Рӯйу мӯии ту , эй ту рабу раб

روی و موی تو، ای تو رب و رب

Чун баёзи субҳ дар саводи шаб

چون بیاض صبح در سواد شب

Тохти ишқи ту , бар ҳисори дил

تاخت عشق تو، بر حصار دل

Ҳамчуи бръҷми лашгари араб

همچو برعجم لشگر عرب

Бесабаб ба ақл ъошқо маханд

بی سبب به عقل عاشقا مخند

Зонка ақл шуд ишқро сабаб

زانکه عقل شد عشق را سبب

Муддаии туро ,гар ситораи ист

مدعی تو را، گر ستاره ایست

Байнами ошкори шакли зўи занб

بینم آشکار شکل ذو ذنب

Иктн аз русули ғайр ту накард

یکتن از رسل غیر تو نکرد

Саҳар аз ду чашми мӯъҷиз аз ду лаб

سحر از دو چشم معجز از دو لب

Бош бандаи пер май фуруш

باش بنده پیر می فروش

Чун нўокнди бандаи ънб

چون نواکند بنده عنب

эй ки толибии илму ишқ ро

ای که طالبی علم و عشق را

Нимаи шаб ба сидқ аз худои талаб

نیمه شب به صدق از خدا طلب

Хондаи хешро қутби алхриФ

خوانده خویش را قطب الخریف

Кӯи ндондии ақтб аз қутб

کو نداندی اقطب از قطب

Не фасоҳатаст хасмро на сидқ

نی فصاحت است خصم را نه صدق

Кас начидааст аз ҳтби рутаб

کس نچیده است از حطب رطب

Ҳаст чун арӯси илми ман ърис

هست چون عروس علم من عریس

Бо арӯси бикр чун кунад ъзб

با عروس بکر چون کند عزب

Илми рости фахру зодби шараф

علم راست فخر و زادب شرف

Ҳбзо , зи илми бахи бах аз адаб

حبذا، ز علم بخ بخ از ادب

Зид сулҳ шуд онкиро буд

ضد صلح شد آنکه را بود

Ҷаҳли бўолҳкми узри бўлҳб

جهل بوالحکم عذر بولهب