эй ҷамоли ту равнақи гулзор
ای جمال تو رونق گلزار
Бандаи зулфи ту насими баҳор
بنده زلف تو نسیم بهار
Зулфи мишкӣн ба гирд рӯй накӯат
زلف مشکین به گرد روی نکوت
Чун бар атрофи офтоби ғубор
چون بر اطراف آفتاب غبار
Ҳар ки ӯ кавсар ва биҳишт надид
هر که او کوثر و بهشت ندید
Гӯ бибин инак он лабу рухсор
گو ببین اینک آن لب و رخسار
Лабу рухсори ту зи чашму дилам
لب و رخسار تو ز چشم و دلم
Бскаҳ бар бӯдаанд хобу қарор
بسکه بر بوده اند خواب و قرار
Дар гулистони ҷони зғмзаҳи ту
در گلستان جان زغمزه تو
Оҳўоннди ҷумлаи шери шикор
آهوانند جمله شیر شکار
Худ надонам чаро кунад шабу рӯз
خود ندانم چرا کند شب و روز
Чашми мастати марои асири хумор
چشم مستت مرا اسیر خمار
На чунон мастам аз май ишқат
نه چنان مستم از می عشقت
Ки шавам то ба солҳо ҳушёр
که شوم تا به سالها هشیار
Ҳасан рӯй ту зевар хӯбӣаст
حسن روی تو زیور خوبیست
Несташ ҳоҷатӣ ба ранг ва нигор
نیستش حاجتی به رنگ و نگار
Шоҳи хӯбии ҳмоли маҳваши тест
شاه خوبی حمال مهوش تست
Чатр ӯ чист зулфи анбари бор
چتر او چیست زلف عنبر بار
То ба рухсораи ту нисбат кард
تا به رخساره تو نسبت کرد
Гарм шуд офтобро бозор
گرم شد آفتاب را بازار
Чаҳ шавадгар фалаки туро бо ман
چه شود گر فلک ترا با من
Дар миён оварад ба бӯсу канор
در میان آورد به بوس و کنار
То кунад табъи ман дар он ҳолат
تا کند طبع من در آن حالت
Мадҳи фармондиҳи ҷаҳони такрор
مدح فرمانده جهان تکرار
Соҳиби аъзами онкии олам ро
صاحب اعظم آنکه عالم را
Рӯй ӯ ҳаст олами алосрор
روی او هست عالم الاسرار
Онкӣ файз навол роФт ӯ
آنکه فیض نوال رافت او
Маҳв карда сети зулмро осор
محو کرده ست ظلم را آثار
эй муҳӣти ҷаҳони қадари тўро
ای محیط جهان قدر تورا
Осмони шакли нуқтаи паргор
آسمان شکل نقطه پرگار
Дарави гардун ба сад қирони дигар
درو گردون به صد قران دیگر
Новирд чун тўӣӣ ба ҳашт ва чаҳор
ناورد چون توئی به هشت و چهار
Зонка шамшери обдор ту ҳаст
زانکه شمشیر آبدار تو هست
Бозуии шаръи Аҳмади мухтор
بازوی شرع احمد مختار
Соҳбобндаҳи камина ки ҳаст
صاحبابنده کمینه که هست
Тоъататро ба ҷони пзирФтор
طاعتت را به جان پذیرفتار
Ба ясорат чу ӯ ҳамеша ямин
به یسارت چو او همیشه یمین
Ки яминии ту қибла ҳаст ясор
که یمینی تو قبله هست یسار
Гарчи ҳар дами ҳазор шукр кунад
گرچه هر دم هزار شکر کند
Дар ҳақиқати яке буд зи ҳазор
در حقیقت یکی بود ز هزار
Вар диҳад шарҳи орзӯмандӣ
ور دهد شرح آرزومندی
Аз яке шама пуршавад тӯмор
از یکی شمه پرشود طومار
Вар иҷозат диҳад макорими ту
ور اجازت دهد مکارم تو
Кунам аҳволи хештани изҳор
کنم احوال خویشتن اظهار
Гуяд онкаси манам ки хўонндм
گوید آنکس منم که خوانندم
Ҳамгинони баҳри ҷӯаду кӯҳи виқор
همگنان بحر جود و کوه وقار
Чун барорам ҳисомро знём
چون برآرم حسام را زنیام
Рӯз равшан барорам аз шаби тор
روز روشن برآرم از شب تار
Рӯза доранд мжгнон аз ман
روزه دارند مژگنان از من
Ки ба хӯн ҷигар кунанд ифтор
که به خون جگر کنند افطار
Кардаам бо ҷуҳуду насронӣ
کرده ام با جهود و نصرانی
Ончӣ карда сети ҳайдари каррор
آنچه کرده ست حیدر کرار
Зини ду миллат ба хиттаи Мӯсил
زین دو ملت به خطه موصل
Ҳар киро бинӣ аз сғору кбор
هر که را بینی از صغار و کبار
ё буд дар буриши аломати зард
یا بود در برش علامت زرد
ё буд баста дар миёни зуннор
یا بود بسته در میان زنار
Бӯстонии бсохтми дардин
بوستانی بساختم دردین
Ки ҳамаи зиндаи рағбати оради бор
که همه زنده رغبت آرد بار
Бо чунин шавкату тўоноӣӣ
با چنین شوکت و توانائی
Бо чунин сарварӣу астзҳор
با چنین سروری و استظهار
Бо саги андари ҷувол чун бошам
با سگ اندر جوال چون باشم
Ман ки бо шер кардаам пайкор
من که با شیر کرده ام پیکار
Бандагони ту офтоби маҳал
