Дигар чаҳ чора кунам ишқи боз лашкар кард

دگر چه چاره کنم عشق باز لشکر کرد

Ба теғи қаҳри дили хастаро мусаххар кард

به تیغ قهر دل خسته را مسخر کرد

Қарор ёфта кори маро ба ҳам бар зад

قرار یافته کار مرا به هم بر زد

Сукӯни гирифтаи диламро дигар ба ҳам бркрд

سکون گرفته دلم را دگر به هم برکرد

Дигар бавоситаи зулфи анбари афшонаш

دگر بواسطه زلف عنبر افشانش

Насими ишқи димоғи маро муаттар кард

نسیم عشق دماغ مرا معطر کرد

Ба бод дод марои оташи ҳавоӣ касе

به باد داد مرا آتش هوای کسی

Ки хоки поиши таъна бар об кавсар кард

که خاک پایش طعنه بر آب کوثر کرد

Латофати қад ӯ сарвро ба гули дармонд

لطافت قد او سرو را به گل درماند

Фурӯғи ориз ӯ меҳру ма мунаввар кард

فروغ عارض او مهر و مه منور کرد

Ҳазор нақс ки бар срўбсти лоиқи баст

هزار نقص که بر سروبست لایق بست

Ҳазор таъна ки бар моҳ кард дар хур кард

هزار طعنه که بر ماه کرد در خور کرد

Зҳҷри оина рӯй ӯ дами сардам

زهجر آینه روی او دم سردم

Сафои оинаи ҷони ман мукаддар кард

صفای آینه جان من مکدر کرد

зи хӯни дидаи рухи хешро нигор кунад

ز خون دیده رخ خویش را نگار کند

Ҳар онкии нақши хаёли Рахш мусаввир кард

هر آنکه نقش خیال رخش مصور کرد

Ндб ба ҳафдаҳи расониду ҷон гарав дорад

ندب به هفده رسانید و جان گرو دارد

Мробаҳи нақши дағои шаҳри банд шшдр кард

مرابه نقش دغا شهر بند ششدر کرد

Ба ишваи ишваи зи ман умри бараду турфатар онк

به عشوه عشوه ز من عمر برد و طرفه تر آنک

Дилами зи содаи дилӣ ҳар чаҳ гуфт бовар кард

دلم ز ساده دلی هر چه گفت باور کرد

Шикоят аз бути ма рӯй биҳдаҳи чаканам

شکایت از بت مه روی بیهده چکنم

Ки дили марои зираи афканду дида музтар кард

که دل مرا زره افکند و دیده مضطر کرد

Бирехт хӯни марои дидагон на ҷонони рехт

بریخت خون مرا دیدگان نه جانان ریخت

Бикради шефтаи ин дили маро на дилбар кард

بکرد شیفته این دل مرا نه دلبر کرد

з ҳар чаҳ кард дили ман маро маломат хост

ز هر چه کرد دل من مرا ملامت خاست

зи онкии Муҳамадати шаҳриёр сафдар кард

ز آنکه محمدت شهریار صفدر کرد

Шаҳи замини ъздолдини паноҳи давлату дайн

شه زمین عضدالدین پناه دولت و دین

Ки кирдигораш бар малику дайн Музаффар кард

که کردگارش بر ملک و دین مظفر کرد

Хдиўи малики сулаймони шаҳи сутӯдаи сайр

خدیو ملک سلیمان شه ستوده سیر

Ки аз ясор чу кони халқро тавонгар кард

که از یسار چو کان خلق را توانگر کرد

Сипаҳи кашӣ ки ба як ҳамла бо сипоҳи аду

سپه کشی که به یک حمله با سپاه عدو

Ҳамон кунад ки алӣ бо сипоҳ хайбар кард

همان کند که علی با سپاه خیبر کرد

з теғ ӯст аҷамро ҳамон намоиш ҳо

ز تیغ اوست عجم را همان نمایش ها

