Шуд фасли дайу сафои бустон

شد فصل دی و صفای بستان

Аз лолаи рухии пиёлаи бустон

از لاله رخی پیاله بستان

Бустон чу биҳишт адан шуд боз

بستان چو بهشت عدن شد باز

Дар боғи хиром аз шабистон

در باغ خرام از شبستان

Дар гулшани қудси гулбуни файз

در گلشن قدس گلبن فیض

Бхром чу сарв дар гулистон

بخرام چو سرو در گلستان

Риндони ҷаҳони баҳақи сроинд

رندان جهان بحق سرآیند

Шарҳи ғаму ишқи мо бадастон

شرح غم و عشق ما بدستان

Идрӣс ки шуд ба халқи устод

ادریس که شد به خلق استاد

Шогирд ту бӯда дар дабистон

شاگرد تو بوده در دبستان

Аз ту ҳамаи сидқу раҳму инсоф

از تو همه صدق و رحم و انصاف

Вази зиди ту кизбу макру дастон

وز ضد تو کذب و مکر و دستان

Ширии ту , ба Нитсаатон ваҳдат

شیری تو، به نیستان وحدت

Ношстаҳи даҳони зи шери пистон

ناشسته دهان ز شیر پستان

. . . Ва забон ҳӯшёрӣаст

. . . و زبان هوشیاریست

Аз масти давои ҳуши мисатон

از مست دوای هوش مستان

Гули қанди лабати давои длҳост

گل قند لبت دوای دلهاست

Унноб чаҳ ҳоҷат ва се пистон

عناب چه حاجت و سه پستان

Мисатони ту « ҳоҷбо » тавонанд

مستان تو «حاجبا» توانند

Оварад баҳор дар зимистон

آورد بهار در زمستان