Шаби видоъ чу бардоштан тариқи савоб

شب وداع چو برداشتن طریق صواب

Ба азми бандагии соҳиби сипеҳри ҷаноб

به عزم بندگی صاحب سپهر جناب

Аз офтоб сипеҳрам набӯд холии чашм

از آفتاب سپهرم نبود خالی چشم

Вази офтоб заминам бимонад дидаи пари об

وز آفتاب زمینم بماند دیده پر آب

Чу рӯй шоҳи ниқоби хизоб бар гавани баст

چو روی شاه نقاب خضاب بر گون بست

Нигор субҳи рух аз чеҳра бар кушоди ниқоб

نگار صبح رخ از چهره بر گشاد نقاب

Сиришк чун дар бар рӯй равшанаши резон

سرشک چون در بر روی روشنش ریزان

Чунонкӣ бар рухи обгина бар чакад симоб

چنانکه بر رخ آبگینه بر چکد سیماب

Бар он лаб чу ақиқаш бимонад боқии ашк

بر آن لب چو عقیقش بماند باقی اشک

Чу қатраи қатраи шабнами нштсаҳ бар унноб

چو قطره قطره شبنم نشتسه بر عناب

Кабоб шуд дилам аз оби чашм ӯ волҳқ

کباب شد دلم از آب چشم او والحق

Касе надид дилиро каз оби гашти кабоб

کسی ندید دلی را کز آب گشت کباب

Далели он ки дилам шуд кабоб дар сина

دلیل آن که دلم شد کباب در سینه

Бухору дӯди нафаси бардаи ашк чун хуноб

بخار و دود نفس برده اشک چون خوناب

Нишаст ва гуфт ҳикоёти даврӣ аз ҳар ҷой

نشست و گفت حکایات دوری از هر جای

Гараст ва хонд шикоёти фурқат аз ҳар боб

گرست و خواند شکایات فرقت از هر باب

Равона кард аз он лаъли ҳамчу май дар ҷом

روانه کرد از آن لعل همچو می در جام

Итоби талхи хуши ҷонФзои ҳамчуи шароб

عتاب تلخ خوش جانفزای همچو شراب

Бихонад ин ғазалтар миёни гиряи зор

بخواند این غزل تر میان گریه زار

Чунонкии хок раҳам шуд зи оби дидаи хлоб

چنانکه خاک رهم شد ز آب دیده خلاب

Лиқти лайлаи блўии бқрФаҳи алоҳбоб

لیقت لیله بلوی بقرفه الاحباب

Бақиятаи мнФрдои мнки фии ашдъзоб

بقیت منفرداً منک فی اشدعذاب

Марои ҳавои ту дар сари турои ҳавоӣ дигар

مرا هوای تو در سر ترا هوای دگر

Хилофи доб писандида нест дар одоб

خلاف داب پسندیده نیست در آداب

Дилами бтФт чу бартофтӣ Аннани зи ватан

دلم بتفت چو برتافتی عنان ز وطن

Серуми бгшт чу бргоштии рух аз аҳбоб

سرم بگشت چو برگاشتی رخ از احباب

Маро ба рӯй ту умеду рои ту ба сафар

مرا به روی تو امید و رای تو به سفر

Маро ба суҳбати ту майлу майли ту ба зҳоб

مرا به صحبت تو میل و میل تو به ذهاب

Бадӣли гулшан ва торам макун ҷиболу сҳўл

بدیل گلشن و طارم مکن جبال و سهول

Ъдили маҷлис ва хилват макун кҳўФу шъоб

عدیل مجلس و خلوت مکن کهوف و شعاب

Аз он замон ки маро ҷой додае дар дил

از آن زمان که مرا جای داده ای در دل

Гумон барам ки маро дар фикандае ба хароб

گمان برم که مرا در فکنده ای به خراب

Дили хароб бар оташи марои здўрии ту

دل خراب بر آتش مرا زدوری تو

Чу ганҷи сокини лекини зи туф ӯ дар тоб

چو گنج ساکن لیکن ز تف او در تاب

Бигӯ ҳар ончии ту доне магӯ ҳадиси сафар

بگو هر آنچه تو دانی مگو حدیث سفر

Бикун ҳар ончии ту хоҳӣ макун ба ҳиҷри хитоб

بکن هر آنچه تو خواهی مکن به هجر خطاب

Чаҳ даст сояд дар амну хавф бо ту Аннан

چه دست ساید در امن و خوف با تو عنان

Чаҳ пой дорад дар гарму сард бо ту рикоб

چه پای دارد در گرم و سرد با تو رکاب

Ҷавоб додам каз азми ин сафар бо ман

جواب دادم کز عزم این سفر با من

