Чист он гавҳар ки мезояд зи ду дарёи равон

چیست آن گوهر که می زاید ز دو دریا روان

Сӯрати он дар валикин бошадаш аз ҷазаъи ҷон

صورت آن در ولیکن باشدش از جزع جان

Ҳамчуи борон лек ӯро аз ду хуршедаст асар

همچو باران لیک او را از دو خورشید است اثر

Кони ду хуршеди ҷаҳони байнро аз он бошад зиён

کآن دو خورشید جهان بین را از آن باشد زیان

Осмон ӯ дўрнгу аФтобши машки фом

آسمان او دورنگ و افتابش مشک فام

Ва офтобашро Суҳайлу Зуҳраи резон аз даҳон

و آفتابش را سهیل و زهره ریزان از دهان

Ҳамчу шамъаст аз сафоу шамъро зу сӯратӣ

همچو شمع است از صفا و شمع را زو صورتی

Гоҳи резад дар бадан гоҳе фитад дар шамъдон

گاه ریزد در بدن گاهی فتد در شمعدان

Бошадаш рӯзи видоъ аз чеҳраи дилбари лаган

باشدش روز وداع از چهره دلبر لگن

Бошадаш шабҳои ҳиҷрони домани ошиқи макон

باشدش شبهای هجران دامن عاشق مکان

Тарҷумони роз дил бошад ки дидаи сет эй аҷаб

ترجمان راز دل باشد که دیده ست ای عجب

Тарҷумон беҳадису роздорӣ бе забон

ترجمان بی حدیث و رازداری بی زبان

Гоҳи лаъл аз рашк ӯ дар тоб дар кӯҳи бадахш

گاه لعل از رشک او در تاب در کوه بدخش

Гоҳ дар аз лутф аз шарманда дар баҳри Аммон

گاه در از لطف از شرمنده در بحر عمان

Гарчи дар резад буд аз ршҳи ҷон бе ҳеҷ шак

گرچه در ریزد بود از رشح جان بی هیچ شک

Вар чу лаъл ояд буд аз гӯшаи дил бе гумон

ور چو لعل آید بود از گوشه دل بی گمان

Асл ӯ аз фаръи ҷону дил валек аз ғмзҳош

اصل او از فرع جان و دل ولیک از غمزهاش

Гоҳи азу дар дили хурӯшу гоҳи азу дар ҷони фиғон

گاه ازو در دل خروش و گاه ازو در جان فغان

Гарчи аз дили зоди дилро ӯ ҳаме дорад ба ранҷ

گرچه از دل زاد دل را او همی دارد به رنج

Врчаҳ аз ҷон хост ҷонро ӯ ҳаме дорад бҷон

ورچه از جان خاست جان را او همی دارد بجان

Хеши наздики дилу пайвастаи резади хӯни дил

خویش نزدیک دل و پیوسته ریزد خون دل

Вари намояди рух ба бегона ба ҷон набӯд амон

ور نماید رخ به بیگانه به جان نبود امان

Ҳаст мардуми зода ва аз асл покаст эй дареғ

هست مردم زاده و از اصل پاک است ای دریغ

Гар ба хунрезӣ ва ғаммозӣ набӯдӣ достон

گر به خونریزی و غمازی نبودی داستان

Тифл хирадасту давону гарми рӯи афтон ба рӯ

طفل خرد است و دوان و گرم رو افتان به رو

Вази азизии дил буд ҳамроҳ ӯ дар ҳар макон

وز عزیزی دل بود همراه او در هر مکان

Дар канор ояд чу дилбар лек аз баси нозукӣ

در کنار آید چو دلبر لیک از بس نازکی

Ҳамчу дилбар менаёяд дар канории икзмон

همچو دلبر می نیاید در کناری یکزمان

Лъбтии урён вагар пӯшанд бар ваии ҳала Эй

لعبتی عریان وگر پوشند بر وی حله ای

Аз латофат боз натавон ёфташ дар парниён

از لطافت باز نتوان یافتش در پرنیان

ӯ чу зибқ май дӯд бар рӯем ва ман ме кунам

او چو زیبق می دود بر رویم و من می کنم

Гоҳаши андари остину гоҳ дар домани ниҳон

