Дилам чу съўаҳ ба зулфи ту ошён дорад

دلم چو صعوه به زلف تو آشیان دارد

Ки ошиёнаи симурғи зер , рон дорад

که آشیانه سیمرغ زیر، ران دارد

Умеди донаи холат ба дом зулф кашид

امید دانه خالت به دام زلف کشید

Хушаст дом ки ин дона дар миён дорад

خوش است دام که این دانه در میان دارد

Даҳони танги ту чун ғунча ҳар замони бушковат

دهان تنگ تو چون غنچه هر زمان بشکفت

Ба оризати гулу мли рангу бӯ аз он дорад

به عارضت گل و مل رنگ و بو از آن دارد

Касе ҳақиқати ҳасани туро накард инкор

کسی حقیقت حسن تو را نکرد انکار

Яке яқин набӯд дайгарӣ гумон дорад

یکی یقین نبود دیگری گمان دارد

Гузашти мижаи ?ут аз , абрувон ва чашмат гуфт

گذشت مژه ات از، ابروان و چشمت گفت

Хуши онкии захмӣ аз ин тир ва он камон дорад

خوش آنکه زخمی از این تیر و آن کمان دارد

Ба даргаи ту , кро , даст ва лаб расад ҳошо

به درگه تو، کرا، دست و لب رسد حاشا

Ки осмони сари хизмат дар остон дорад

که آسمان سر خدمت در آستان دارد

Шукуфта шуд гулу мағзи ҷаҳон муаттар шуд

شکفته شد گل و مغز جهان معطر شد

зи шавқи булбули дили нола ва фиғон дорад

ز شوق بلبل دل ناله و فغان دارد

Бибин ба давлати Урдӣбиҳишту вазъи биҳишт

ببین به دولت اردیبهشت و وضع بهشت

Куҷои биҳишти чунин лола арғавон дорад

کجا بهشت چنین لاله ارغوان دارد

Гулӣ ба соя нилӯфараст , ё ки рахт

گلی به سایه نیلوفر است، یا که رخت

Ҳамаи зи турраи шбрнги соя бон дорад

همه ز طره شبرنگ سایه بان دارد

зи сулҳи гашти дай аз ростии хуҷастаи баҳор

ز صلح گشت دی از راستی خجسته بهار

Каз эътидоли ҷаҳони бодаи буи ҷон дорад

کز اعتدال جهان باده بوی جان دارد

Ба назму насри ту « ҳоҷиб » ҳар онкӣ хӯрда гирифт

به نظم و نثر تو «حاجب » هر آنکه خورده گرفت

Сари ъиноду адоват ба як ҷаҳон дорад

سر عناد و عداوت به یک جهان دارد