Магари насим ба зулфи ту шаб макон гирад

مگر نسیم به زلف تو شب مکان گیرد

Ки бомдоди ҷаҳонро ба машк бон гирад

که بامداد جهان را به مشک بان گیرد

зи қиргўни сари зулф ту ёфт баси ту қӣр

ز قیرگون سر زلف تو یافت بس تو قیر

Ки қирвони сипаҳаш то ба қирвон гирад

که قیروان سپهش تا به قیروان گیرد

Агар ки абрӯ ,у мижгон ба қавси бнмоӣӣ

اگر که ابرو، و مژگان به قوس بنمائی

Зшсти тир наад чилла аз камон гирад

زشست تیر نهد چله از کمان گیرد

Гар эй ҷавони ту ба золи замони нмоӣӣ рӯй

گر ای جوان تو به زال زمان نمائی روی

Ҷаҳони пери знўи толеъ ҷавон гирад

جهان پیر زنو طالع جوان گیرد

Тамӯзи сад шадидӣаст дар баҳори хазон

تموز سد شدیدی است در بهار خزان

Вале зи ҷяши баҳории Аннан хазон гирад

ولی ز جیش بهاری عنان خزان گیرد

Ту он сутӯдаи баҳорӣ ки рӯзи ҷилваи ту

تو آن ستوده بهاری که روز جلوه تو

Хазони зи бими паии сарсар вазон гирад

خزان ز بیم پی صرصر وزان گیرد

Музайянасту мурассаъи зи мақдами ту замин

مزین است و مرصع ز مقدم تو زمین

Сабақи з на тибқи осмон аз он гирад

سبق ز نه طبق آسمان از آن گیرد

На балки гӯии замин аз шарофати қидмат

نه بلکه گوی زمین از شرافت قدمت

Ҳазор нукта ба рафтор осмон гирад

هزار نکته به رفتار آسمان گیرد

Вуҷӯди нуқтаи мавҳуму асли ҷавҳари фард

وجود نقطه موهوم و اصل جوهر فرد

Бмости собит агар муддаӣ нишон гирад

بماست ثابت اگر مدعی نشان گیرد

Лаби ту ҷавҳар фардасту нуқтаи мавҳум

لب تو جوهر فرد است و نقطه موهوم

Табассумат ба яқини шубҳа аз миён гирад

تبسمت به یقین شبهه از میان گیرد

Каманди зулфи ту бар гарданӣ ки шуд муҳкам

کمند زلف تو بر گردنی که شد محکم

Гуҳяш нола фишорад гуҳӣ фиғон гирад

گهیش ناله فشارد گهی فغان گیرد

Ҳилол вор намуданд ҳар ки рози ангушт

هلال وار نمودند هر که راز انگشت

Кунун зи ҳасани ту ангушт бар даҳон гирад

کنون ز حسن تو انگشت بر دهان گیرد

Агар ту сарви чмони ҷой дар чаман гирӣ

اگر تو سرو چمان جای در چمن گیری

Чамани сафои ҷинони зони қад чмон гирад

چمن صفای جنان زآن قد چمان گیرد

Ба сайри лолау гул ҳар касе равад дар боғ

به سیر لاله و گل هر کسی رود در باغ

Ба бозгашти гулии баҳр армағон гирад

به بازگشت گلی بهر ارمغان گیرد

Ту он гулӣ ки чу дар тарафи боғи бхромӣ

تو آن گلی که چو در طرف باغ بخرامی

Ҳазор хирмани гули боғ ва боғбон гирад

هزار خرمن گل باغ و باغبان گیرد

Дар об дид магари сарви акси қомати ту

در آب دید مگر سرو عکس قامت تو

Ки ҷо ҳамеша лаби об ва обдон гирад

که جا همیشه لب آب و آبدان گیرد

Ба ин изор агар дар чаман кунӣ ту гузар

به این عذار اگر در چمن کنی تو گذر

Бунафша аз нигаҳати ранг арғавон гирад

بنفشه از نگهت رنگ ارغوان گیرد

Барои дидани чашмони офияти сӯзат

برای دیدن چشمان عافیت سوزت

Асо чу наргиси бемор ақҳўон гирад

عصا چو نرگس بیمار اقهوان گیرد

зи дарди ҳиҷри ту ҷоно касе амон ёбад

ز درد هجر تو جانا کسی امان یابد

Ки хати эминӣ аз соҳиб алзмон гирад

که خط ایمنی از صاحب الزمان گیرد

Сутӯдаи қоими мавъӯду ҳуҷҷати яздон

ستوده قائم موعود و حجت یزدان

Шаҳӣ ки ҳуҷҷати тоъати зи инс ва ҷон гирад

شهی که حجت طاعت ز انس و جان گیرد

Шунидаам ки бигардонад Асия аз хӯн

شنیده ام که بگرداند آسیا از خون

Ба рӯзи воқеа чун теғи ҷон ситон гирад

به روز واقعه چون تیغ جان ستان گیرد

Сиррӣ ба тан накунад фахр ё танӣ ба сиррӣ

سری به تن نکند فخر یا تنی به سری

Агар на раҳму муруввати варо Аннан гирад

اگر نه رحم و مروت ورا عنان گیرد

Ба арзу тӯли камолаш хирад расад ҳошо

به عرض و طول کمالش خرد رسد حاشا

Каси осмонро паҳно ба ресмон гирад

کس آسمان را پهنا به ریسمان گیرد

Ба сидқи Юсуф бо азми Мӯсавии хезад

به صدق یوسف با عزم موسوی خیزد

Масеҳи вори Муҳамади сифат ҷаҳон гирад

مسیح وار محمد صفت جهان گیرد

Ба коҳи кӯҳи гарони санги бандад ар аз азм

به کاه کوه گران سنگ بندد ار از عزم

Зроаҳи коҳи сабки роҳ каҳкашон гирад

زراه کاه سبک راه کهکشان گیرد

Худои игоно эй онкии тавқи бандагӣат

خدا یگانا ای آنکه طوق بندگیت

Ба гардан аз сару ҷон ҳар хдоигон гирад

به گردن از سر و جان هر خدایگان گیرد

Сиррӣ ки бар дар дороломони ниҳоди ту ро

سری که بر در دارالامان نهاد تو را

зи ҳодисоти замони сархат амон гирад

ز حادثات زمان سرخط امان گیرد

Дўоли Рахши туро сад чу Ардалони бандад

دوال رخش تو را صد چو اردلان بندد

Рикоби асби тўрои сад чу Ардавон гирад

رکاب اسب تورا صد چو اردوان گیرد

Навишта анд диҳад дайни ҳақи ривоҷи алӣ ( ъ )

نوشته اند دهد دین حق رواج علی(ع)

