Надиҳади даст агар давлати дидори маро

ندهد دست اگر دولت دیدار مرا

Охир аламр кашад даврии дилдори маро

آخرالامر کشد دوری دلدار مرا

Пеш нагирифтам агар роҳи биёбони ҷунун

پیش نگرفتم اگر راه بیابان جنون

Зулфи занҷири вшт буд нигаҳдори маро

زلف زنجیروَشَت بود نگهدار مرا

Қадари ҳасани ту зи муштоқӣ ман шуд маълум

قدر حسن تو ز مشتاقی من شد معلوم

Гарчи донам набӯд пеши ту миқдори маро

گرچه دانم نبود پیش تو مقدار مرا

Наздам биҳдаҳи андари раҳи ишқи ту қадам

نزدم بیهده اندر ره عشق تو قدم

Сайрҳо гашта дар ин роҳи падедори маро

سیرها گشته در این راه پدیدار مرا

Шуд чу Мансур дигар рози ман аз пардаи бурун

شد چو منصور دگر راز من از پرده برون

Дори кўто ки раҳо созад аз ин дори маро ?

دار کوتا که رها سازد از این دار مرا؟

Ман зи хоки қидмати кӯҳл басар хоҳам кард

من ز خاک قدمت کحل بصر خواهم کرد

Фурсатӣ гар бидиҳад эзади додари маро

فرصتی گر بدهد ایزد دادار مرا

( собро ) чун даҳан ёр шуд ин қофияи танг

(صابرا) چون دهن یار شد این قافیه تنگ

На аҷаб пора шуд ар парда ӣ пиндори маро

نه عجب پاره شد ار پردهٔ پندار مرا