Шаб ба ашки чашми ман ӯро нигоҳи афтода буд

شب به اشک چشم من او را نگاه افتاده بود

Гўиё бар оби дарёи акси моҳ , афтода буд

گوییا بر آب دریا عکس ماه، افتاده بود

Корвони машку анбари дӯши роҳи афтода буд

کاروان مشک و عنبر دوش راه افتاده بود

ё саборо раҳ бар он зулфи сиёҳи афтода буд

یا صبا را ره بر آن زلف سیاه افتاده بود

Пай ба асрор наоне баради орифи зи он даҳан

پی به اسرار نهانی برد عارف ز آن دهن

Гар фақиҳи тнгдл дар иштибоҳи афтода буд

گر فقیه تنگدل در اشتباه افتاده بود

Ваа ! ки он себи занахи осеб ман шуд , чун кунам ?

وه! که آن سیب زنخ آسیب من شد، چون کنم؟

Юсуфи бахти ман аз аввал ба чоҳи афтода буд

یوسف بخت من از اول به چاه افتاده بود

Ин аҷаб набӯд ки ман маҷзӯби ишқам каз нахуст

این عجب نبود که من مجذوب عشقم کز نخست

Каҳраборо улфатӣ бо пари коҳи афтода буд

کهربا را الفتی با پر کاه افتاده بود

Хостам бар оташи дили пай барам кон аз куҷост

خواستم بر آتش دل پی برم کآن از کجاست

Дидам онҷои шуълаҳо аз барқи оҳи афтода буд

دیدم آنجا شعله‌ها از برق آه افتاده بود

Дӯши саҳбои ғамат бо зоҳиду сӯфӣ чаҳ кард ?

دوش صهبای غمت با زاهد و صوفی چه کرد؟

Кин ба масҷиди маст ва он дар хонақоҳи афтода буд

کاین به مسجد مست و آن در خانقاه افتاده بود

Ҳол ( собир )ро зи мурғи ошён гум карда пресс

حال (صابر) را ز مرغ آشیان گم کرده پرس

Чун ки ӯ бар ваии гузораши гоҳи гоҳи афтода буд

چون که او بر وی گذارش گاه‌گاه افتاده بود