Сипедаи дам чу дамӣдан гирифт буии чаман

سپیده دم چو دمیدن گرفت بوی چمن

Ҳавои зи жолаи гуҳари баст бар изори саман

هوا ز ژاله گهر بست بر عذار سمن

Бути саман бар симоби синаи сарви осо

بت سمن بر سیماب سینه سرو آسا

Ба каф чамона даромад чмони чмон ба чаман

به کف چمانه درآمد چمان چمان به چمن

Чикони чикони хеш аз гули зноз бар қртаҳ

چکان چکان خویش از گل زناز بر قرطه

Кашони кашони сари зулфи дароз дар доман

کشان کشان سر زلف دراز در دامن

Намози барад бар қоматаш чу роҳиби сарв

نماز برد بر قامتش چو راهب سرو

Суҷуд кард бар оризаши саман чу шмн

سجود کرد بر عارضش سمن چو شمن

Рабӯди хуби зи наргис ба наргиси пари хоб

ربود خوب ز نرگس به نرگس پر خواب

Шикасти пушти бунафша ба зулфи пурзи шикан

شکست پشت بنفشه به زلف پر ز شکن

Нишасту нолаи зи мурғони сбҳхизи бхост

نشست و ناله ز مرغان صبحخیز بخاست

Кушоди чеҳрау гул пора кард пероҳан

گشاد چهره و گل پاره کرد پیراهن

Рақиброу раҳеро чу ҳалқа бар дар монад

رقیب را و رهی را چو حلقه بر در ماند

Даромад аз дар шодӣ ва онгаҳе бо ман

درآمد از در شادی و آنگهی با من

з рӯй лутфи бпиўсти ҳамчу май бо ҷом

ز روی لطف بپیوست همچو می با جام

зи роҳи меҳр бар омехт ҳамчуи ҷон бо тан

ز راه مهر بر آمیخت همچو جان با تن

Марои зи шодии он оҳӯии хутан аз дил

مرا ز شادی آن آهوی ختن از دل

Дамӣ ба ком бар омад чу буии машки хутан

دمی به کام بر آمد چو بوی مشک ختن

Ҳазор гавҳари шҳўори чашми гавҳари бор

هزار گوهر شهوار چشم گوهر بار

Фишонд дар қадами оннигор сими зқн

فشاند در قدم آن نگار سیم ذقن

Ду бӯса дод маро аз паии се ҷоми шароб

دو بوسه داد مرا از پی سه جام شراب

Яке умед физойу дувуми хумори шикан

یکی امید فزای و دوم خمار شکن

Ва гарчи дод марои хуши бишоратӣ ки шудам

و گرچه داد مرا خوش بشارتی که شدم

Ба ҷону дили раҳеи он забони вкому даҳан

به جان و دل رهی آن زبان وکام و دهن

Бишоратӣ ба умеду амони аҳли замон

بشارتی به امید و امان اهل زمان

Ба Ямани мавкибу Фрқдўми садри зи ман

به یمن موکب و فرقدوم صدر ز من

Хуҷастаи сояу хуршеди пояи шамси аддӣн

خجسته سایه و خورشید پایه شمس الدین

Ки офтоб заминаст всоиаҳи зўолмн

که آفتاب زمین است وسایه ذوالمن

Гузидаи сомони он хоҷаи ҳамидаи сайр

گزیده سامان آن خواجه حمیده سیر

Фаризаи фармони он соҳиби сутӯдаи сунан

فریضه فرمان آن صاحب ستوده سنن

Ба нафаси пок вале ва ба ҷӯади оми алӣ

به نفس پاک ولی و به جود عام علی

Ба номи шуҳраи ҳусайн ва ба халқи хуби ҳасан

به نام شهره حسین و به خلق خوب حسن

Ба нури рой чу афканди соя бар маликат

به نور رای چو افکند سایه بر ملکت

Замона гуфт зиҳии офтоб соя фикан

زمانه گفت زهی آفتاب سایه فکن

Кафши сҳоиФи омолро занад трқин

کفش صحایف آمال را زند ترقین

Дилаши вазоифи арзоқро кунад равшан

دلش وظایف ارزاق را کند روشن