گاهش اندر آستین و گاه در دامن نهان

Гар ба хона дар бимонад хонаро вайрон кунад

گر به خانه در بماند خانه را ویران کند

Вари сӯии раҳ сар кунад босайл гардад ҳам Аннан

ور سوی ره سر کند باسیل گردد هم عنان

Гавҳараши об ва чу оташи хонаи сӯзу парда дар

گوهرش آب و چو آتش خانه سوز و پرده در

Обро дидӣ ки сӯзади ҳамчуи оташи хону мон

آب را دیدی که سوزد همچو آتش خان و مان

Доғ дорам бар равон зу зонка дорад қасди сар

داغ دارم بر روان زو زانکه دارد قصد سر

Обро кас дид казуӣ доғ бошад бррўон

آب را کس دید کزوی داغ باشد برروان

Оташӣ каз оби зодӣ кӣ тавонам куштанаш

آتشی کز آب زادی کی توانم کشتنش

Чашмае каз хонаи хезад чун кунам тадбири он

چشمه ای کز خانه خیزد چون کنم تدبیر آن

Қиссаҳо пардозад ва мижгон нависад қисса ҳоаш

قصه ها پردازد و مژگان نویسد قصه هاش

Бррхи ман ҳар ки онро дид гардад қисса хон

بررخ من هر که آن را دید گردد قصه خوان

Ин ба бахт ман даромад нави вагарнаи пеши азин

این به بخت من درآمد نو وگرنه پیش ازین

Ҳеҷ ошиқро набад мижгони дабири андари ҷаҳон

هیچ عاشق را نبد مژگان دبیر اندر جهان

Ман ба фаршаи яке тадбири созами тодгр

من به فرشه یکی تدبیر سازم تادگر

Ноед андари чашмами ин ашки фузулӣ ҳар замон

ناید اندر چشمم این اشک فضولی هر زمان

Ман мубораки номи шаҳро баҳри дафъи ин бало

من مبارک نام شه را بهر دفع این بلا

Бар ақиқ дида бинагорам ба алмоси баён

بر عقیق دیده بنگارم به الماس بیان

Саъди бен бўбкрбни саъди атобаки зангии онк

سعد بن بوبکربن سعد اتابک زنگی آنک

Офтобӣ комкорасту сипеҳрии Комрон

آفتابی کامکار است و سپهری کامران

Он ҷҳонбхшӣ ки дарё зоядаш аз остин

آن جهانبخشی که دریا زایدش از آستین

Ваон ҷўонбхтӣ ки давлати хиздш аз остон

وان جوانبختی که دولت خیزدش از آستان

Он худовандӣ ки гардун дар ҳавои бндгиш

آن خداوندی که گردون در هوای بندگیش

Баста дорад солу ма ҳамчуну шоқонши миён

بسته دارد سال و مه همچون و شاقانش میان

Гар надодии устуворам фикр кун дар минтақа

گر ندادی استوارم فکر کن در منطقه

Вари надории бовар онгаҳ бингар андари каҳкашон

ور نداری باور آنگه بنگر اندر کهکشان

Бо баландии ҳимматӣ чун қадар худ дорад баланд

با بلندی همتی چون قدر خود دارد بلند

Бо ҷавонии давлатӣ чун бахт худ дорад ҷавон

با جوانی دولتی چون بخت خود دارد جوان

ХўнФшони теғи тезаши ғайрати абрбҳор

خونفشان تیغ تیزش غیرت ابربهار

Дар фишон дасти родаши тайраи боди хазон

در فشان دست رادش طیره باد خزان

Дар фазои ҳазраташи дунё чу саҳни киштзор

در فضای حضرتش دنیا چو صحن کشتزار

Дар ҳавои даргааши динор чун барги рузон

در هوای درگهش دینار چون برگ رزان

эй гузашта дар ҷалолу мартабати онҷо казу

ای گذشته در جلال و مرتبت آنجا کزو

Ваҳми даври андешу ақли дурбини норади нишон

