Носеҳ чу гузашт аз серуми об

ناصح چو گذشت از سرم آب

Тарсонем аз чаҳ рӯ , зи ғарқоб

ترسانیم از چه رو، ز غرقاب

Чун оби зи сари гузашт ғам нест

چون آب ز سر گذشت غم نیست

Гирдоб буд ва ё ки гирди об

گرداب بود و یا که گرد آب

Имрӯзи матоъ кам баҳоӣ аст

امروز متاع کم بهائی است

Чун ҳарфи изофаи ҳубу аҳбоб

چون حرف اضافه حب و احباب

эй ояти ҳубу рояти сидқ

ای آیت حب و رایت صدق

Маънии ҷаводу айни ваҳоб

معنی جواد و عین وهاب

Тбтоби зқн ба сўлҷони зулф

طبطاب ذقن به سولجان زلف

Ҷангии ҳамаи сўлҷону тбтоб

جنگی همه سولجان و طبطاب

Печида ба пои дил ба перӣ

پیچیده به پای دل به پیری

Ишқат чу , ба нахли хушки лблоб

عشقت چو، به نخل خشک لبلاب

Дар оташи дил дар оби дида

در آتش دل در آب دیده

Халқӣ чу , самандаранду Сурхоб

خلقی چو، سمندرند و سرخاب

Аз зулфи сиёҳи тоби дорат

از زلف سیاه تاب دارت

Дилҳо ҳама бо табанд ва бе тоб

دلها همه با تب‌اند و بی تاب

Афсӯс ки ҳечкас надонист

افسوس که هیچکس ندانست

Қадари ту ягона дар ноёб

قدر تو یگانه دُرّ نایاب

Ту ҳайкали қудсу каъбаи Кувайт

تو هیکل قدس و کعبه کویت

Рӯ , қиблау абрувонати миҳроб

رو، قبله و ابروانْت محراب

Маҳбӯби ҷаҳони туе ба таҳқиқ

محبوب جهان تویی به تحقیق

Ҳуби ту буд млози аҳбоб

حب تو بود ملاذ احباب

Кучак ба бузург нозад аз чаҳ

کوچک به بزرگ نازد از چه

Рустам нахурд фусӯси Суҳроб

رستم نخورد فسوس سهراب

Нӯшад ба адами равонати мъдит

نوشد به عدم روانت معدیت

« ҳоҷиб » зи забони хомаи ҷлоб

«حاجب » ز زبان خامه جلاب