Бесабаб нест ки тангаст дили ғофили ман

بی سبب نیست که تنگ است دل غافل من

Дастбурдӣ зада он ғунчаи даҳон бар дили ман

دستبردی زده آن غنچه دهان بر دل من

Зулфаш аз корам агар уқда гшоӣӣ накунад

زلفش از کارم اگر عقده گشائی نکند

Ман бар онам ки касе ҳал накунад мушкили ман

من بر آنم که کسی حل نکند مشکل من

Шарҳи хӯни ҷигару доғ дилам хоҳад дод

شرح خون جگر و داغ دلم خواهد داد

Он гули лола ки раведи пас марг аз гули ман

آن گل لاله که روید پس مرگ از گل من

Дасту по ҳайф накардам зи паии куштани нафас

دست و پا حیف نکردم ز پی کشتن نفس

Пештари зон ки шавад нафаси дағали қотили ман

پیشتر زآن که شود نفس دغل قاتل من

Ҳосилигар баназар мерасад аз умри миннат

حاصلی گر بنظر میرسد از عمر منت

Борӣ эй оташи ғами он ту ва ин ҳосили ман

باری ای آتش غم آن تو و این حاصل من

Ҳаст то шуъла ӣ оҳам , бирав эй партави моҳ

هست تا شعله ی آهم، برو ای پرتو ماه

Нест муҳтоҷи чароғ дигар маҳфили ман

نیست محتاج چراغ دگر محفل من

Ман яке зиндаи дилу халқи ҷаҳони мурдаи параст

من یکی زنده دل و خلق جهان مرده پرست

Нест ҷои аҷаб ар нест касе моили ман

نیست جای عجب ار نیست کسی مایل من

Хиҷлати мол набӯдан кашадам дар бар дузд

خجلت مال نبودن کشدم در بر دزد

Ки тиҳии даст чаро меравад аз манзили ман ?

که تهی دست چرا می رود از منزل من؟

( собир ) умед ки дар анҷуман уфтад мақбул

(صابر) امید که در انجمن افتد مقبول

Назд арбоб сухан гуфта ноқобили ман

نزد ارباب سخن گفتهٔ ناقابل من