Дар косаи ду чашм буд хӯни дили шароб

در کاسه دو چشم بود خون دل شراب

Вази оташи дарун шудаи лухти ҷигари кабоб

وز آتش درون شده لخت جگر کباب

Аз фитнаҳои давраи охир замон бибин

از فتنه های دوره آخر زمان ببین

Эрон дар изтиробу ҷаҳонӣ дар инқилоб

ایران در اضطراب و جهانی در انقلاب

Аз хӯни ошиқони ватани гашти кӯҳу дашт

از خون عاشقان وطن گشت کوه و دشت

Кафи неи хзиби ворҳмии рӯзу шаби хизоб

کف نی خضیب وارهمی روز و شب خضاب

Аз бас ба наъшҳо шудаи мӯёни бенот наъш

از بس به نعش ها شده مویان بنات نعش

Шуд хираи чашми анҷум ва шуд тираи офтоб

شد خیره چشم انجم و شد تیره آفتاب

Тӯб « шнидр »асту туфанг « врндл » аст

توپ «شنیدر» است و تفنگ «ورندل » است

Каз ин ду шуд баннои адолати барии зи хоб

کز این دو شد بنای عدالت بری ز خواب

Як қатра кард миллати худ поки шихно

یک قطره کرد ملت خود پاک شیخنا

Неи шоҳид ва на байна беҳақ ва бе ҳисоб

نی شاهد و نه بینه بی حق و بی حساب

Машрӯтаи хоҳ бо бемаҳзаст назд шайх

مشروطه خواه با بی محض است نزد شیخ

То онкии бастаи гашти зи машрӯтаи боби тоб

تا آنکه بسته گشت ز مشروطه باب تاب

эй сулҳи кул чу шамси зи машриқ тулӯъ кун

ای صلح کل چو شمس ز مشرق طلوع کن

То теғҳои хушк занад занг дар ғроб

تا تیغ های خشک زند زنگ در غراب

« ҳоҷиб » ба малики маънӣ ва дар кишвари камол

«حاجب » به ملک معنی و در کشور کمال

Ғайр аз ту кист Подшаҳи молики алрқоб

غیر از تو کیست پادشه مالک الرقاب