Бар ман замона кард ҳунарҳо ҳамаи вабол
بر من زمانه کرد هنرها همه وبال
Ваз ғам бирехт хӯн ҷавонем чархи зол
وز غم بریخت خون جوانیم چرخ زال
Дар тангнои ҳалқаи ин аждаҳои пер
در تنگنای حلقه این اژدهای پیر
Шуд чун луоби афъӣ дар ҳалқи ман зулол
شد چون لعاب افعی در حلق من زلال
Калаками зи дасти бастади тири ҳасуди табъ
کلکم ز دست بستد تیر حسود طبع
Бар ман камӣни кушоди сипеҳри камони мисол
بر من کمین گشاد سپهر کمان مثال
Афъии сет бо ман ин ттқи сабзи зарнигор
افعی ست با من این تتق سبز زرنگار
Мо дар хаёли онкии арӯсии сет бо ҷамол
ما در خیال آنکه عروسی ست با جمال
Баси зуди бугсалади зи ҳам ин шшдри куҳан
بس زود بگسلد ز هم این ششدر کهن
Эмин шавем зи офати ин ҳафт кўтўол
ایمن شویم ز آفت این هفت کوتوال
Як субҳдами зи боди дам сард баркашем
یک صبحدم ز باد دم سرد برکشیم
Аз рӯй ин имории знгоргўни ҳилол
از روی این عماری زنگارگون هلال
Чун зулф ёр кард марои чархи хираи сар
چون زلف یار کرد مرا چرخ خیره سر
Чун хол дӯст кард марои даҳри тираи ҳол
چون خال دوست کرد مرا دهر تیره حال
Чрхо чаҳ хоҳӣ аз ман ъўри бараҳнаи пой
چرخا چه خواهی از من عور برهنه پای
Дҳро чаҳ ҷўӣӣ аз ман зори шикастаи бол
دهرا چه جوئی از من زار شکسته بال
эй рӯзгори сифлаи алии рағми бахти ман
ای روزگار سفله علی رغم بخت من
Гавҳар ба санг башикан ва дар тоҷ на суфол
گوهر به سنگ بشکن و در تاج نه سفال
Исои зиндаро ба дўсими сияҳи мхр
عیسی زنده را به دوسیم سیه مخر
Вази зрбсози сами хари мурдаро нъол
وز زربساز سم خر مرده را نعال
Аз чашми боз тўхтаҳ кун луқмаҳои бум
از چشم باز توخته کن لقمه های بوم
Вази рони шер сохта кун туъмаи шағол
وز ران شیر ساخته کن طعمه شغال
эй чашми бахти хуфтаи шӯу зин сипас мубин
ای چشم بخت خفته شو و زین سپس مبین
Ваии шохи коми хушки шӯу зин сипас мбол
وی شاخ کام خشک شو و زین سپس مبال
эй дили ҳазор ҷаври дамодами кашу мҷўш
ای دل هزار جور دمادم کش و مجوش
Ваии тани ҳазор захми паёпаии хуру манол
وی تن هزار زخم پیاپی خور و منال
эй пои пели фитнаи маро хирадтар бикӯб
ای پای پیل فتنه مرا خردتر بکوب
Ваии дасти чархи сифлаи марои сахт тар бимол
وی دست چرخ سفله مرا سخت تر بمال
Аз молшӣ ки ёфт дилам равшанӣ гирифт
از مالشی که یافت دلم روشنی گرفت
Равшан шавад ҳар оинаи ойина аз сқол
روشن شود هر آینه آئینه از صقال
Аз захми ту чу табл нанолам ба ҳеҷ рӯй
از زخم تو چو طبل ننالم به هیچ روی
Врхўди зи пушти ман ба мисл баркашӣ дўол
ورخود ز پشت من به مثل برکشی دوال
Дршсти ҳодисот чу моҳӣ бимонада ам
درشست حادثات چو ماهی بمانده ام
На рӯй истиқомат ва на рои иртиҳол
نه روی استقامت و نه رای ارتحال
Гардун чу доми сохт чаҳ дармони ҷузи инқиёд
گردون چو دام ساخت چه درمان جز انقیاد
Эзад чу ҳукм кард чаҳ чораи ҷузи амтсол
ایزد چو حکم کرد چه چاره جز امتثال
Фарсӯдаи гаштам аз каф ҳар кӯб чун намак
فرسوده گشتم از کف هر کوب چون نمک
Олӯдаи гаштам аз даҳани халқ чун хилол
آلوده گشتم از دهن خلق چون خلال
Корам тамом гашта ва бо нури ҳамчуи бадар
کارم تمام گشته و با نور همچو بدر
Нуқсон гирифт ва тира шуд аз ғояти камол
نقصان گرفت و تیره شد از غایت کمال
Махфӣ шудам зи тӯҳмати бдгўӣ чун қамар
مخفی شدم ز تهمت بدگوی چون قمر
Нобӯда ҳеҷ бо рухи хуршедами иттисол
نابوده هیچ با رخ خورشیدم اتصال
Тарсам чу аз муҳоқи тўорӣ бурун шавам
