Дӯш дар бардоштами хуршед , моҳ омад гузашт

دوش در بر داشتم خورشید، ماه آمد گذشت

Моҳро тасвир мекардам ки шоҳ омад гузашт

ماه را تصویر می‌کردم که شاه آمد گذشت

Ман ҷиҳоду ҷангро тағйир медодам ба сулҳ

من جهاد و جنگ را تغییر می‌دادم به صلح

Каз ман он тарки сипоҳӣ бо сипоҳ омад гузашт

کز من آن ترک سپاهی با سپاه آمد گذشت

Пеши теғаши ҷон сипар кардам валек он ҷангҷӯ

پیش تیغش جان سپر کردم ولیک آن جنگجو

Бо камони абрӯу тир нигоҳ омад гузашт

با کمانِ ابرو و تیرِ نگاه آمد گذشت

Дида бо дил гуфт рӯзи васл ёр омад падед

دیده با دل گفت روز وصل یار آمد پدید

Дил ба ҷон мегуфт шоми ҳиҷр оҳ омад гузашт

دل به جان می‌گفت شام هجر آه آمد گذشت

Дӯши дидори маи нав , муштабаҳ шуд бар ҳама

دوش دیدار مه نو، مشتبه شد بر همه

Ва он ҳилоли абрӯ , ба дафъ иштибоҳ омад гузашт

و آن هلال ابرو، به دفع اشتباه آمد گذشت

Ҳар гунаҳи ғайри азҷФоу зулму кин бахшӣданӣ аст

هر گنه غیر از جفا و ظلم و کین بخشیدنی است

Онкӣ аз як оҳ бахшад сад гуноҳ омад гузашт

آنکه از یک آه بخشد صد گناه آمد گذشت

Ман паноҳу пушти хўбонм ба маънӣ дар ҷаҳон

من پناه و پشت خوبانم به معنی در جهان

То напиндорад касе пушт ва паноҳ омад гузашт

تا نپندارد کسی پشت و پناه آمد گذشت

Бо ҳарифи ишқ нар дидам сар бар тофт ақл

با حریفِ عشق نردیدم سر برتافت عقل

Даъвии ҷон бохтан кардам гувоҳ омад гузашт

دعوی جان باختن کردم گواه آمد گذشت

Рафт субҳи равшани васлу шаби торики ҳиҷр

رفت صبح روشن وصل و شب تاریک هجر

Он спидондом бо зулф сиёҳ омад гузашт

آن سپید اندام با زلف سیاه آمد گذشت

Юсуфони Мисри маъниро бшир , аз мо бигӯ

یوسفان مصر معنی را بشیر، از ما بگو

Онкӣ бахшад ҷоҳу иззати қаър чоҳ омад гузашт

آنکه بخشد جاه و عزت قعر چاه، آمد گذشت

Дод мазлӯмон бихоҳад « ҳоҷиб » аз золими бҳкм

داد مظلومان بخواهد «حاجب» از ظالم به حکم

То бигӯянд аҳли сӯрат додхоҳ омад гузашт

تا بگویند اهل صورت دادخواه آمد گذشت