بندگان تو آفتاب محل
Остони ту осмони миқдор
آستان تو آسمان مقدار
Карда ҳикмат бар осмони майдон
کرده حکمت بر آسمان میدان
Гашта роят бар офтоби савор
گشته رایت بر آفتاب سوار
Кимёӣисти рои соиби ту
کیمیائیست رای صائب تو
Ки кндъқлро тамоми айёр
که کندعقل را تمام عیار
Лоҷарами табъи фазлпарвар ту
لاجرم طبع فضل پرور تو
Дорад аз малик ҳар ду олами ор
دارد از ملک هر دو عالم عار
Шери қадари ту оҳанӣни мхлб
شیر قدر تو آهنین مخلب
Мурғи амри ту оташини минқор
مرغ امر تو آتشین منقار
Лутфу қаҳри ту асли шодӣу ғам
لطف و قهر تو اصل شادی و غم
Мҳрўкини ту айни мнбрўдор
مهروکین تو عین منبرودار
Бе вуҷӯди саҳоби давлати ту
بی وجود سحاب دولت تو
Давҳа салтанат наёрад бор
دوحه سلطنت نیارد بار
Бе насими ризои хизмати ту
بی نسیم رضای خدمت تو
Гулшан мамлакат наризад хор
گلشن مملکت نریزد خار
Ифтихорати каминаи Фрмонбр
افتخارت کمینه فرمانبر
Рӯзгорати каминаи хидматкор
روزگارت کمینه خدمتکار
Остонати муҳаззаби фузало
آستانت مهذب فضلا
Боргоҳи ту манзили ахёр
بارگاه تو منزل اخیار
Калаки ту дрнзоми миллату малик
کلک تو درنظام ملت و ملک
Барда аз дидаи қадари миқдор
برده از دیده قدر مقدار
Рои ту дар умӯри давлату дайн
رای تو در امور دولت و دین
Карда бар чеҳраи ризои рафтор
کرده بر چهره رضا رفتار
Ту вазирӣу бандагон дарат
تو وزیری و بندگان درت
Салтанат мекунанд дар ақтор
سلطنت می کنند در اقطار
намекунам бар тариқаи шуъаро
می کنم بر طریقه شعرا
Байтӣ аз шеъри бўолФрҷи амзор
بیتی از شعر بوالفرج امضار
Зонка назмаш ба назд аҳли ҳунар
زانکه نظمش به نزد اهل هنر
БФзоиди таровати гуфтор
بفزاید طراوت گفتار
« чарх пастасту ҳиммати ту баланд
« چرخ پست است و همت تو بلند
Даҳр мастаст варои ту ҳушёр »
دهر مست است ورای تو هشیار»
Нест дардӣ чу хаст шурако
نیست دردی چو خست شرکا
Ки кунад санги хораро бемор
که کند سنگ خاره را بیمار
Ончӣ май байнам аз ҷалоли аддӣн
آنچه می بینم از جلال الدین
Кас надид аз замонаи ғаддор
کس ندید از زمانه غدار
Субҳи перӣ тулӯъ кард ва ҳануз
صبح پیری طلوع کرد و هنوز
Нашуд аз хоби кӯдакии бедор
نشد از خواب کودکی بیدار
Ғарраи моли гашт ва бехабар аст
غره مال گشت و بی خبر است
Аз ғурури ҷаҳони мрдмхўор
از غرور جهان مردمخوار
Худ надонад ки шаҳриёрӣ нест
خود نداند که شهریاری نیست
Ҷуз ба мардӣу донишу эсор
جز به مردی و دانش و ایثار
Хоҷаи шоирони сноӣӣ ро
خواجه شاعران سنائی را
Ҳаст байтии азими влоиқи кор
هست بیتی عظیم ولایق کار
« ҳар ки аз чӯб мураккабӣ созад
«هر که از چوب مرکبی سازد
Мураккаб осӯдаасту ғарраи савор »
مرکب آسوده است و غره سوار»
Бандагони ту гарчи бисёранд
بندگان تو گرچه بسیارند
Ту маро дар ҳисобашон машумор
تو مرا در حسابشان مشمار
Зонка ман шери бешаи зафарам
زانکه من شیر بیشه ظفرم
Дигарон нақши шер бар девор
دیگران نقش شیر بر دیوار
То ки давлат мулозимат будам
تا که دولت ملازمت بودم
Будам аз давлати ту дўлтёр
بودم از دولت تو دولتیار
Ҳамаи касро ба ман всилт буд
همه کس را به من وسیلت بود
Ин расоъли навиштаи он ашъор
این رسائل نوشته آن اشعار
Ин замон каз худам ҷудо кардӣ
این زمان کز خودم جدا کردی
Шуд дилами ёри ғуссау тимор
شد دلم یار غصه و تیمار
Чун туами баргирифтае аввал
چون توام برگرفته ای اول
Охирам беш азин фурӯ магузор
آخرم بیش ازین فرو مگذار
То буд чори табъ ва панҷ ҳавос
تا بود چار طبع و پنج حواس
То буд ҳафт гунбади даввор
تا بود هفت گنبد دوار
Бодати андари ҷаҳон чу давлати бахт
بادت اندر جهان چو دولت بخت
Нусрату фатҳ бар ямину ясор
نصرت و فتح بر یمین و یسار
Хоки поят чу ин қасидаи ман
خاک پایت چو این قصیده من
Рехтаи оби лўлўи шҳўор
ریخته آب لولو شهوار