Макун итоб ки аз ту савоб нест итоб

مکن عتاب که از تو صواب نیست عتاب

Бадеъ нест зи аҳбоби ранҷи роҳу сафар

بدیع نیست ز احباب رنج راه و سفر

Ғариб нест зи ушшоқи қатъи саҳлу уқоб

غریب نیست ز عشاق قطع سهل و عقاب

Шунидае зи ҳикоёту дидае зи смр

شنیده ای ز حکایات و دیده ای ز سمر

Расидае ба ривоёту хондае ба китоб

رسیده ای به روایات و خوانده ای به کتاب

Вафои Лайлӣу маҷнӯни ҳавои зинату зайд

وفای لیلی و مجنون هوای زینت و زید

Балои Вомиқу узрои ънои дъду рубоб

بلای وامق و عذرا عنای دعد و رباب

Супурдаанд басии роҳҳои бе поён

سپرده اند بسی راه های بی پایان

Бидидаанд басии баҳрҳои бе поёб

بدیده اند بسی بحرهای بی پایاب

Ту ин мубин ки ба комам дарост талхии ҳиҷр

تو این مبین که به کامم دراست تلخی هجر

Ту он нигар ки кадомам дарост ҳасани моб

تو آن نگر که کدامم دراست حسن مآب

Дарӣ ки ҳаст бар ӯ пери осмони ҳорс

دری که هست بر او پیر آسمان حارس

Дарӣ ки ҳаст варои пайки ахтарони таввоб

دری که هست ورا پیک اختران تواب

Шавам ззлмти ин остон зулм намой

شوم زظلمت این آستان ظلم نمای

Ба боргоҳи яке офтоби ъолмтоб

به بارگاه یکی آفتاب عالمتاب

з дил бинолам чун бедилон дар он каъба

ز دل بنالم چون بیدلان در آن کعبه

Ба хӯни бгрим чун муҷримон дар он миҳроб

به خون بگریم چون مجرمان در آن محراب

Ба қавли соҳиби даъват ба амри холиқи арш

به قول صاحب دعوت به امر خالق عرش

Миёни даъвати мазлӯм ва арш нест ҳиҷоб

میان دعوت مظلوم و عرش نیست حجاب

Барам злўмаҳ ба девони соҳибу шинавам

برم ظلومه به دیوان صاحب و شنوم

зи лафзи соҳиби девони шарқу ғарби ҷавоб

ز لفظ صاحب دیوان شرق و غرب جواب

зи хшксол ҳаводис бинолам ва ёбам

ز خشکسال حوادث بنالم و یابم

зи калаки абрнўоли вазири фатҳи албоб

ز کلک ابرنوال وزیر فتح الباب

Сутӯдаи осифу дастури олами одил

ستوده آصف و دستور عالم عادل

Ки дар камол ва адолат шуд офтоби нассоб

که در کمال و عدالت شد آفتاب نصاب

Сипеҳри ҳишмату дарёии ҷӯади шамси аддӣн

سپهر حشمت و دریای جود شمس الدین

Мушири мамлакату молики рӣўсу рқоб

مشیر مملکت و مالک رئوس و رقاب

Биҳишти базмӣ каз лутфу қаҳров бадал аст

بهشت بزمی کز لطف و قهراو بدل است

Ҷазои аҳли савобу сазои аҳли уқоб

جزای اهل ثواب و سزای اهل عقاب

Ба разму базми кафи зарфишони сари пошаш

به رزم و بزم کف زرفشان سر پاشش

Гуҳии зарроби намояд гуҳӣ шавад зарроб

گهی ضراب نماید گهی شود ضراب

Ба ҳукми қотеъу тадбири хубу азми дуруст

به حکم قاطع و تدبیر خوب و عزم درست

Ба амри нофизу халқи Кариму рои савоб

به امر نافذ و خلق کریم و رای صواب

Масӯн гузорад зарроти хокро аз бод

مصون گذارد ذرات خاک را از باد

Нгоҳдорди аҷзоъи оташи андари об

نگاهدارد اجزاء آتش اندر آب

Агар саҳоб наборад ба амр ӯ қатра

اگر سحاب نبارد به امر او قطره

Шарори нори баборади хилоф ӯ зи саҳоб

شرار نار ببارد خلاف او ز سحاب

Гар аз ҳикоят ӯ оби ҷавшании пӯшад

گر از حکایت او آب جوشنی پوشد

Хаданги нори ҷаҳд дар ҳавои худ ҳубоб

خدنگ نار جهد در هوای خود حباب

Ба ақли шари ғарӣзии буруни баради зи сбоъ

به عقل شر غریزی برون برد ز سباع

Ба илми ҷаҳли табиӣ ҷудо кунад зи дўоб

