Расм Эронаст ё аҳли фаранг

رسم ایران است یا اهل فرنگ

Бо бидон икрнг ва бо хубони дўрнг

با بدان یکرنگ و با خوبان دورنگ

Бо бидон хӯбӣ ва бо хубони бадӣ

با بدان خوبی و با خوبان بدی

Шева гургасту рафтори паланг

شیوه گرگ است و رفتار پلنگ

Шӯҳрати дарвешӣу дому каманд

شهرت درویشی و دام و کمند

Номи фақру вазъи шшлўлу туфанг

نام فقر و وضع ششلول و تفنگ

Кист он дарвеши кўдорди гузашт

کیست آن درویش کودارد گذشت

Аз занони шӯху вази Тифлони шнг

از زنان شوخ و وز طفلان شنگ

Кист он дарвеши кӯ , ҳаргиз набӯд

کیست آن درویش کو، هرگز نبود

Дар пай . . . Фарох ва . . . танг

در پی . . . فراخ و . . . تنگ

эй басои асби ҳумоюни тезтак

ای بسا اسب همایون تیزتک

Рӯзи перии камтар аз ёбўии ланг

روز پیری کمتر از یابوی لنگ

Дӯстонро душмани номӯсу ном

دوستان را دشمن ناموس و نام

Душманонро дӯст бо идбори нанг

دشمنان را دوست با ادبار ننگ

эй басои баҳмани бкоми аждаҳо

ای بسا بهمن بکام اژدها

Ваии басои Юнуси гирифтори наҳанг

وی بسا یونس گرفتار نهنگ

Донамат охири пушаймон май шӯй

دانمت آخر پشیمان می شوی

Пои умедати хўрўди рӯзии бснг

پای امیدت خورود روزی بسنگ

Нест ин ойини дарвешии ҳақ

نیست این آئین درویشی حق

Кор алвотаст ин кори ҷФнг

کار الواط است این کار جفنگ

Ҳар ки худ нашнохт нашносад худо

هر که خود نشناخت نشناسد خدا

Банда нафасасту худхоҳу дўрнг

بنده نفس است و خودخواه و دورنگ

Шахс нобӣно набинад роҳу чоҳ

شخص نابینا نبیند راه و چاه

Ҳар чаҳ донад хешро чусту заранг

هر چه داند خویش را چست و زرنگ

наменишоед ғарра шуд « ҳоҷиб » ба хеш

می نشاید غره شد «حاجب » به خویش

Бахт чун баргашт зад ойинаи занг

بخت چون برگشت زد آئینه زنگ