Агар хӯнам хӯрд ҷонон нахоҳам кард ман таркиш
اگر خونم خورَد جانان نخواهم کرد من ترکش
Дило май бӯси дасту теғу нозашро накӯтар каш
دلا میبوس دست و تیغ و نازش را نکوتر کش
Марои абрӯи камон , сайёд зад бо тири мижгонаш
مرا ابرو کمان، صیاد زد با تیر مژگانش
Ба хӯн чун дид ғалтонам чу оҳӯи баст бар таркиш
به خون چون دید غلتانم چو آهو بست بر ترکش
Хӯрдгар хӯни муштоқон чу май рӯзии бути ҷонон
خورد گر خون مشتاقان چو می روزی بت جانان
На як тан медиҳад таркиш на як кас мекунад таркиш
نه یک تن میدهد ترکش نه یک کس میکند ترکش
Маро моҳӣаст меҳри ойин ки хуршеди ҷаҳони оро
مرا ماهی است مهر آیین که خورشیدِ جهانآرا
Буд тоҷӣ ки аз аҳд қадам бӯдост бар таркиш
بُوَد تاجی که از عهد قدم بوداست بر ترکش
Агар гӯйанд исо гашта бо хуршеди ҳам зону
اگر گویند عیسی گشته با خورشید همزانو
Ту аз хуршед ва аз кайвони ливои хеш бар таркиш
تو از خورشید و از کیوان لوای خویش بر ترکش
Фалак тирӣаст зҳролўдаҳи кўро дар ниёам астӣ
فلک تیری است زهرآلوده کورا در نیام استی
Қадар тирӣаст савҳони хӯрдаи кӯро ҳаст бртркш
قدر تیری است سوهان خورده کو را هست برترکش
Бирезӣ хӯн « ҳоҷиб » зон сарангуштони уннобӣ
بریزی خون «حاجب» زان سرانگشتانِ عنابی
Ту дастӣ бар лаби хушки ман ва бар дидатар каш
تو دستی بر لب خشک من و بر دیدهٔ تر کش