Хабар диҳед марои кони писар хабар дорад

خبر دهید مرا کآن پسر خبر دارد

Ки кори ман зғмш рӯй дар хатар дорад

که کار من زغمش روی در خطر دارد

Хабар надорам дар ишқ ӯ зи кори ҷаҳон

خبر ندارم در عشق او ز کار جهان

Вале ҷаҳони зи ману кори ман хабар дорад

ولی جهان ز من و کار من خبر دارد

Ҳамаи фасонаи олами марои Фромши гашт

همه فسانه عالم مرا فرامش گشت

Балии фасонаи ман олимии з бар дорад

بلی فسانه من عالمی ز بر دارد

Бабради ёди вай аз ёди ман ғами ду ҷаҳон

ببرد یاد وی از یاد من غم دو جهان

Ғуломи он ғами ишқам ки ин ҳунар дорад

غلام آن غم عشقم که این هنر دارد

Фидои ишқи чунин ёри боди ҷону танам

فدای عشق چنین یار باد جان و تنم

Агар чаҳ бандаи тану ҷон мухтасар дорад

اگر چه بنده تن و جان مختصر دارد

Ғамаш даромаду ҷонами зи барги муҳимонаш

غمش درآمد و جانم ز برگ مهمانش

Тании заъифу дилии риши мо ҳзр дорад

تنی ضعیف و دلی ریش ما حضر دارد

Серум ҳаме равад ва ман наме рӯм ба сараш

سرم همی رود و من نمی روم به سرش

Ки ёр бо ман саргаштаи худ чаҳ сар дорад

که یار با من سرگشته خود چه سر دارد

Серум параст дар андешаи ҷдоӣӣ ӯ

سرم پر است در اندیشه جدائی او

Ки ӯ сиррии пар аз андеша сафар дорад

که او سری پر از اندیشه سفر دارد

зи бими рӯзи видоъаш ба нақди ҷонами сӯхт

ز بیم روز وداعش به نقد جانم سوخت

Гар ӯ надорад азми сафар вагар дорад

گر او ندارد عزم سفر وگر دارد

Ҳануз рӯз видоъаш надид ва хўнбор аст

هنوز روز وداعش ندید و خونبار است

Ду чашми ман ки чу дарёу кон гуҳар дорад

دو چشم من که چو دریا و کان گهر دارد

Балои дарди фироқаш касе тавонад барад

بلای درد فراقش کسی تواند برد

Ки ҷон аз оҳану пӯлоди сахт тар дорад

که جان از آهن و پولاد سخت تر دارد

Ҳазор нола кунам ҳар саҳар бидон умед

هزار ناله کنم هر سحر بدان امید

Ки ёри гӯши сӯии нола саҳар дорад

که یار گوش سوی ناله سحر دارد

Асар намекунадаш дар дил ва наме донад

اثر نمی کندش در دل و نمی داند

Ки нолаи саҳари бедилон асар дорад

که ناله سحر بیدلان اثر دارد

Маро ба дидан ва нодидани офтоби Рахш

مرا به دیدن و نادیدن آفتاب رخش

зи ашки лаъли шабу рӯзи дида тар дорад

ز اشک لعل شب و روز دیده تر دارد

Дареғу дард ки аз чашмами ончунон рух ро

دریغ و درد که از چشمم آنچنان رخ را

Дареғ дорад ва онгаҳ дар ӯ мақар дорад

دریغ دارد و آنگه در او مقر دارد

Ҳазор миннат бар ман наад ба ҳар назарӣ

هزار منت بر من نهد به هر نظری

Рухӣ ки душман азу баҳра ва назар дорад

رخی که دشمن از و بهره و نظر دارد

Табораки аллоҳ ёрб ки дида дар боғӣ

تبارک الله یارب که دیده در باغی

Ки сарви лолау лолаи бунафша бар дорад

که سرو لاله و لاله بنفشه بر دارد

Қадаш ки ҷон равонаст чун раво дорам

قدش که جان روان است چون روا دارم

Ки гӯямаш сифати сарв ғотФр дорад

که گویمش صفت سرو غاتفر دارد

Рахш ки моҳ сухангӯаст кӣ кунам сифаташ

رخش که ماه سخنگوست کی کنم صفتش

Ки нури муштарӣу талъат қамар дорад

که نور مشتری و طلعت قمر دارد

Лабаш ки об ҳаётаст чун тавонам гуфт

لبش که آب حیات است چون توانم گفت

Ки гӯнаи рутабу лиззат шукр дорад

که گونه رطب و لذت شکر دارد

Ҷаҳон надид ва надорад чу ӯ дигар ҳурӣ

جهان ندید و ندارد چو او دگر حوری

Худои ъзўҷли дрҷнон магар дорад

خدای عزوجل درجنان مگر دارد

Даҳон надорад ва гӯйанд кӯ сухан гуяд

دهان ندارد و گویند کو سخن گوید

Миён надораду диданди кӯ камар дорад

میان ندارد و دیدند کو کمر دارد

Ба бе даҳоне нутқаш дар аз шукри резад

به بی دهانی نطقش در از شکر ریزد

Ба бе миёнии кӯҳаши камари з зар дорад

به بی میانی کوهش کمر ز زر دارد

Қаду хаду хату холи лабонаши Фтаҳи мост

قد و خد و خط و خال لبانش فته ماست

зи ҷону дили дилами ин фитна дӯсттар дорад

ز جان و دل دلم این فتنه دوستتر دارد

Қазои ишқи диламро шикаст лек чаҳ бок

قضای عشق دلم را شکست لیک چه باک

Ки маҷди тан ба қазо додан ин қадар дорад

که مجد تن به قضا دادن این قدر دارد

Қазо наёрад неи не шикастан ин дил ро

قضا نیارد نی نی شکستن این دل را

Ки доғи тоъати дастур додгар дорад

که داغ طاعت دستور دادگر دارد

Ниҳоли соҳиби девони зулоли кавсари ҷон

نهال صاحب دیوان زلال کوثر جان

Ки аз саодати беху зи фар самар дорад

که از سعادت بیخ و ز فر ثمر دارد

Бҳоءи дайн ки азу дайни баҳо ва иззат ёфт

بهاء دین که از و دین بها و عزت یافت

Чунонкии малики зроиши шиква ва фар дорад

چنانکه ملک زرایش شکوه و فر دارد