Додани ҷон гарчи бар абноءи олами шоқ буд

دادن جان گرچه بر ابناء عالم شاق بود

Лек ошиқи ин ҳунарро , аз азали муштоқ буд

لیک عاشق این هنر را، از ازل مشتاق بود

Тоқи абрӯии туро нозам ки афтодааст тоқ

طاق ابروی تو را نازم که افتاده است طاق

Ба ба аз тоқӣ ки ҷуфташ дар ҳақиқати тоқ буд

به به از طاقی که جفتش در حقیقت طاق بود

Нӯши васлу неши ҳиҷронат ба мизони дуруст

نوش وصل و نیش هجرانت به میزان درست

Ҷони гзо , чун заҳру рӯҳи афзой чун трёқ буд

جان گزا، چون زهر و روح افزای چون تریاق بود

Онкии беруни з , анфусу офоқ ҷӯё будамаш

آنکه بیرون ز، انفس و آفاق جویا بودمش

Чун бгрдидми аён дар анфусу офоқ буд

چون بگردیدم عیان در انفس و آفاق بود

Мусҳафи моро чунон шероза зад саҳҳофи ақл

مصحف ما را چنان شیرازه زد صحاف عقل

Космонии номаҳо пешаши ҳамаи авроқ буд

کاسمانی نامه ها پیشش همه اوراق بود

Ҳодиси мутлақ , вуҷӯди муҳтарамро бозгу ,

حادثِ مطلق ، وجودِ محترم را بازگو،

То ки бади зоти қадам , дар гардиши ин на тоқ буд

تا که بُد ذاتِ قِدَم ، در گردش این نُه طاق بود

Онкии сарви Кошмарро теша зад бар реша гуфт

آنکه سرو کاشمر را تیشه زد بر ریشه گفت

Ин ҳасуди қомати он сарви симини соқ буд

این حسود قامت آن سرو سیمین ساق بود

Бо кафат ташбеҳ мекардам ба ҳиммати баҳру кон

با کفت تشبیه می کردم به همت بحر و کان

Баҳр агар раззоқ буду кон агар халлоқ буд

بحر اگر رزاق بود و کان اگر خلاق بود

Дар бисоти қурби ҷонон бо ту ҳар аҳдӣ ки баст

در بساط قرب جانان با تو هر عهدی که بست

Худ ту бишикастӣ дуруст ӯ бар сари мисоқ буд

خود تو بشکستی درست او بر سر میثاق بود

Аз ҳиҷози он тарки шаҳри ошӯб чун шуд дар Ироқ

از حجاز آن ترک شهر آشوب چون شد در عراق

Ёфт , ҳар шӯру наво дар парда ӣ ушшоқ буд

یافت ، هر شور و نوا در پرده ی عشّاق بود

Ҳарф ҳақ зад , дӯш « ҳоҷиб » сўФӣӣ аз хонақоҳ

حرف حق زد، دوش «حاجب » صوفئی از خانقاه

Посухаш то субҳдам бо Зуҳрау мтроқ буд

پاسخش تا صبحدم با زهره و مطراق بود