Асри шихўхит афзал бошад аз аҳди шабоб

عصر شیخوخیت افضل باشد از عهد شباب

То , ба хам чанде намонад соф кӣ гардад шароб

تا، به خم چندی نماند صاف کی گردد شراب

эй ки чун кафи алхзибти каф буд рангини зи хӯн

ای که چون کف الخضیبت کف بود رنگین ز خون

Чун зи хӯни духтар руз набӯдат кафҳо хизоб

چون ز خون دختر رز نبودت کفها خضاب

Аз гадоён дар майхонаи ёрӣ май талаб

از گدایان در میخانه یاری می طلب

То диҳандат тахти Ковӯси афсари афросйоб

تا دهندت تخت کاووس افسر افراسیاب

Аз муноҷоти ту зоҳид дар хароботи Муғон

از مناجات تو زاهد در خرابات مغان

Ин хроботист кободаст дар вай ҳар хароб

این خراباتیست کاباد است در وی هر خراب

Пушти лаб чун пари тӯтии оризати минқори Кебек

پشت لب چون پر طوطی عارضت منقار کبک

Лаби чунон хӯни кабӯтари зулф чун пари ғроб

لب چنان خون کبوتر زلف چون پر غراب

Мӯии мишкӣнро ниқоб рӯй рангин карда Эй

موی مشکین را نقاب روی رنگین کرده ای

Дидаем абр сияҳ гардад ҳиҷоби офтоб

دیده ایم ابر سیه گردد حجاب آفتاب

Муддаӣ аз давр , ноҳақ , хўднмоӣӣ ме кунад

مدعی از دور، ناحق، خودنمائی می کند

Об бинмоед балӣ дар дидаи каҷи байни сароб

آب بنماید بلی در دیده کج بین سراب

Рӯзу шаби хуршеду ма аз шарми нури оризат

روز و شب خورشید و مه از شرم نور عارضت

Ин таворуси болзмом ва он таворуси боолҷўоб

این توارث بالضمام و آن توارث باالجواب

Бар замини бхром эй шамси ҳақиқати космон

بر زمین بخرام ای شمس حقیقت کاسمان

Гуяд аз рашку ҳасади ёлитнии канти туроб

گوید از رشک و حسد یالیتنی کنت تراب

Нестӣ дар айн ҳастӣ ҳастӣ андари нестӣ

نیستی در عین هستی هستی اندر نیستی

Анаи амри азими ҳзаҳи шиӣии ъҷоб

انه امر عظیم هذه شیئی عجاب

Номае чун субҳ содиқ ҳаст « ҳоҷиб »ро , ба шаб

نامه ای چون صبح صادق هست «حاجب » را، به شب

Хомаи андари ваии давони чўнонкаҳи андари ҷӯи шаҳоб

خامه اندر وی دوان چونانکه اندر جو شهاب