به علم جهل طبیعی جدا کند ز دواب

Аё хулосаи махлуқу хоссаи холиқ

ایا خلاصه مخلوق و خاصه خالق

Ва ё наққодаи инсону зубдаи ансоб

و یا نقاده انسان و زبده انساب

Наёфт мисли ту даври сипеҳри ҷуз дар ваҳм

نیافت مثل تو دور سپهر جز در وهم

Надид шабаҳи ту чашми замонаи ҷуз дар хоб

ندید شبه تو چشم زمانه جز در خواب

Рўдбаҳи мадҳи ту аз хомаи ҷон , навои зи алфоз

رودبه مدح تو از خامه جان، نوا ز الفاظ

Шавад зи номи ту дар номаи сарфарози алқоб

شود ز نام تو در نامه سرفراز القاب

Аз он қабл ки ба чангол доманат дорад

از آن قبل که به چنگال دامنت دارد

Ҳуруфи аксари қлоли хезад аз қуллоб

حروف اکثر قلال خیزد از قلاب

Ба рӯзгори ту кажии рух аз ҷаҳон бар тофт

به روزگار تو کژی رخ از جهان برتافت

Магар ки зулф батонро ки кам нашуд хаму тоб

مگر که زلف بتان را که کم نشد خم و تاب

зи бими адли ту норостӣ ба ҷон ояд

ز بیم عدل تو ناراستی به جان آید

Шавад чу сӯзани дўзндаҳи нохунони зёб

شود چو سوزن دوزنده ناخنان ذیاب

Ба Ямани аҳди ту машҳур шуд ғроби албин

به یمن عهد تو مشهور شد غراب البین

Ба муждаи бурдани васлат ба ҷумлаи аҳзоб

به مژده بردن وصلت به جمله احزاب

Чигуна шод набошад ҷаҳон бар он даврӣ

چگونه شاد نباشد جهان بر‌ آن دوری

Ки каркас ояд ҳрозу пайки васли ғроб

که کرکس آید حراز و پیک وصل غراب

Замири пакет ар азкоди руни брондишд

ضمیر پاکت ار ازکاد رون براندیشد

Кунад ба руста ӯ дар руфӯгарии маҳтоб

کند به رسته او در رفوگری مهتاب

Вагар зи оташи кинати муҳӣт асар ёбад

و گر ز آتش کینت محیط اثر یابد

Чу лаъл гардад дар қаъри баҳр дар хўшоб

چو لعل گردد در قعر بحر در خوشاب

Хилофи хосияти табъро иродати ту

خلاف خاصیت طبع را ارادت تو

Бурун даманд мардуми гёи збихи сдоб

برون دماند مردم گیا زبیخ سداب

Ҳар онкии оби рух аз хоки дарга ту наҷуст

هر آنکه آب رخ از خاک درگه تو نجست

Нахонд аз раҳи ёляти наси канти туроб

نخواند از ره یالیت نص کنت تراب

Мавсимаст ба доғи ту бача дар арҳом

موسم است به داغ تو بچه در ارحام

Муқайядаст зи барқи ту нутфа дар аслоб

مقید است ز برق تو نطفه در اصلاب

Ҷаҳони пноҳои ногуфтаи ҳолу қиссаи ман

جهان پناها ناگفته حال و قصه من

Ба нур нафас бихон бе миёнҷии итноб

به نور نفس بخوان بی میانجی اطناب

Ки гар бигӯям заҳмати намо буд мксор

که گر بگویم زحمت نما بود مکثار

Вагар нивисам ваҳшати Фзо буд асҳоб

وگر نویسم وحشت فزا بود اسهاب

Ба самъи олӣ агар бугзарад аҷаби Монӣ

به سمع عالی اگر بگذرد عجب مانی

зи қиссаҳои аҷибу фасонаҳои ъҷоб

ز قصه های عجیب و فسانه های عجاب

Марои зи ҳодисаи порси соли чор аз панҷ

مرا ز حادثه پارس سال چار از پنج

Мубоҳ буд сару моли брнҳиб ва наҳоб

مباح بود سر و مال برنهیب و نهاب

Агар чаҳ порси пар обаст ва дар канори муҳӣт

اگر چه پارس پر آب است و در کنار محیط

Чу қалби хеш маро дод тишнагӣ чу сароб

چو قلب خویش مرا داد تشنگی چو سراب

Сафир зад фалак аз рӯй ҳайрату ғайрат

صفیر زد فلک از روی حیرت و غیرت

Ки бар саводи мусаллат чаро шуданд клоб

که بر سواد مسلط چرا شدند کلاب

Фқоли Фоътбрўи амна ё аввалии алобсор

