Дар гулшанӣ ки аз гули рӯят сухан равад

در گلشنی که از گل رویت سخن رود

Моро зи сари ҳавои гул ва ёсуман равад

ما را ز سر هوای گل و یاسمن رود

Марҷони куҷои блъли лабат метавон расад

مرجان کجا بلعل لبت می توان رسد

Онҷо ки обрӯии ақиқ Яман равад ?

آنجا که آبروی عقیق یمن رود؟

Гар нағмае зи зулфи ту оради насими субҳ

گر نغمه‌ای ز زلف تو آرد نسیم صبح

Равнақи зи буии анбару машк хутан равад

رونق ز بوی عنبر و مشک ختن رود

Тавсифи он ду турраи ҳам дар хамат буд

توصیف آن دو طرّهٔ هم در خمت بود

Ҳарҷо сухани зи ҳалқау чин ва шикан равад

هرجا سخن ز حلقه و چین و شکن رود

Ёқӯби вор то ба кӣ эй Юсуфи азиз

یعقوب‌وار تا به کی ای یوسف عزیز

Дил аз ғамат ба гӯшаи байт алҳзн равад

دل از غمت به گوشهٔ بیت‌الحزن رود

Фардои ҳадиси ҳасани туу шарҳи ишқи мост

فردا حدیث حسن تو و شرح عشق ماست

Танҳо ҳикоятӣ ки даҳан дар даҳан равад

تنها حکایتی که دهن در دهن رود

Гуфтам : марези хӯни дилам , гуфт : зини ҷаҳон

گفتم: مریز خون دلم، گفت: زین جهان

Ошиқи чунон хушаст ки хунин кафан равад

عاشق چنان خوش است که خونین‌کفن رود

Бо ёр чун бхлўти дил метавон нишаст

با یار چون بخلوت دل می توان نشست

Мағбун касе буд ки баҳр анҷуман равад

مغبون کسی بود که بهر انجمن رود

Моро ба акси кӯҳкан аз ҷӯйбори ишқ

ما را به عکس کوهکن از جویبار عشق

Сайлоби хӯни зи дида ба ҷой лбн равад

سیلاب خون ز دیده به جای لبن رود

Доман фишон зи гирди таъаллуқи насими вор

دامن‌فشان ز گرد تعلق نسیم‌وار

Хуррами дил касе ки буруни зин чаман равад

خرم دل کسی که برون زین چمن رود

Бо чашми мо касе ки биравят назар кунад

با چشم ما کسی که برویت نظر کند

Ҳушаши зи сари даройаду тобиши з тан равад

هوشش ز سر درآید و تابش ز تن رود

( собир ) ҳавои кӯй ту дорад басар ҳануз

(صابر) هوای کوی تو دارد بسر هنوز

Кӣ аз сари ғариби ҳавоӣ ватан равад ?

کی از سر غریب هوای وطن رود؟