Қиблаи оламу одами ҳамаи ҷои кӯй ман аст

قبله عالم و آدم همه جا کوی من است

Рӯй дилҳо чу , ба ҳақи дрнгрии сӯй ман аст

روی دلها چو، به حق درنگری سوی من است

Чашм хунин бигушо то , ба ту гардад равшан

چشم خونین بگشا تا، به تو گردد روشن

Ки шуъоъи мау меҳр аз рухи некӯӣ ман аст

که شعاع مه و مهر از رخ نیکوی من است

Оҳӯ , ар нест ба зоти ту бадоне каз азм

آهو، ار نیست به ذات تو بدانی کز عزم

Қудрати шери фалак аз , Роми оҳӯӣ ман аст

قدرت شیر فلک از، رم آهوی من است

Кунҷ азлат бинишастам зи сухани лаби бастам

کنج عزلت بنشستم ز سخن لب بستم

Лек донам ҳамаи ҷои бонги ҳаёҳӯӣ ман аст

لیک دانم همه جا بانگ هیاهوی من است

Шуд машоми ҳамаи пари роиҳаи машку абир

شد مشام همه پر رایحه مشک و عبیر

Ки ба ҳамроҳи сабои накҳатӣ аз буи ман аст

که به همراه صبا نکهتی از بوی من است

Шуълаи оташи намруду биҳишти шаддод

شعله آتش نمرود و بهشت شداد

Нуктаи бастаи сар аз халқи ману хуй ман аст

نکته بسته سر از خلق من و خوی من است

Сарви кшмр ки бадии муъҷизаи зардуштӣ

سرو کشمر که بدی معجزه زردشتی

Бо сари афтода ба пеши қади дилҷӯй ман аст

با سر افتاده به پیش قد دلجوی من است

Рӯ , ту дар оби нигари мдъёи сӯрати худ

رو، تو در آب نگر مدعیا صورت خود

Ки дили марди худои ойина рӯй ман аст

که دل مرد خدا آئینه روی من است

Обрӯ нест варо боби фазоҳати ҳошо

آبرو نیست و را باب فضاحت حاشا

Зонкаҳи ин оби равони рӯзу шаб аз ҷӯй ман аст

زآنکه این آب روان روز و شب از جوی من است

Ҳарчӣ мӯъҷизи зи набӣ ҳар чаҳ каромат з валеаст

هرچه معجز ز نبی هر چه کرامت ز ولیست

Ҳамаи сҳрист ки дар хомаи ҷодӯӣ ман аст

همه سحریست که در خامه جادوی من است

Гардани шери фалак гар напазирад занҷир

گردن شیر فلک گر نپذیرد زنجیر

Рўзгорист ки дар ҳалқаи як мӯӣ ман аст

روزگاریست که در حلقه یک موی من است

Маънии ърўаҳи всқии сифати ҳабли матин

معنی عروة وثقی صفت حبل متین

Мӯии афтодае аз ҳалқаи гесуӣ ман аст

موی افتاده ای از حلقه گیسوی من است

Тоқи миҳробу равоқи ҳараму дайру кунишат

طاق محراب و رواق حرم و دیر و کنشت

« ҳоҷбо » рокъу соҷд ба ду абрӯӣ ман аст

«حاجبا» راکع و ساجد به دو ابروی من است