Аз бас ки офарӣдаи гулатро худои малеҳ

از بس که آفریده گلت را خدا ملیح

По то ба сари малеҳӣу сар то ба пои малеҳ

پا تا به سر ملیحی و سر تا به پا ملیح

Чашму лабу даҳону биногвашу ғабғабат

چشم و لب و دهان و بناگوش و غبغبت

Ҳар як ба шевае хуш ва ҳар як ба ҷои малеҳ

هر یک به شیوه‌ای خوش و هر یک به جا ملیح

Сабқати гирифта гарчи ба хати холи дилкашат

سبقت گرفته گرچه به خط خال دلکشت

Бози ин ҷудои малеҳ буд , он ҷудои малеҳ

باز این جدا ملیح بود، آن جدا ملیح

Умрам ба сайру таҷриба бар интиҳо расед

عمرم به سیر و تجربه بر انتها رسید

Кас чун туро надидаам аз ибтидои малеҳ

کس چون تو را ندیده‌ام از ابتدا ملیح

Шарму ҳаё , туро ба малоҳат фузуда аст

شرم و حیا، تو را به ملاحت فزوده است

Хуш онкӣ шуд зи давлати шарму ҳаёи малеҳ

خوش آنکه شد ز دولت شرم و حیا ملیح

То андалеб нағма сарояд зи ишқи гул

تا عندلیب نغمه سراید ز عشق گل

Бошад биёад рӯй ту , гуфтори мо малеҳ

باشد بیاد روی تو، گفتار ما ملیح

( собир ) чу ғунчаи шӯи мутабассим , чу гул маханд

(صابر) چو غنچه شو متبسم، چو گل مخند

Зеро ки нест хандаи дандони намои малеҳ

زیرا که نیست خندهٔ دندان‌نما ملیح