Шуд субҳи васли равшан ё аиҳоолноӣмўн
شد صبح وصل روشن یا ایهاالنائمون
Қўмўи вақти алсбоҳ ё мъшролмؤмнўн
قومو وقت الصباح یا معشرالمؤمنون
Бода фароз оваред Фонкми қодрўн
باده فراز آورید فانکم قادرون
Аён шуд аз ҷайби ғайби моконўи иўъдўн
عیان شد از جیب غیب ماکانو یوعدون
Манъам матлаб расед лълкми тшкрўн
منعم مطلب رسید لعلکم تشکرون
Ваҳдати сарф омадааст лўкраҳи алмшркўн
وحدت صرف آمده است لوکره المشرکون
Субҳ саодат дамид шуд дар майхонаи боз
صبح سعادت دمید شد در میخانه باز
Шуд раҳи ҷавру ситам бар ҳамаи олами фароз
شد ره جور و ستم بر همه عالم فراز
Қибла буд хам май фарз аз он шуд намоз
قبله بود خم می فرض از آن شد نماز
Соқӣ , умри ту бод чун сари зулфати дароз
ساقی، عمر تو باد چون سر زلفت دراز
Авд , ба миҷмар бисӯз , зуд , ба маҳзар бисоз
عود، به مجمر بسوز، زود، به محضر بساز
Ба кӯии мисатони ҳақ Аёа тъбдўн
به کوی مستان حق ایاه تعبدون
зи ҷайб ховар намӯд , рӯй мунири офтоб
ز جیب خاور نمود، روی منیر آفتاب
Бар осмон шуд баланди хаймаи заррини таноб
بر آسمان شد بلند خیمه زرین طناب
Қбобш аз сими хоми танобаш аз зрноб
قبابش از سیم خام طنابش از زرناب
Тохт ба майдони саманди хусрави молики рқоб
تاخت به میدان سمند خسرو مالک رقاب
Ба дасти сулҳаши Аннан ба пои адлаши рикоб
به دست صلحش عنان به پای عدلش رکاب
Гуяд ибтолро , Аёа Форҳбўн
گوید ابطال را، ایاه فارهبون
Хусрави сонии ъушр рӯй ба олам намӯд
خسرو ثانی عشر روی به عالم نمود
з рӯй равшани изори мунир , олам намӯд
ز روی روشن عذار منیر، عالم نمود
Даҳони мӯъҷизи баён ба аҳл олам гушӯд
دهان معجز بیان به اهل عالم گشود
зи оинаи рӯзгор , занг дўӣит задуд
ز آینه روزگار، زنگ دوئیت زدود
зи зулму адуони бкост ба адл ва эҳсон фузуд
ز ظلم و عدوان بکاست به عدل و احسان فزود
Қўлўи ллъолмини лълҳми интҳўн
قولو للعالمین لعلهم ینتهون
эй санами ҳақи шиноси ёри худоҷӯии ман
ای صنم حق شناس یار خداجوی من
Шоҳиди хўшхўии ман дилбари хушбӯии ман
شاهد خوشخوی من دلبر خوشبوی من
Қудрату неруии ман қӯти бозуии ман
قدرت و نیروی من قوت بازوی من
Баста ба ҳар мӯии ту ҷону тану мӯии ман
بسته به هر موی تو جان و تن و موی من
Бигӯ ба арбоби ҳоли зи зулфи некӯии ман
بگو به ارباب حال ز زلف نیکوی من
Ағлбкми Фоӣзўни аксркми мФлҳўн
اغلبکم فائزون اکثرکم مفلحون
Соқии сармасти мо иди ту бодои Саид
ساقی سرمست ما عید تو بادا سعید
Ҷоми сабӯҳӣ хушаст хоссаи дарин субҳи ид
جام صبوحی خوش است خاصه درین صبح عید
Дар ин мубораки сабоҳ , буд зи риндони баъӣд
در این مبارک صباح، بود ز رندان بعید
Ки тарк мастӣ кунанд ба муддатии баси баъӣд
که ترک مستی کنند به مدتی بس بعید
