Ёри он қадр , ба ҳасан бинозед ва ноз кард

یار آنقدر، به حسن بنازید و ناز کرد

Каш рӯзгор ҳастӣ худро ниёз кард

کش روزگار هستی خود را نیاز کرد

Бо ҳуққаи бозяши фалаки ҳуққаи бози бохт

با حقه بازیش فلک حقه باز باخت

Бояд қимор бо фалаки ҳуққа боз кард

باید قمار با فلک حقه باز کرد

Зоҳиди зи каъбаи рахт ба дайр Муғон кашид

زاهد ز کعبه رخت به دیر مغان کشید

Табдил бар ҳақиқати мутлақ муҷоз кард

تبدیل بر حقیقت مطلق مجاز کرد

Гар масҷидаст майкадау қиблаи хам май

گر مسجد است میکده و قبله خم می

Бояд ба ҳафт вақт ба мастӣ намоз кард

باید به هفت وقت به مستی نماز کرد

Зоҳиди биё , ба масҷид ва михўоргон бибин

زاهد بیا، به مسجد و میخوارگان ببین

Кин хонаро худои з , риё бениёз кард

کاین خانه را خدا ز، ریا بی نیاز کرد

То ин саройро , дар раҳмат намӯд боз

تا این سرای را، در رحمت نمود باز

Дарҳои кизбу накбату заҳмат фароз кард

درهای کذب و نکبت و زحمت فراز کرد

Донист ишқи ман зҳби холисам ба аҳд

دانست عشق من ذهب خالصم به عهد

Чун кӯраи гашти бутаи худ шакл газ кард

چون کوره گشت بوته خود شکل گاز کرد

Кӯтоҳи пои зулм ва дарозаст дасти адл

کوتاه پای ظلم و دراز است دست عدل

Бояд нишаст роҳату поӣӣ дароз кард

باید نشست راحت و پائی دراز کرد

Даҳри мшъбди фалаки ҳуққаи боз , ро

دهر مشعبد فلک حقه باز، را

Ҳақи дасти басту бастаи арбоб роз кард

حق دست بست و بسته ارباب راز کرد

Ҷузи орзӯ , чаҳ сарфау суд , аз ҷаҳони барад

جز آرزو، چه صرفه و سود، از جهان برد

Он кас ки умри сарфи тамаъи вақт оз кард

آن کس که عمر صرف طمع وقت آز کرد

« ҳоҷиб » бигӯӣ мардуми озодаро худоӣ

«حاجب » بگوی مردم آزاده را خدای

Мумтоз карду қобил ҳар имтиёз кард

ممتاز کرد و قابل هر امتیاز کرد