Дар адам ойина будам рӯй ёри хеш ро

در عدم آئینه بودم روی یار خویش را

Додмӣ дар ҷону дили манзилнигор хеш ро

دادمی در جان و دل منزل نگار خویش را

Хешро кардам басӯрат чун гадо , зон рӯ фузуд

خویش را کردم بصورت چون گدا، زان رو فزود

Бахтам аз шоҳони бмънии эътибори хеш ро

بختم از شاهان بمعنی اعتبار خویش را

Дар ҳарим ёр напасандам шавад муҳаррами рақиб

در حریم یار نپسندم شود محرم رقیب

Кӣ диҳад сайёд , бар душмани шикори хеш ро

کی دهد صیاد، بر دشمن شکار خویش را

Соқио дар оби бастаи оташи сайёли рез

ساقیا در آب بسته آتش سیال ریز

Башиканам то аз яке соғари хумори хеш ро

بشکنم تا از یکی ساغر خمار خویش را

Шоҳбози олами қудсами ним зини хокдон

شاهباز عالم قدسم نیم زین خاکدان

Ошёни зин пас кунам дору диёри хеш ро

آشیان زین پس کنم دار و دیار خویش را

Остин аз пеши ашки дида бар гирам агар

آستین از پیش اشک دیده بر گیرم اگر

Рашк Ҷайҳун мекунам аз хӯни канори хеш ро

رشک جیحون می کنم از خون کنار خویش را

Дар шиор ҷанг мебошанд мардуми рӯзу шаб

در شعار جنگ می باشند مردم روز و شب

Лек ман сулҳ ва сафо кардам шиори хеш ро

لیک من صلح و صفا کردم شعار خویش را

Луки масти сари қаторами бордору хори хор

لوک مست سر قطارم باردار و خار خوار

Зон ниҳодами ди ркФи ҷонони маҳори хеш ро

زان نهادم د رکف جانان مهار خویش را

Ҳар баҳориро хазоне ҳаст « ҳоҷиб » дар қафо

هر بهاری را خزانی هست «حاجب » در قفا

Ман ба олам бе хазони байнами баҳори хеш ро

من به عالم بی خزان بینم بهار خویش را