Дар ин замона нахоҳам шуд ошноӣ касе

در این زمانه نخواهم شد آشنای کسی

Чаро ки ранг надорад барам ҳиноӣ касе

چرا که رنگ ندارد برم حنای کسی

Дар он диёр , ки каси таб барои кас накунад

در آن دیار، که کس تب برای کس نکند

Дигар чигуна тавон мард аз барои касе ?

دگر چگونه توان مرد از برای کسی؟

Кунун ки нест вафо дар ниҳоди навъи башар

کنون که نیست وفا در نهاد نوع بشر

Мабош мунтазири ваъдаи вафоӣ касе

مباش منتظر وعدهٔ وفای کسی

?герат ҳавост ки чинии гулии зи боғи мурод

گرت هواست که چینی گلی ز باغ مراد

Ризо машав ки равад хори ғам ба пой касе

رضا مشو که رود خار غم به پای کسی

Аз ин сипас натавон гуфт ( собирам ) , собир

از این سپس نتوان گفت (صابرم)، صابر

Касе буд , ки наменолад аз ҷафоӣ касе

کسی بود، که نمی‌نالد از جفای کسی