Чу аз ҷамоли қадами парда гумон гирад

چو از جمال قدم پرده گمان گیرد

Шҳншаҳи ду сарои мазҳари худои ҳайдар

شهنشه دو سرا مظهر خدا حیدر

Ки шери чарх чу як рон ба зер рон гирад

که شیر چرخ چو یک ران به زیر ران گیرد

Касе ки хости худоро ба чашм сар бинад

کسی که خواست خدا را به چشم سر بیند

Нишонаи вонгаҳ аз он даст бенишон гирад

نشانه وانگه از آن دست بی نشان گیرد

Занад ба домани дасти худои дасти умед

زند به دامن دست خدای دست امید

Ки даст ӯ битавон даст нотавон гирад

که دست او بتوان دست ناتوان گیرد

Дуборагар , ба забони ҳарфи коф ва навен орад

دوباره گر، به زبان حرف کاف و نون آرد

Ҷаҳони дигар аз он сӯрат факон гирад

جهان دیگر از آن صورت فکان گیرد

Баҳри диёр ба дафъи ҳасуди боради теғ

بهر دیار به دفع حسود بارد تیغ

Баҳри ҳисор ба рафъи аду синон гирад

بهر حصار به رفع عدو سنان گیرد

Замину кӯҳ ва дару дашт ва он ҳисору диёр

زمین و کوه و در و دشت و آن حصار و دیار

Ғриўолҳзру бонг аломон гирад

غریوالحذر و بانگ الامان گیرد

Ҳикоятии зи сулаймон ва миҳмонӣ ӯст

حکایتی ز سلیمان و میهمانی اوست

Мабод нукта аз ин нуктаи нукта дон гирад

مباد نکته از این نکته نکته دان گیرد

Ҳазор ҳамчуи сулаймону моҳӣу даду дом

هزار همچو سلیمان و ماهی و دد و دام

Кафи Карими ту ҳар рӯз миҳмон гирад

کف کریم تو هر روز میهمان گیرد

Ту эй зуҳӯри худои ойина ӣ худоӣ намой

تو ای ظهور خدا آئینه ی خدای نمای

Тўӣӣ ки аз ту ҷанин дар мшимаҳ ҷон гирад

توئی که از تو جنین در مشیمه جان گیرد

Мусалламаст ки арқони осмон ин аст

مسلم است که ارکان آسمان این است

Ки рӯзи бори туро ҷо дар осмон гирад

که روز بار تو را جا در آسمان گیرد

Ба достони сухан аз кимиё ва симурғ аст

به داستان سخن از کیمیا و سیمرغ است

Бидонади онкии раҳу расм бостон гирад

بداند آنکه ره و رسم باستان گیرد

Ба пои ъзи ту он кимиё шавад помол

به پای عز تو آن کیمیا شود پامال

Ба боми қадари ту симурғ ошён гирад

به بام قدر تو سیمرغ آشیان گیرد

Шубон кунад ба сегӣ гиларо зи гурги эмин

شبان کند به سگی گله را ز گرگ ایمن

Вагарнаи гург аз ӯ барра ногаҳон гирад

وگرنه گرگ از او بره ناگهان گیرد

Ту он шаҳӣ ки зи поси ту гурги гилаи фиреб

تو آن شهی که ز پاس تو گرگ گله فریب

Ба поси ин гила чун саги пай шубон гирад

به پاس این گله چون سگ پی شبان گیرد

Каманди азми ту ҳар чину ҳалқау чанбар

کمند عزم تو هر چین و حلقه و چنبر

Ҳазор қайсару хоқону рой ва хон гирад

هزار قیصر و خاقان و رای و خان گیرد

Сухани зи ҷзр ва асм рафт дар тариқи ҳисоб

سخن ز جزر و اصم رفت در طریق حساب

Ҳисоб аз ин суханам ҳар ҳисоб дон гирад

حساب از این سخنم هر حساب دان گیرد