فقال فاعتبرو امنه یا اولی الابصار

Фсори Фонтбҳўи амна ё аввалии алолбоб

فسار فانتبهو امنه یا اولی الالباب

Чўмҳраҳ бозӣӣ дидам ки дмбдм набӯд

چومهره بازئی دیدم که دمبدم نبود

зи зери ҳуққаи минои замонаи луоб

ز زیر حقه مینا زمانه لعاب

Ба қасди аҳли ҳунар бар кушод ва берун кард

به قصد اهل هنر بر گشاد و بیرون کرد

Паланги ҳодисаи чанголу шери нойибаи ноб

پلنگ حادثه چنگال و شیر نایبه ناب

Ҳунар ки зод змн шуд ва бол ҳастӣ ман

هنر که زاد زمن شد و بال هستی من

Балӣу боли уқоби омадаи сети пари уқоб

بلی و بال عقاب آمده ست پر عقاب

Ба лутфу раҳматам аз ноби шеру фитнаи бпоӣ

به لطف و رحمتم از ناب شیر و فتنه بپای

Ки зоти тести ҳамаи лутфи маҳзу раҳмати ноб

که ذات تست همه لطف محض و رحمت ناب

Ба рҳмнўмии давлат расидаам ба дарат

به رهمنومی دولت رسیده ام به درت

На аз назари зиҷу таҳти астрлоб

نه از نظر زیج و تحت اصطرلاب

Ба астхорти иқбол буду фатвои ақл

به استخارت اقبال بود و فتوی عقل

Ки банда кард сӯии даргаи ту шитоб

که بنده کرد سوی درگه تو شتاب

Ба астшорти бахтам ҳнрўрон гуфтанд

به استشارت بختم هنروران گفتند

Каз ӯст мултамиси хотири турои эҷоб

کز اوست ملتمس خاطر ترا ایجاب

Ба хулд нанигарам ар пеш оядам ризвон

به خلد ننگرم ار پیش آیدم رضوان

Ба роҳ ҳаҷ нарӯмгар нхўондми бўоб

به راه حج نروم گر نخواندم بواب

Ба ъзи арши Маҷид ва ба ҳақи мусҳафи маҷд

به عز عرش مجید و به حق مصحف مجد

Ки маҷдро набӯд ҷуз дарат маҳалу моб

که مجد را نبود جز درت محل و مآب

Накардаам ба фурӯмояи истионати ҳеҷ

نکرده ام به فرومایه استعانت هیچ

На дар замони мшиб ва на дар авони шабоб

نه در زمان مشیب و نه در اوان شباب

Збндаҳгар ба каси ин мавҳибат расед ба умр

زبنده گر به کس این موهبت رسید به عمر

Барӣ буд ҳбтаҳи аллоҳ аз эзади ваҳоб

بری بود هبته الله از ایزد وهاب

Маро ба олами асбоб дар ҳусӯли ғараз

مرا به عالم اسباب در حصول غرض

Тўӣии баин сабабӣ аз мусаббиби алосбоб

توئی بهین سببی از مسبب الاسباب

Агар гушоиш ҳар дар зи даргаи смдист

اگر گشایش هر در ز درگه صمدیست

Тўӣии кушодаи дарӣ аз мтФҳи алобўоб

توئی گشاده دری از متفح الابواب

Марои бихар ба қабӯлӣ ки ганҷҳо ёбӣ

مرا بخر به قبولی که گنج ها یابی

Дарини ҷаҳони зсно ва дар он ҷаҳони зи савоб

دراین جهان زثنا و در آن جهان ز ثواب

Чу ман набинӣ қарнӣ дигар ту дар ман байн

چو من نبینی قرنی دگر تو در من بین

Чу ман наёбӣ даврӣ дигар маро дарёб

چو من نیابی دوری دگر مرا دریاب

Ниҳодаи халқи ҷаҳони гӯшу чашми брраҳи ман

نهاده خلق جهان گوش و چشم برره من

Ки то чигуна буд зини дирам ба хонаи аёб

که تا چگونه بود زین درم به خانه ایاب

Ту номи ҷӯии зи давлат ки то абад бошанд

تو نام جوی ز دولت که تا ابد باشند

Мулӯк аз дар ту номи ҷӯй ва давлат ёб

ملوک از در تو نام جوی و دولت یاب

Зҷиши фатҳи ту ҳангоми кин ба сафи масоф

زجیش فتح تو هنگام کین به صف مصاف

Веляти боди мсибу адуати боди мсоб

ولیت باد مصیب و عدوت باد مصاب

Ба ъзи ҷоҳи ту нозон дар он ҷаҳони аслоф

به عز جاه تو نازان در آن جهان اسلاف

Ба рӯй варои ту шодон дар ин ҷаҳони аъқоб

به روی ورای تو شادان در این جهان اعقاب