Бигӯ ки шуд ошкори талъати раби Маҷид
بگو که شد آشکار طلعت رب مجید
Шуд мутаваллиди зимоми онкӣ ба тмтрўн
شد متولد زمام آنکه به تمترون
Дар ин муборак сабоҳ шуд май софии мубоҳ
در این مبارک صباح شد می صافی مباح
Шуд май софии мубоҳ дар ин мубораки сабоҳ
شد می صافی مباح در این مبارک صباح
Зонка падедор шуд рояти хайру фалоҳ
زانکه پدیدار شد رایت خیر و فلاح
Рӯзи зуҳӯр ҳақаст давраи сулҳу салоҳ
روز ظهور حق است دوره صلح و صلاح
Соқии мисатони ишқ эй ту Масеҳи сабоҳ
ساقی مستان عشق ای تو مسیح صباح
Ба хасми гӯи гашти фоши мокнтми тнзрўн
به خصم گو گشت فاش ماکنتم تنذرون
Ҷом ба дасти туами ҷумҷумаи ҷам чаҳ шуд
جام به دست توام جمجمه جم چه شد
Неруии рустам чаҳ буд ҳиммати ҳотам чаҳ шуд
نیروی رستم چه بود همت حاتم چه شد
Илми раҳин вайаст оламу аълам чаҳ шуд
علم رهین وی است عالم و اعلم چه شد
Дили ҳарам хос ӯст арши муаззам чаҳ шуд
دل حرم خاص اوست عرش معظم چه شد
Хотами ҳотам чаҳ буд мъни макрам чаҳ шуд
خاتم حاتم چه بود معن مکرم چه شد
Бигӯӣ бо мушрикин антми лоиҳтдўн
بگوی با مشرکین انتم لایهتدون
Шуд мутаваллиди зимоми шоҳи ҳиҷозу Ироқ
شد متولد زمام شاه حجاز و عراق
Збс ба гӯшаш расед замзамаи алФроқ
زبس به گوشش رسید زمزمه الفراق
Ба маҳд ҳастӣ нишаст аз ин ҳумоюни равоқ
به مهد هستی نشست از این همایون رواق
зи баъд чанде дигар , ба мураккабӣ чун барроқ
ز بعد چندی دگر، به مرکبی چون براق
Зкнзи ғайбати шитофт , ду асба бо тумтароқ
زکنز غیبت شتافت، دو اسبه با طمطراق
Нак ҳамаи ҷо ҳозираст ё қавми мотнзрўн
نک همه جا حاضر است یا قوم ماتنظرون
Даҳри хроФти мأби тозау ахзар буд
دهر خرافت مأب تازه و اخضر بود
Чархи Муъаммар , зи нави содау сармад буд
چرخ معمر، ز نو ساده و سرمد بود
Деви дағал бо шитоб аз дар ҳақи рад буд
دیو دغل با شتاب از در حق رد بود
Роҳи вафои гашти боз , боби ситами сад буд
راه وفا گشت باز، باب ستم سد بود
Толиби даҷоли чашми ноқису муртад буд
طالب دجال چشم ناقص و مرتد بود
Қоим доим расед ё аиҳоолғоФлўн
قائم دائم رسید یا ایهاالغافلون
Шӯри қиёмат ба пои Меҳдӣ мутлақ кунад
شور قیامت به پا مهدی مطلق کند
Чу ҷади худ Мустафои маро мншқ кунад
چو جد خود مصطفی مه را منشق کند
Ҳуҷҷати ҳақ дар ҷаҳони кор , ба равнақ кунад
حجت حق در جهان کار، به رونق کند
Нигун ба чоҳи адами душман аҳмақ кунад
نگون به چاه عدم دشمن احمق کند
Ба аҳл бутлон бигӯ , ҳар чаҳ кунад ҳақ кунад
به اهل بطلان بگو، هر چه کند حق کند
Сирот ҳақ шуд аёни лълкми трҷъўн
صراط حق شد عیان لعلکم ترجعون
Меҳдии соҳиби замони эмоми ҳии мубин
مهدی صاحب زمان امام حی مبین
Каъбаи арбоби сидқи қиблаи аҳли яқин