Қалам ба дасти ту мифтоҳ ё ки мсмор аст

قلم به دست تو مفتاح یا که مسمار است

Ки қуфли махзани ҷзру асм аз он гирад

که قفل مخزن جزر و اصم از آن گیرد

Ба кишварӣ ки кунад ҷяши қаҳри ту ҷунбиш

به کشوری که کند جیش قهر تو جنبش

Тамоми буму буриши теғ срФшон гирад

تمام بوم و برش تیغ سرفشان گیرد

Ар ту ҳукм кунӣ пашшаи заъифӣ ро

ار تو حکم کنی پشه ضعیفی را

зи пели қӯту қудрат чу пел бон гирад

ز پیل قوت و قدرت چو پیل بان گیرد

Аё вале худои мазҳари ҷамолу ҷалол

ایا ولی خدا مظهر جمال و جلال

Ки аз вуҷӯди ту омол ъзўшон гирад

که از وجود تو آمال عزوشان گیرد

Манам ки аз мадади қалби поку саъии дуруст

منم که از مدد قلب پاک و سعی درست

Маъонии қаламами нукта бар баён гирад

معانی قلمم نکته بر بیان گیرد

Сухан ба мартабаи эксир аъзамаст вале

سخن به مرتبه اکسیر اعظم است ولی

Зболро адуии ман қарин он гирад

زبال را عدوی من قرین آن گیرد

Маро ба шеър нахоҳад шикаст бе хурдӣ

مرا به شعر نخواهد شکست بی خردی

Ки нусхае зи фалон ё з беҳмадон гирад

که نسخه ای ز فلان یا ز بهمدان گیرد

Вале зи фақр ки пояндаи боди давлат ӯ

ولی ز فقر که پاینده باد دولت او

Агар бисоти замини ҷумлаи об ва нон гирад

اگر بساط زمین جمله آب و نان گیرد

Даҳон на з об шавадтар на меъдаи сайр аз нон

دهان نه ز آب شود تر نه معده سیر از نان

Ки худ қаноати ман табъро замон гирад

که خود قناعت من طبع را زمان گیرد

Вале ба гоҳи сухани хасмро чунон гирам

ولی به گاه سخن خصم را چنان گیرم

Ки шери гуруснаи нахҷӣрро чунон гирад

که شیر گرسنه نخجیر را چنان گیرد

з гуфт хеш натарсам , изидўори фалак

ز گفت خویش نترسم، یزیدوار فلک

Гар аз шаҳоб ба кафи чӯб хайзарон гирад

گر از شهاب به کف چوب خیزران گیرد

Ба табъ ҳар ки хӯрд заъфарони бихандади фош

به طبع هر که خورد زعفران بخندد فاش

Чаҳ шуд ки оризи ман гиряро амон гирад

چه شد که عارض من گریه را امان گیرد

Гар ин хавос ба зардӣ заъфарон бошад

گر این خواص به زردی زعفران باشد

Ки зардӣ аз рухи ман вом заъфарон гирад

که زردی از رخ من وام زعفران گیرد

Баёни машки тиҳӣ оқибат шавад расво

بیان مشک تهی عاقبت شود رسوا

Касе ки хӯрда бар ин ганҷ шоягон гирад

کسی که خورده بر این گنج شایگان گیرد

Ба қадрдони даҳуми ин ганҷи шоягонии хеш

به قدردان دهم این گنج شایگانی خویش

Ки қадар донад агар зонка ройгон гирад

که قدر داند اگر زانکه رایگان گیرد

Ҳамора то ба шабу рӯзи нимаи шаъбон

هماره تا به شب و روز نیمه شعبان

Сухани баҳоии сарви шеъри нарх ҷон гирад

سخن بهای سرو شعر نرخ جان گیرد

Ҳасудро зи надомати лабу забони сӯзад

حسود را ز ندامت لب و زبان سوزد

Бахилро зи хиҷолати дил ва забон гирад

بخیل را ز خجالت دل و زبان گیرد