эй ки бас бе хабарии олами инсонӣ ро

ای که بس بی خبری عالم انسانی را

Карда бар хеши равои хислати ҳайвонӣ ро

کرده بر خویش روا خصلت حیوانی را

Кист он кас ки ба ҳайвон кунад исботи шараф

کیست آن کس که به حیوان کند اثبات شرف

Онкӣ дорад сифати хоссаи раҳмонӣ ро

آنکه دارد صفت خاصه رحمانی را

Ҳасану қубҳи ҳама кас бингар ва хомӯш нишин

حسن و قبح همه کس بنگر و خاموش نشین

Рӯ , зи ойинаи биомузи ту ҳайронӣ ро

رو، ز آئینه بیاموز تو حیرانی را

Агар имрӯзи зи дарвеши вази шоҳат хабар аст

اگر امروز ز درویش وز شاهت خبر است

Бгдоӣии бихарии ҳишмати султонӣ ро

بگدائی بخری حشمت سلطانی را

Нафасии нафаси дағои пеша агар ром кунӣ

نفسی نفس دغا پیشه اگر رام کنی

Айни раҳмонӣу бандии дами шайтонӣ ро

عین رحمانی و بندی دم شیطانی را

Муддаии нақси камолот маро гуфт чаҳ бок

مدعی نقص کمالات مرا گفت چه باک

Аҳриман хира шавад санъати яздоне ро

اهرمن خیره شود صنعت یزدانی را

эй ки дар олами ҷисмӣ ба ҳақиқат побаст

ای که در عالم جسمی به حقیقت پابست

Ҷисм ҳоил нашавад ботини нӯронӣ ро

جسم حائل نشود باطن نورانی را

Нимаи шаб бо рух чун рӯз чу равшани гузарӣ

نیمه شب با رخ چون روز چو روشن گذری

Нур борон кунӣ аз рухи шаби зулмоне ро

نور باران کنی از رخ شب ظلمانی را

Дил дар он шӯр ки ман дар қафаси синаи танг

دل در آن شور که من در قفس سینه تنگ

Шармгин карда зи рухи Юсуфи канъонӣ ро

شرمگین کرده ز رخ یوسف کنعانی را

Зоҳиди ин ҳилау томоту хурофоти буна

زاهد این حیله و طامات و خرافات بنه

Мард доно нахирад сиккаи нодонӣ ро

مرد دانا نخرد سکه نادانی را

Гар наҳй пои басари чархи бад-ӣни ҳасану ҷамол

گر نهی پا بسر چرخ بدین حسن و جمال

Чархи савру ҳамли оради сафи қурбонӣ ро

چرخ ثور و حمل آرد صف قربانی را

Сулҳ кул бошу дил аз васваса ҷанг бишӯй

صلح کل باش و دل از وسوسه جنگ بشوی

То чу девон накунӣ хизмати девонӣ ро

تا چو دیوان نکنی خدمت دیوانی را

Аз паии назъи салоҳи омири кул фармон дод

از پی نزع صلاح آمر کل فرمان داد

Кист гардан наниҳад ҳукми ҷаҳони бонӣ ро

کیست گردن ننهد حکم جهان بانی را

Доғро пухта бисӯзам ҷигар эй пухтаи хом

داغ را پخته بسوزم جگر ای پخته خام

То ту зинат накунӣ сафҳаи пешонӣ ро

تا تو زینت نکنی صفحه پیشانی را

« ҳоҷиб » аз пардаи авҳом бурун мена гом

«حاجب » از پرده اوهام برون مینه گام

То бидонади ҳамаи каси маънии рӯҳонӣ ро

تا بداند همه کس معنی روحانی را