Зиҳии замонаи номеҳрбони нодарраи кор

زهی زمانه نامهربان نادره کار

Хҳии сипеҳри нигунсори нокаси ғаддор

خهی سپهر نگونسار ناکس غدار

Чаҳ ранҷҳо ки з тунӣаст бррўони киром

چه رنج ها که ز تونیست برروان کرام

Чу ғуссаҳо ки з ту нест бар дили Аброр

چو غصه ها که ز تو نیست بر دل ابرار

Чаҳ ҳикматаст ки сайри лӣими табъ ту ҳаст

چه حکمت است که سیر لئیم طبع تو هست

Хасиспарвару олами кашу Карими озор

خسیس پرور و عالم کش و کریم آزار

Чаҳ ҳолатаст ки меҳроварӣ ба бе ҳунарон

چه حالت است که مهر آوری به بی هنران

Чаҳ мӯҷибаст ки дории зоҳли дониши ор

چه موجب است که داری زاهل دانش عار

Яке фурӯи барӣ аз қаҳр то ба таҳти срӣ

یکی فرو بری از قهر تا به تحت ثری

Яке зи меҳри барорӣ ба гунбади даввор

یکی ز مهر برآری به گنبد دوار

Гуҳии зи дасти ту ҷом тараб хӯрд ғофил

گهی ز دست تو جام طرب خورد غافل

Гуҳии зи коси ту заҳр тъб хӯрд ҳушёр

گهی ز کاس تو زهر تعب خورد هشیار

Яке манам ки гирифтори фикри кори туам

یکی منم که گرفتار فکر کار توام

Ки то чигуна барам ҷони зи дасти ту ба канор

که تا چگونه برم جان ز دست تو به کنار

Начидаам гули шодии зи боғи даҳр ва кунун

نچیده ام گل شادی ز باغ دهر و کنون

Замонаи байн ки маро чун ниҳода дар дили хор

زمانه بین که مرا چون نهاده در دل خار

Ба заҳри хандаи гуҳӣ бар балои бихандами суст

به زهر خنده گهی بر بلا بخندم سست

Гуҳӣ ба хилват бар хештани бгрими зор

گهی به خلوت بر خویشتن بگریم زار

Чигуна аздли пари ғами бароварами пайкон

چگونه ازدل پر غم برآورم پیکان

Ки тири ҷаври ту дар вай нишаста то сӯфор

که تیر جور تو در وی نشسته تا سوفار

зи дасти меҳнати айёму ҷаври чархи фалак

ز دست محنت ایام و جور چرخ فلک

Марост чашмтар ашкбор ва ҷисм назор

مراست چشم تر اشکبار و جسم نزار

Мисоли гунбади хзро чу косӣ аз миност

مثال گنبد خضرا چو کاسی از میناست

Ба рӯ зада аз зари мағрибии ду сад мсмор

به رو زده از زر مغربی دو صد مسمار

Манам чу мӯри гирифтори тоси доми фалак

منم چو مور گرفتار طاس دام فلک

зи тоси мӯри бурун омадан буд душвор

ز طاس مور برون آمدن بود دشوار

Чўники дрнгрии шакли осмони тосист

چونیک درنگری شکل آسمان طاسیست

Ситораи мӯри сифати андар ӯ ҳазор ҳазор

ستاره مور صفت اندر او هزار هزار

зи рӯзгори вафо кам талаб ки мурғи вафо

ز روزگار وفا کم طلب که مرغ وفا

Ниҳон шудаи сети зи дидори халқи ънқоўор

نهان شده ست ز دیدار خلق عنقاوار

Аз ин бтрчаҳи расидаи сет бар ман мискин

از این بترچه رسیده ست بر من مسکین

Ки хотираши зи ман озурда шуд бути айёр

که خاطرش ز من آزرده شد بت عیار

Ъзири хотири он пари ҳунари брнҷидаҳи сет

عزیر خاطر آن پر هنر برنجیده ست

Ба тӯҳматӣ ки змн нақл кардаанд ашрор

به تهمتی که زمن نقل کرده اند اشرار

Ба таъна гуфт марои дӯши дӯстии мушфиқ

به طعنه گفت مرا دوش دوستی مشفق

Ки эй фулонии шармати боди азин гуфтор

که ای فلانی شرمت باد ازین گفتار

Нъўзболлаҳ аз чун тўӣии рўобошд

نعوذبالله از چون توئی رواباشد

Ки бар замири чунон дӯстӣ нишаста ғубор

که بر ضمیر چنان دوستی نشسته غبار

Ту кистӣ ва ки бошӣ ки ҳаҷв ӯ гўӣӣ

تو کیستی و که باشی که هجو او گوئی

Ки ҳаст ӯ зи ту беҳтар ба молу ҷоҳу ъқор

که هست او ز تو بهتر به مال و جاه و عقار