت

Оташи дили ғайри дӯд оҳ надорад

آتش دل غیر دود آه ندارد

Дид савоб аз ҳиҷоб ва ҳам баромад

دید ثواب از حجاب و هم برآمد

« ҳоҷиб » мо ғайр аз ин гуноҳ надорад

«حاجب » ما غیر از این گناه ندارد