Аё шабиҳи ту нодидаи даҳри софии фаҳм

ایا شبیه تو نادیده دهر صافی فهم

Ва ё назири ту нозодаи чархи соиби занн

و یا نظیر تو نازاده چرخ صائب ظن

Агар тҷллии нур дилат фитад бар тавр

اگر تجللی نور دلت فتد بر طور

Асос тавр шавад ҳамчуи серума дар ҳован

اساس طور شود همچو سرمه در هاون

зи назми малики фалаки зеҳнат ар брондишд

ز نظم ملک فلک ذهنت ار براندیشد

Нуҷум нақш шавад муҷтамаъ чу нақши пурН

نجوم نقش شود مجتمع چو نقش پرن

Вагар зи тафриқау ранҷи хотирӣ ки мабод

و گر ز تفرقه و رنج خاطری که مباد

Назар кунӣ сӯии ин хинги саркаши тавсан

نظر کنی سوی این خنگ سرکش توسن

зи бими фикрати ту дастаи гули парвин

ز بیم فکرت تو دسته گل پروین

Басони наъши зи ҳам бугсалад дар ин гулшан

بسان نعش ز هم بگسلد در این گلشن

Чу абри дасти ту борони ҷӯади даргирад

چو ابر دست تو باران جود درگیرد

Басо ки гиряд ва нолад саҳоб дар баҳман

بسا که گرید و نالد سحاب در بهمن

Хаданги ғайрати кафи ту чун равон гардад

خدنگ غیرت کف تو چون روان گردد

Муҳӣт жарф шавад чун қадир дар ҷавшан

محیط ژرف شود چون قدیر در جوشن

Ба ҷурми кайвон зон нисбатаст оҳан ро

به جرم کیوان زان نسبت است آهن را

Ки кард вақфи саропои душманати оҳан

که کرد وقف سراپای دشمنت آهن

Ба калаки фатво азон даст май барад бар ҷис

به کلک فتوی ازان دست می برد بر جیس

Ки ҳукм сФк кунад то нмондти душман

که حکم سفک کند تا نماندت دشمن

Ба қасди хасми ту баҳром чун камӣн гирад

به قصد خصم تو بهرام چون کمین گیرد

Куҷои براردи сари бадсиголат аз мкмн

کجا برآرد سر بدسگالت از مکمن

Агар на пайравии зот ту кунад хуршед

اگر نه پیروی ذات تو کند خورشید

Чароғ чарх шавад бефатилау равған

چراغ چرخ شود بی فتیله و روغن

Мғнии сеюмин торами арнаҳ бар комат

مغنی سومین طارم ارنه بر کامت

Дамӣ занад шавад овози мзмрши шеван

دمی زند شود آواز مزمرش شیون

Вагарнаи тири камон қад шавад ба хизмати ту

وگرنه تیر کمان قد شود به خدمت تو

Қадар бидӯзад калаку кафш ба тири мҳн

قدر بدوزد کلک و کفش به تیر محن

Ма ар ҷӯии зи ҳавои ту кам кунад дар дил

مه ار جوی ز هوای تو کم کند در دل

Қазо ба оташи накбати бсўздши хирман

قضا به آتش نکبت بسوزدش خرمن

Ҷаҳони пноҳои оби латофати суханат

جهان پناها آب لطافت سخنت

з рӯй лавҳи дил ман бишуст гирди ҳузн

ز روی لوح دل من بشست گرد حزن

Чутару тоза ба пурсиши даромадӣ тар шуд

چو تر و تازه به پرسش درآمدی تر شد

Забони банда ба озодии ту чун сӯсан

زبان بنده به آزادی تو چون سوسن

Ба фарқи қадари ту бар фикри ман ба қадари нисор

به فرق قدر تو بر فکر من به قدر نثار

Ҳазор дар смини рехт бе қабули саман

هزار در ثمین ریخت بی قبول ثمن

Бидон худоӣ ки саббоғи сунъаш аз дили хок

بدان خدای که صباغ صنعش از دل خاک

Ба ранги мухталифи оради натоиҷи маъдан

