Гуфтам ба ёри ғамзаи чашм ту дилрабост
گفتم به یار غمزه چشم تو دلرباست
Лаъли ту шукраст каломи ту ҷони Фзост
لعل تو شکر است کلام تو جان فزاست
Зулфи ту анбараст зи кўтш ба мо равост
زلف تو عنبر است ز کوتش به ما رواست
эй нозанини санами дили ту моил ҷафост
ای نازنین صنم دل تو مایل جفاست
Умри азизи мост чаҳ ҳосил ки бе бақост
عمر عزیز ماست چه حاصل که بی بقاست
Икдми зи доми ишқи ту ҷоно раҳо шудам
یکدم ز دام عشق تو جانا رها شدم
Бингар чисон ба дарду ?илам мубтало шудам
بنگر چسان به درد و الم مبتلا شدم
Аз баҳри ту зи қавму зи хуишон ҷудо шудам
از بهر تو ز قوم و ز خویشان جدا شدم
« танҳо на ман ба холи лабат мубтало шудам »
«تنها نه من به خال لبت مبتلا شدم »
« бар ҳар ки бенгарӣ ба ҳамин дард мубталост »
«بر هر که بنگری به همین درد مبتلاست»
Аз баҳри ту мудоми асирам ба дарду ғам
از بهر تو مدام اسیرم به درد و غم
Ҷавру ҷафо басаст раҳо кун марои зғм
جور و جفا بس است رها کن مرا زغم
Зулфи сиёҳи тест чаҳ пурпечу пари захм
زلف سیاه تست چه پرپیچ و پر زخم
Чашматгар андакӣ ба сиёҳӣ занад рақам
چشمت گر اندکی به سیاهی زند رقم
Фирӯзаро назар чаҳ кунӣ дидаро ҷилост
فیروزه را نظر چه کنی دیده را جلاست
Такзиби ғайр , нақс камолат наме шавад
تکذیب غیر، نقص کمالت نمیشود
Моҳи баланди ҳамчу ҳилолат наме шавад
ماه بلند همچو هلالت نمیشود
Абрӯии зарди нақс ҷамолат наме шавад
ابروی زرد نقص جمالت نمیشود
. . . ?илат наме шавад
... الت نمیشود
Сари сӯраи каломи худо аксараш тиллост
سر سوره کلام خدا اکثرش طلاست
Тарсам аз онкии марги ҳавоӣ дилам кунад
ترسم از آنکه مرگ هوای دلم کند
Таби оризами гирифтаи аҷал ғофилам кунад
تب عارضم گرفته اجل غافلم کند
Ғассол шавед ва бар ду дар гулам кунад
غسال شوید و بر دو در گلم کند
Рафтам бар табиби алоҷ дилам кунад
رفتم بر طبیب علاج دلم کند
Оҳӣ кашид ва гуфт ки ин дард бе давост
آهی کشید و گفت که این درد بی دواست
Чашм тамаъ бапуш ту аидл аз ин ҷаҳон
چشم طمع بپوش تو ایدل از این جهان
Паймона пар кунем чаҳ аз пер ва аз ҷавон
پیمانه پر کنیم چه از پیر و از جوان
Рӯзӣ ба азми сайр ба саҳро шудам равон
روزی به عزم سیر به صحرا شدم روان
Сайёд май давиду аҷал аз пеши давон
صیاد می دوید و اجل از پیش دوان
Гуфтам Марви Марв ки туро марг дар қафост
گفتم مرو مرو که تو را مرگ در قفاست
Соқии зи ҷои хез ва мем дар пиёла кун
ساقی ز جای خیز و میم در پیاله کن
Бар рағми муддаии зи ғамами оҳ ва нола кун
بر رغم مدعی ز غمم آه و ناله کن
Моро ба хонадони мурувват ҳавола кун
ما را به خاندان مروت حواله کن
« ҳоҷиб » ба хами бодаи ваҳдат ғассола кун
«حاجب » به خم باده وحدت غساله کن
Гар зини миёнаи ҷоми бабрам шоҳидам худост
گر زین میانه جام ببرم شاهدم خداست