То насими субҳ , бар ҷаҳони вазид

تا نسیم صبح، بر جهان وزید

Дар чамани шкФти навгули умед

در چمن شکفت نوگل امید

Шуд ғизоли адл дар чамани чмон

شد غزال عدل در چمن چمان

Гурги ҳори зулм аз , рама рамед

گرگ هار ظلم از، رمه رمید

Дасти ҳақ бурун шуд зи остин

دست حق برون شد ز آستین

Пардаҳои ваҳм аз миён дарид

پرده های وهم از میان درید

Зоғу роғ ҳиҷр шуд дар ошён

زاغ و راغ هجر شد در آشیان

Шоҳбози васли з ошён парид

شاهباز وصل ز آشیان پرید

эй мунаҷҷим ар олимӣ бибин

ای منجم ار عالمی ببین

Наҷми шоҳи ишқ бар фалаки падед

نجم شاه عشق بر فلک پدید

Рахши азми тохт якка тоз ишқ

رخش عزم تاخت یکه تاز عشق

Теғ бедареғ аз миён кашид

تیغ بی دریغ از میان کشید

Ҳар ки аҳл буд марҳамат фузуд

هر که اهل بود مرحمت فزود

Вонкаҳи ҷаҳл буд дил аз ӯ бурид

وانکه جهل بود دل از او برید

Аз саводи шаби турраи ?ути аён

از سواد شب طره ات عیان

Ваии баёзи субҳ дар рахти падед

وی بیاض صبح در رخت پدید

« ҳоҷиб » онкӣ шуд сарфарози ишқ

«حاجب » آنکه شد سرفراز عشق

Хори хоряши дард ва по халид

خار خاریش درد و پا خلید