به رنگ مختلف آرد نتایج معدن

Ки як латифаи зи дарҷ дарат ба лафзи қабул

که یک لطیفه ز درج درت به لفظ قبول

Маро ба ояд аз сад хазона дар адан

مرا به آید از صد خزانه در عدن

зи бас ки дидам ранҷу ънои зи ҷаври лӣом

ز بس که دیدم رنج و عنا ز جور لئام

зи бас ки хӯрдам ҷоми ҷафои зи дасти Фтн

ز بس که خوردم جام جفا ز دست فتن

Серум малул шуд аз ҷустани Динои вднӣ

سرم ملول شد از جستن دنا ودنی

Дилам нФўр шуд аз дидани диёру скн

دلم نفور شد از دیدن دیار و سکن

Аз он зи шоҳии мурғон малул шуд симурғ

از آن ز شاهی مرغان ملول شد سیمرغ

Ки ёфт фарқи хурӯси лӣим бо грзн

که یافت فرق خروس لئیم با گرزن

Гузошт тӯтӣу товусу бозро ва ҳамЭй

گذاشت طوطی و طاووس و باز را و همای

зи нанги субҳати хафоашу буму зоғи взғн

ز ننگ صبحت خفاش و بوم و زاغ وزغن

Ҳазор ҷавҳари кони пеши нҳмтми як ҷӯ

هزار جوهر کان پیش نهمتم یک جو

Ҳазор ҷон бар симурғи ҳамтеми арзан

هزار جان بر سیمرغ همتم ارزن

Фириштаи ӣисти маро дар димоғи соиби фикр

فرشته ئیست مرا در دماغ صائب فکر

Ки рӯҳи пок ҳаме бахшадам ба ҷои сухан

که روح پاک همی بخشدم به جای سخن

Нузули он ба дили вҷони тира мумкин нест

نزول آن به دل وجان تیره ممکن نیست

Чаҳ марди аҳлӣ ҷбрил бошад аҳрӣман

چه مرد اهلی جبریل باشد اهریمن

Куҷо ба нафаси бҳимӣ дар ояд ин маънӣ

کجا به نفس بهیمی در آید این معنی

Ки нафаси нотиқа дар шарҳи он буд алкн

که نفس ناطقه در شرح آن بود الکن

Куҷо ба ростии ин сухан расад кждон

کجا به راستی این سخن رسد کژدان

Куҷои муъоризии ин нмт кунад кавдан

کجا معارضی این نمط کند کودن

Мусофирӣаст латиф ва ғариб гуфта ман

مسافریست لطیف و غریب گفته من

Вале ба чоҳи ъно дар чу Юсуфу бежан

ولی به چاه عنا در چو یوسف و بیژن

Сухани сахефу ракики он буд ки дар пастӣ

سخن سخیف و رکیک آن بود که در پستی

Ватан ба домани соҳиб сухан кунад мӯтин

وطن به دامن صاحب سخن کند موطن

Чаҳор рубъи замини назми внср ман дорад

چهار ربع زمین نظم ونثر من دارد

зи Миср то ба хтоу зи рӯми тобаи хутан

ز مصر تا به ختا و ز روم تابه ختن

Ҳакими ҷавҳар боқӣ расад маъонӣ ро

حکیم جوهر باقی رسد معانی را

зи порси ҷавҳари ман тӯҳфа бар сӯии маскан

ز پارس جوهر من تحفه بر سوی مسکن

Шаҳони слғрӣ аз ишқи тарзи ман дар хок

شهان سلغری از عشق طرز من در خاک

Ба дасти воқеа бар худ ҳаме даранд кафан

به دست واقعه بر خود همی درند کفن

Бақои зоти ту ҷовиди бод то бошӣ

بقای ذات تو جاوید باد تا باشی

Ҳазор насли маро чун падар ба подошн

هزار نسل مرا چون پدر به پاداشن

Сари ҳабиби турои тоҷи фахр бар торак

سر حبیب ترا تاج فخر بر تارک

Тани адуии турои теғи қаҳр бар гардан

تن عدوی ترا تیغ قهر بر گردن

Сарои ҷоҳи туро аз шарафи сутуни само

سرای جاه ترا از شرف ستون سما

Ниҳоли умри туро аз бақои ғсўну ғсн

نهال عمر ترا از بقا غصون و غصن