Хуршед агар зонка ба симоӣ ту монад

خورشید اگر زانکه به سیمای تو ماند

Аз чист ба пеши ту таҷаллии натавонад ?

از چیست به پیش تو تجلی نتواند؟

Гар сарв , ба пеши қадат аз по нанишинад

گر سرو، به پیش قدت از پا ننشیند

Дигар , ба лаби ҷӯии кас ӯро нанишонд

دیگر، به لب جوی کس او را ننشاند

Дил хӯн шуд ва аз дидаи фурӯи рехти бдомон

دل خون شد و از دیده فرو ریخت بدامان

Дилбари дил агар хост сетанд чаҳ сетанд ?

دلبر دل اگر خواست ستاند چه ستاند؟

Ҷони тоир қудсаст пурд , дар ҳарами қудс

جان طایر قدس است پرد، در حرم قدس

Сайёд ар аз қафас тан биппаранд

صیاد ار از قفس تن بپراند

Тобути маро бар сар роҳаш бигзоред

تابوت مرا بر سر راهش بگذارید

То бӯ ки ба ман домани нозии бФшонд

تا بو که به من دامن نازی بفشاند

эй субҳ саодат бидам аз машриқи умед

ای صبح سعادت بدم از مشرق امید

То зулмати ғам дар ҳама офоқ намонад

تا ظلمت غم در همه آفاق نماند

Омад басарам боз нагиред азояш

آمد بسرم باز نگیرید عزایش

Мураккаб бигзоред ба наъшам бадванд

مرکب بگذارید به نعشم بدواند

Кӣ риштаи паймони ту ҷонои гслонм

کی رشته پیمان تو جانا گسلانم

Гар , зонка аҷали ришта умрам гусаланд

گر، زانکه اجل رشته عمرم گسلاند

Дар майкадаи ишқи талаби нашъаи ҷовид

در میکده عشق طلب نشئه جاوید

Кин бодаи хумори орад ва ин айш намонад

کاین باده خمار آرد و این عیش نماند

Ин худсарӣ аз чист фалакро ки зи домон

این خودسری از چیست فلک را که ز دامان

Базри тараби имрӯз , ба олам нафишонд

بذر طرب امروز، به عالم نفشاند

Бар « ҳоҷиб » ин анҷумани имрӯзи худоё

بر «حاجب » این انجمن امروز خدایا

Чашми бад ,у бадхоҳ зӣоне нарасонад

چشم بد، و بدخواه زیانی نرساند