Ки дар диёри араби зулфиқор ҳайдар кард

که در دیار عرب ذوالفقار حیدر کرد

эй мъдлтши сояи ончунон афканд

همای معدلتش سایه آنچنان افکند

Ки бози доягии бача кабӯтар кард

که باز دایگی بچه کبوتر کرد

Чунон зъдлши торакатон ҳимоят ёфт

چنان زعدلش تارکتان حمایت یافت

Ки табъи маро дар Козирӯн руфӯгар кард

که طبع مه را در کازرون رفوگر کرد

Зиҳии сипеҳри ҷанобӣ ки рукни садри туро

زهی سپهر جنابی که رکن صدر ترا

Замонаи саҷдаи гуҳи бӯсаи гоҳ ахтар кард

زمانه سجده گه بوسه گاه اختر کرد

Ба шаҳриёрии ту чарху даҳри паймони баст

به شهریاری تو چرخ و دهر پیمان بست

Ба комкории ту рӯзгор маҳзар кард

به کامکاری تو روزگار محضر کرد

Барои парвариши бандагони хеши худоӣ

برای پرورش بندگان خویش خدای

Туро гузиду худованди банда парвар кард

ترا گزید و خداوند بنده پرور کرد

Ҷаҳони зи рои ту ойинае ба ойин ёфт

جهان ز رای تو آئینه ای به آئین یافت

Агар чаҳ оина дар ибтидо Сикандар кард

اگر چه آینه در ابتدا سکندر کرد

зи баҳри бандагӣати даҳр дар диёри хафо

ز بهر بندگیت دهر در دیار خفا

Ба вақти муваллиди атфоли модаро нар кард

به وقت مولد اطفال ماده را نر کرد

Ба хосияти туфи хашми ту нутфаи нар ро

به خاصیت تف خشم تو نطفه نر را

Аҷаби мадор ки дар сулби хасм духтар кард

عجب مدار که در صلب خصم دختر کرد

Ҳар онкии хок дарат тўтёии дидаи бсохт

هر آنکه خاک درت توتیای دیده بساخت

Сипеҳри кӯҳлии бистараши фарш ағбр кард

سپهر کحلی بسترش فرش اغبر کرد

Касе ки амри туро ҳамчуи ҳукм шаръ надошт

کسی که امر تو را همچو حکم شرع نداشت

Қазои бади бадали тилсонш мъҷр кард

قضای بد بدل طیلسانش معجر کرد

Тўӣӣ ки дар ҳамаи карти худоӣ нусрат дод

توئی که در همه کارت خدای نصرت داد

Тўӣӣ ки бар ҳамаи комати фалак мухайяр кард

توئی که بر همه کامت فلک مخیر کرد

Ба кунҷи гетии вайрона ҳар куҷо ганҷӣ аст

به کنج گیتی ویرانه هر کجا گنجی است

зи рашки бахшиши дасти ту хок бар сар кард

ز رشک بخشش دست تو خاک بر سر کرد

Ба ҳиндӯяти зи ҳал фахр кард аз он эзад

به هندویت ز حل فخر کرد از آن ایزد

Баном ӯ фалаки ҳафтумин муқарар кард

بنام او فلک هفتمین مقرر کرد

Ҳавои меҳри турои муштарӣ ба ҷон бихаред

هوای مهر ترا مشتری به جان بخرید

зи Ямани бахти тўоши ном съдокбр кард

ز یمن بخت تواش نام سعداکبر کرد

Магари ҳамоили миррӣх аз ан зарафшонаст

مگر حمایل مریخ از ان زرافشانست

Ки аз наҳифи ту нақш ванигор ханҷар кард

که از نهیب تو نقش و نگار خنجر کرد

Гуҳи тулӯъ даратро чу бӯса зад хуршед

گه طلوع درت را چو بوسه زد خورشید

Сипеҳраш аз паии он номи шоҳ ховар кард

سپهرش از پی آن نام شاه خاور کرد

Навой Зуҳра азон ном дар замона гирифт