ترسم چو از محاق تواری برون شوم
Дар ман кашанди марди вазни ангушт чун ҳилол
در من کشند مرد وزن انگشت چون هلال
Дар кунҷи инзивои зи наҳифи ърии хасм
در کنج انزوا ز نهیب عری خصم
Фориғи ним дамӣ чу шаҳи рқъаҳи зи интиқол
فارغ نیم دمی چو شه رقعه ز انتقال
Вақте чунин ки шохи гул аз хоки ?бардамӣад
وقتی چنین که شاخ گل از خاک بردمید
Толеъи нгркаҳи бахти маро хушк шуд ниҳол
طالع نگرکه بخت مرا خشک شد نهال
Шаш моҳ шдкаҳ менашиносам зи рӯзи шаб
شش ماه شدکه می نشناسم ز روز شب
Тарсам ки ахтарам ба сар ояд дарини вабол
ترسم که اخترم به سر آید دراین وبال
Бар ман натофт рӯзи зимистони фурӯғи меҳр
بر من نتافت روز زمستان فروغ مهر
Бар ман наҷуст вақти баҳорони дами шимол
بر من نجست وقت بهاران دم شمال
Розӣ шудам ба фурсати душман дар ин ъно
راضی شدم به فرصت دشمن در این عنا
Сайри омадами зи ҷону ҷавонии дарини малол
سیر آمدم ز جان و جوانی دراین ملال
Айбами ҳамин ки нестам аз нутфаи ҳаром
عیبم همین که نیستم از نطفه حرام
Ҷурмами ҳамин ки зодаам аз нисбатии ҳалол
جرمم همین که زاده ام از نسبتی حلال
Ҳастам зи насл сосон наз тухмаи такин
هستم ز نسل ساسان نز تخمه تکین
Ҳастам зи сулб касрӣ наз дӯда наёл
هستم ز صلب کسری نز دوده نیال
Дорам ба қадари хеши ҳунари резаи вази он
دارم به قدر خویش هنر ریزه وز آن
Дорад замонаи боман мискини сари ҷидол
دارد زمانه بامن مسکین سر جدال
Шеърӣ ба хуши мазоқӣ чун чошнии васл
شعری به خوش مذاقی چون چاشنی وصل
Калакӣ ба Нақшбандӣ чун сӯрати хаёл
کلکی به نقشبندی چون صورت خیال
На ранги ҳамтеми бабради занги буғзу бухл
نه رنگ همتم ببرد زنگ بغض و بخل
На пои ҳамтеми бухлади хори ҷоҳу мол
نه پای همتم بخلد خار جاه و مال
Зафтии надидаи чашми кас аз ман ба вақти ҷӯад
زفتی ندیده چشم کس از من به وقت جود
Ло ношунида гӯши кас аз ман гуҳи суол
لا ناشنیده گوش کس از من گه سئوال
Ҷуз бо ҳунари набӯдаи диламро нишаст ва хост
جز با هنر نبوده دلم را نشست و خاست
Ҷуз бо кутуби набӯдаи марои ҳеҷ қилу қол
جز با کتب نبوده مرا هیچ قیل و قال
Тшўири ради каси набарди сидқи ин сухан
تشویر رد کس نبرد صدق این سخن
Гар бар маҳаки ақли знндми бад-ӣни хисол
گر بر محک عقل زنندم بدین خصال
Умрами зи сӣ гузашт ва нагаштам ба умри шод
عمرم ز سی گذشت و نگشتم به عمر شاد
Ҷон дар фироқ рафт ва надидам рухи висол
جان در فراق رفت و ندیدم رخ وصال
Фасли рабиъи умр чу сӣ сол буд рафт
فصل ربیع عمر چو سی سال بود رفت
Зон боқӣам чаҳ суд агар ҳаст шаст сол
زان باقی ام چه سود اگر هست شصت سال
Дилро нишот лаҳв набошад пас аз шабоб
دل را نشاط لهو نباشد پس از شباب
Хуршедро фурӯғ кам ояд гуҳи завол
خورشید را فروغ کم آید گه زوال
Гар санги хора гӯш кунад моҷарои ман
گر سنگ خاره گوش کند ماجرای من
Раҳмат кунад бар ин тани бечораи ломҳол
رحمت کند بر این تن بیچاره لامحال
эй мурғ субҳ хон ба навои ин сухан бихон
ای مرغ صبح خوان به نوا این سخن بخوان
Дар боргоҳи шоҳи ҷаҳонгар буд маҷол
در بارگاه شاه جهان گر بود مجال
Донам ки шаҳи зи баҳри сухан боз ҷӯядам
دانم که شه ز بهر سخن باز جویدم
Донад агар ки нест дарини фани марои ҳам?ил
داند اگر که نیست دراین فن مرا همال
Ҳам дар ҳимоят оварадам афви шаҳриёр
هم در حمایت آوردم عفو شهریار
Ҳам дар паноҳ гирадам алтофи зулҷалол
هم در پناه گیردم الطاف ذوالجلال