Даҳраст пар аз фитна ва шаҳраст пурошӯб

دهر است پر از فتنه و شهر است پرآشوب

Аз чашми сияҳи масти ту эй бар ҳамаи маҳбӯб

از چشم سیه مست تو ای بر همه محبوب

Он кас ки ҳаме гуфт манам фотиҳу ғолиб

آن کس که همی گفت منم فاتح و غالب

Шуд бо сипаҳу хайлу ҳашами оҷизу мағлуб

شد با سپه و خیل و حشم عاجز و مغلوب

Баси турфаи банноҳо ки бадии ҷинати шаддод

بس طرفه بناها که بدی جنت شداد

Чун боғи Ирами гашти ҳамаи ноқису маъюб

چون باغ ارم گشت همه ناقص و معیوب

Чандеаст шуд аз адли шаҳаншоҳ дар Эрон

چندیست شد از عدل شهنشاه در ایران

Хӯни ҳамаи помолу асоси ҳамаи мнҳўб

خون همه پامال و اثاث همه منهوب

Дар ҳазрати султон ба чаҳ тақсири шдстнд

در حضرت سلطان به چه تقصیر شدستند

Аъёни ҳамаи маъзулу раияти ҳамаи манкӯб

اعیان همه معزول و رعیت همه منکوب

Шоҳои ту чу иъсўбӣу миллати магаси наҳл

شاها تو چو یعسوبی و ملت مگس نحل

Бингар ки ба адласт ҳамаи одати иъсўб

بنگر که به عدل است همه عادت یعسوب

Даъвӣати рубубияту унвонати Абут

دعویت ربوبیت و عنوانت ابوت

эй раби аби алхсми валади қотили мрбўб

ای رب اب الخصم ولد قاتل مربوب

Ҳақ гӯям ва аз дор натарсам ки аз ин дор

حق گویم و از دار نترسم که از این دار

Аз гуфтани ҳақи бас чу масеҳо шудаи маслуб

از گفتن حق بس چو مسیحا شده مصلوب

Зоҳид чаҳ кашии мади влоолзол дар алҳмд

زاهد چه کشی مد ولاالضال در الحمد

Чун нест дар ин доираи каси ғайри ту мағзуб

چون نیست در این دایره کس غیر تو مغضوب

Он сабр ки дар ҳавсила ғайр нагунҷад

آن صبر که در حوصله غیر نگنجد

Дар мост ки хориҷ буд аз тоқати Айюб

در ماست که خارج بود از طاقت ایوب

Шуд аз ту азизи ман оё Юсуф дар Миср

شد از تو عزیز من آیا یوسف در مصر

Равшани дилу ҷони ҳама чун дидаи ёқӯб

روشن دل و جان همه چون دیده یعقوب

Манъами хабар аз ҷазбаи ҷаззоб чаҳ пурсӣ

منعم خبر از جذبه جذاب چه پرسی

Ҷаззоб буд симу зару ақли ту маҷзӯб

جذاب بود سیم و زر و عقل تو مجذوب

Ҳиммати талаб аз « ҳоҷиб » дарвеши бҳрҳол

همت طلب از «حاجب » درویش بهرحال

Гар толиби ҳақӣ ба ҳақӣ бар ҳамаи матлӯб

گر طالب حقی به حقی بر همه مطلوب