نوای زهره ازان نام در زمانه گرفت

Ки хусравоне мадҳат навой мзмр кард

که خسروانی مدحت نوای مزمر کرد

Срири калаки Уториди ҳамаи мадоеҳи тест

صریر کلک عطارد همه مدایح تست

Магари дуои ту сари достон дафтар кард

مگر دعای تو سر داستان دفتر کرد

Қамар ки шамъи шабистони аввал айвон аст

قمر که شمع شبستان اول ایوان است

ЗлоФи машъалаи доряти рух мунаввар кард

زلاف مشعله داریت رخ منور کرد

Ҷаҳони пноҳои сатрии зи ҳол ман бишинав

جهان پناها سطری ز حال من بشنو

Ки чарх бар чаҳ сифати назми ҳолам абтар кард

که چرخ بر چه صفت نظم حالم ابتر کرد

Чу авди хуши нафасам чун шукри забони ширин

چو عود خوش نفسم چون شکر زبان شیرین

Замона зон зтФи ғами дилам чу миҷмар кард

زمانه زان زتف غم دلم چو مجمر کرد

Фалак ба ҷурми ҳунари резае ки ман дорам

فلک به جرم هنر ریزه ای که من دارم

Марои зи хорӣ бо хоки раҳ баробар кард

مرا ز خواری با خاک ره برابر کرد

Ба як назар ба анояти азизи гардонам

به یک نظر به عنایت عزیز گردانم

Ки офтоб ба таъсии хокро зар кард

که آفتاب به تاثیر خاک را زر کرد

Шикастаи хотири ман пеши рои олии ту

شکسته خاطر من پیش رای عالی تو

Ду сад дақиқаи дарини як ду байт мзмр кард

دو صد دقیقه دراین یک دو بیت مضمر کرد

Ҳўолтм ба замона макун зи даргаи хеш

حوالتم به زمانه مکن ز درگه خویش

Ки худ замонаи ҳўолтгаҳи ман ин дар кард

که خود زمانه حوالتگه من این در کرد

Маро ба сояи худ дар паноҳи даҳ ки худоӣ

مرا به سایه خود در پناه ده که خدای

Ниҳоли бахти турои сабзу сояи прўркрд

نهال بخت ترا سبز و سایه پرورکرد

зи хоки пои ту безорам ар ба муддати умр

ز خاک پای تو بیزارم ار به مدت عمر

Раҳе ба оби мдиҳ касе забон тар кард

رهی به آب مدیح کسی زبان تر کرد

Валек ҳирси санои ту дар адои сухан

ولیک حرص ثنای تو در ادای سخن

Ба хосияти ҳамаи мӯии маро суханвар кард

به خاصیت همه موی مرا سخنور کرد

Нахусти зодаи баҳри замирами ин сухан аст

نخست زاده بحر ضمیرم این سخن است

Ки фарқи номи ҳумоюнати ғарқ зевар кард

که فرق نام همایونت غرق زیور کرد

Марои мдиҳи ту буд орзӯии дерина

مرا مدیح تو بود آرزوی دیرینه

ТлтФи туами ин орзӯ муяссар кард

تلطف توام این آرزو میسر کرد

Радифи шеъри Аннани гир ва танг майдонаст

ردیف شعر عنان گیر و تنگ میدانست

Чунонкии тавсани фикри маро ҳрўнтр кард

چنانکه توسن فکر مرا حرونتر کرد

Ҳамеша то мисласт инки чрбдсти қазо

همیشه تا مثل است اینکه چربدست قضا

Ба субҳу шоми либоси ҷаҳон мшҳр кард

به صبح و شام لباس جهان مشهر کرد

Ба субҳу шоми нигаҳдори ҷонати онкаси бод

به صبح و شام نگهدار جانت آنکس باد

Ки шоми умри турои васли рӯз маҳшар кард

که شام عمر ترا وصل روز محشر کرد