Гар дили ойӣнаи рӯятро муҷассам ме кунад

گر دل آیینه رویت را مجسم می‌کند

Ҷилва гоҳе аз сафои дил фароҳам ме кунад

جلوه‌گاهی از صفای دل فراهم می‌کند

Вақти он каси хуш , ки андари партави равшандилӣ

وقت آن کس خوش، که اندر پرتو روشندلی

Рӯзу шаб чун меҳру маи хизмат ба олам ме кунад

روز و شب چون مهر و مه خدمت به عالم می‌کند

Хуии бадро онкӣ руҷҳон медиҳад бар халқи нек

خوی بد را آنکه رجحان می‌دهد بر خلق نیک

Ҷинати худро мубаддил бар ҷаҳаннам ме кунад

جنت خود را مبدل بر جهنم می‌کند

Гиряи шаби хотират хандон кунад чун рӯй субҳ

گریهٔ شب خاطرت خندان کند چون روی صبح

Боғро осори шабнами сабз ва хуррам ме кунад

باغ را آثار شبنم سبز و خرم می‌کند

эй ки сахт аз резиши ашки ятемони ғофилӣ

ای که سخت از ریزش اشک یتیمان غافلی

Сайлро борони пай дар пай мусаллам ме кунад

سیل را باران پی در پی مسلم می‌کند

Шоҳ агар бедор бошад , гӯи раият хафа бош

شاه اگر بیدار باشد، گو رعیت خفه باش

Гургро хоби шубон бо гила ҳамдам ме кунад

گرگ را خواب شبان با گله همدم می‌کند

наме тавон бо пофишорӣ аз ҳуҷуми хасми кост

می‌توان با پافشاری از هجوم خصم کاست

Сади муҳками қудрати сайлобро кам ме кунад

سد محکم قدرت سیلاب را کم می‌کند

Гар заъифӣ даст ёбад бар қавӣ , набӯд шигифт

گر ضعیفی دست یابد بر قوی، نبود شگفت

Пои ҳиммат , мӯрро ғолиб ба зиғм ме кунад

پای همت، مور را غالب به ضِیغَم می‌کند

Офтоби осои қавии шӯ , варна ,гар Монии заъиф

آفتاب‌آسا قوی شو، ورنه، گر مانی ضعیف

Чун ҳилоли маи фалаки пушти туро хам ме кунад

چون هلال مه فلک پشت تو را خم می‌کند

Зӯри бозуии Таҳамтан боядат дар корзор

زور بازوی تهمتن بایدت در کارزار

Варна кӣ душмани фирор аз нақш рустам ме кунад

ورنه کی دشمن فرار از نقش رستم می‌کند

Мисраии барҷаста ( собир ) аз ( кулем ) орм ки гуфт :

مصرعی برجسته (صابر) از (کلیم) آرم که گفت:

« захми мо , хӯни гиря аз бедод марҳам мекунад »

«زخم ما، خون گریه از بیداد مرهم می‌کند»