کعبه ارباب صدق قبله اهل یقین
Мазҳари парвардгор , раҳмат бар оламин
مظهر پروردگار، رحمت بر عالمین
Онкии пай нусраташ ояд ҳабли алмтин
آنکه پی نصرتش آید حبل المتین
Алии олии насаби Подшаҳи явми дайн
علی عالی نسب پادشه یوم دین
Қоим бар зулфиқори лўкраҳи алмшркўн
قائم بر ذوالفقار لوکره المشرکون
Нур илоҳӣ битофт боз , дар ин ноҳия
نور الهی بتافت باز، در این ناحیه
Чу қуллаи тавр , шуд соҳати ин бодия
چو قله طور، شد ساحت این بادیه
Дилбари сад нақши байни фии айшаи розӣа
دلبر صد نقش بین فی عیشة راضیه
Душман бўҷҳл шуд мأўоаҳи ҳоўиаҳ
دشمن بوجهل شد مأواه هاویه
Касон ки пӯшанд тан ба кисвати орӣа
کسان که پوشند تن به کسوت عاریه
Азизи бенандашону анҳми соғрўн
عزیز بینندشان و انهم صاغرون
Моҳи саҳархези ман соқии шаби зиндаи дор
ماه سحرخیز من ساقی شب زنده دار
Хез дар ин субҳдами ҷом сабӯҳӣ биор
خیز در این صبحدم جام صبوحی بیار
Вақти ғанимати шумори пой муҳаббат бидор
وقت غنیمت شمار پای محبت بدار
Ба рӯзу шаб аз ду лаби гавҳари маънии бабор
به روز و شب از دو لب گوهر معنی ببار
Чунки шудаи ошкори мазҳари парвардгор
چونکه شده آشکار مظهر پروردگار
Дъи зкролмнкрини Фонҳми дохрўн
دع ذکرالمنکرین فانهم داخرون
эй гуҳари баҳри ҷӯади хусрави олии насаб
ای گهر بحر جود خسرو عالی نسب
Ба хилқати мумкиноти шахс ту бошад сабаб
به خلقت ممکنات شخص تو باشد سبب
Қоиди халқи аҷами қоими қавми араб
قائد خلق عجم قائم قوم عرب
Хасми ту расвотар ,аст зи ҳамсари бўлҳб
خصم تو رسواتر، است ز همسر بولهب
Тўӣӣ ки ҳар беадаб шуд зи каломати адаб
توئی که هر بی ادب شد ز کلامت ادب
зи мнкринт чаҳ бок аз онкии лоиФқҳўн
ز منکرینت چه باک از آنکه لایفقهون
Хуҷастаи ин анҷуман аз ин мусаммат буд
خجسته این انجمن از این مسمط بود
Мусаммати мо , ба аз ҳар чаҳ мусаммат буд
مسمط ما، به از هر چه مسمط بود
Ҷӯаду хриту ниҳоди фии алмисли бт буд
جود و خریط و نهاد فی المثل بط بود
Шавад , дар оташи кабоб агарчӣ дар шат буд
شود، در آتش کباب اگرچه در شط بود
Кист ки андари сухан чу ман мусаллат буд
کیست که اندر سخن چو من مسلط بود
Гӯйанд ар ҳаст кас гӯям лоиълмўн
گویند ار هست کس گویم لایعلمون
« ҳоҷиб » дарвешро хомаи сҳроФрин
«حاجب » درویش را خامه سحرآفرین
Нависад андари каломи ҳозои саҳари мубин
نویسد اندر کلام هذا سحر مبین
Гирад бо назми худ тамом рӯй замин
گیرد با نظم خود تمام روی زمین
Малик , ба ҳақ он ӯст беҳашам ва бе нигин
ملک، به حق آن اوست بی حشم و بی نگین
Касон ки нашнохтанд ҳастанд худ мушрикин
کسان که نشناختند هستند خود مشرکین
Ба шаънашон кӣ сазад лафзи ҳам алмФлҳўн
به شأنشان کی سزد لفظ هم المفلحون