Бастаи зулф чу занҷири ту баси шер нар аст

بسته زلف چو زنجیر تو بس شیر نر است

Хастаи чашми ту баси оҳӯии дашти ттрост

خسته چشم تو بس آهوی دشت تتراست

Абрӯяти сахт камонаст бару мижгон бар

ابرویت سخت کمان است بر و مژگان بر

Пеши ин тиру камони синаи олам сипар аст

پیش این تیر و کمان سینه عالم سپر است

Дарҷи ёқӯти лаби лаъли ту эй дар самин

درج یاقوت لب لعل تو ای در سمین

Ҳаст дарҷӣ ки дар ӯ дарҷи ду ришта камар аст

هست درجی که در او درج دو رشته کمر است

Зодаи ҳафт обу чори уммии неи не аз анк

زاده هفت آب و چار امی نی نی از انک

Амҳотнди туро духтару обо писар аст

امهاتند تو را دختر و آبا پسر است

Се маволеди наводаи ту аз онанд яқин

سه موالید نواده تو از آنند یقین

Зода ҳар писару духтари фаррух сайр аст

زاده هر پسر و دختر فرخ سیر است

Ғайри бутгар ки буд модар , бут ё падараш

غیر بتگر که بود مادر، بت یا پدرش

Тўӣии он бут ки ҳунари модару илмат падар аст

توئی آن بت که هنر مادر و علمت پدر است

Ҳар шаҷарро самарӣ бояд агар на ҳтб аст

هر شجر را ثمری باید اگر نه حطب است

Шахс беилму ҳунар чун шаҷар бесамар аст

شخص بی علم و هنر چون شجر بی ثمر است

Аз қадами шамсу қамари ин сафарии он ҳзрӣ аст

از قدم شمس و قمر این سفری آن حضری است

Бингар ин шамсу қамар вааш ба замин нўсФр аст

بنگر این شمس و قمر وش به زمین نوسفر است

Сарвар онаст сари афрохта бар дар ноинд

سرور آنست سر افراخته بر در نایند

Даргаати саҷдаи гуҳи ӣнҳама бепо ва сар аст

درگهت سجده گه اینهمه بی پا و سر است

Илми сулҳи барафрошта бо парчами адл

علم صلح برافراشته با پرچم عدل

Сояаш то , ба абад бар сар ҳар хушк ва тар аст

سایه اش تا، به ابد بر سر هر خشک و تر است

Беҳунарро ту мадони комилу фарзонау род

بی هنر را تو مدان کامل و فرزانه و راد

« ҳоҷиб » воҷиби мо моили аҳл ҳунар аст

«حاجب » واجب ما مایل اهل هنر است