وهم دور اندیش و عقل دوربین نارد نشان

Ҳар куҷои рмҳти камари бандад зафар шуд пешрав

هر کجا رمحت کمر بندد ظفر شد پیشرو

Ҳар куҷои теғат забон бикшод аҷал шуд тарҷумон

هر کجا تیغت زبان بگشاد اجل شد ترجمان

Рӯзи размат чун даройади ҷяши фатҳ аз шаш ҷиҳат

روز رزمت چون درآید جیش فتح از شش جهت

Даҳр бар дорад ба навъе насахтӣ аз ҳафт хон

دهر بر دارد به نوعی نسختی از هفت خوان

Ҳар киро бошад ниҳодаи даст дар дасти яқин

هر که را باشد نهاده دست در دست یقین

Зиндагиро пой ларзон монад дар рукни гумон

زندگی را پای لرزان ماند در رکن گمان

Ахтар андар баркашад хуфтон чун дрёзии ҳисом

اختر اندر برکشد خفتان چون دریازی حسام

Меҳри сар дар дуздад аз саҳмат чу бФрозии синон

مهر سر در دزدد از سهمت چو بفرازی سنان

Мағзи гардон гарм гардад дидаи шерони пари об

مغز گردان گرم گردد دیده شیران پر آب

Аз фурӯғи оташини тири втФи теғ ӣмон

از فروغ آتشین تیر وتف تیغ یمان

Ҷавшан аз хуй занг гирад дар бар ҳар шери дил

جوشن از خوی زنگ گیرد در بر هر شیر دل

МғФр аз туф нарм гардад бар сар ҳар паҳлавон

مغفر از تف نرم گردد بر سر هر پهلوان

Май зираи пӯшад ба ҳарби хасмати оби теғи ранг

می زره پوشد به حرب خصمت آب تیغ رنگ

Зонка брмоҳисти ҷавшан бар кашф бар кстўон

زانکه برماهی‌ست جوشن بر کَشَف برگستوان

Рӯзи сайдат чун ба овоз андар ояд табли боз

روز صیدت چون به آواز اندر آید طبل باز

Насар чарх ояд ба парвоз аз нишоти устихон

نسر چرخ آید به پرواز از نشاط استخوان

Пар фурӯ резанд мурғон чун биндозӣ ту тир

پر فرو ریزند مرغان چون بیندازی تو تیر

Сам биндозанд ғурмон чун ту бурдорӣ камон

سم بیندازند غرمان چون تو برداری کمان

Дом ва дад тозанд сарбозони қатори андари қатор

دام و دد تازند سربازان قطار اندر قطار

Ваҳш ва тайр оянд тозон корвон дар корвон

وحش و طیر آیند تازان کاروان در کاروان

Боди инсофат агар бар хок касрӣ бугзарад

باد انصافت اگر بر خاک کسری بگذرد

Об гардад зи оташи хиҷлати тани Нӯшервон

آب گردد ز آتش خجلت تن نوشیروان

Аз наҳифи эҳтисоби адли ту ҳар субҳдам

از نهیب احتساب عدل تو هر صبحدم

Пардаи гулро руфӯ гар мешавад боди вазон

پرده گل را رفو گر می شود باد وزان

Сят адлат шуд чунон шойиъ ки Кебеки кӯҳсор

صیت عدلت شد چنان شایع که کبک کوهسار

намехиромад токанд дар дида бо зи ошён

می خرامد تاکند در دیده با ز آشیان

Хон ҷавдат шуд чунон нофеъ ки ози гурусна

خوان جودت شد چنان نافع که آز گرسنه

Зин сипас бо суфра пеш ояд ба рӯй миҳмон

زین سپس با سفره پیش آید به روی میهمان

Мари турои ҷамъи омадаи сети алҳмдллаҳи як ба як

مر ترا جمع آمده ست الحمدلله یک به یک

Ҳар чаҳ хонанд аз ҳунарҳои мулӯки бостон

هر چه خوانند از هنرهای ملوک باستان

Рӯзи бозори туро бедавлатӣ гар шуд ҳасуд

روز بازار ترا بی دولتی گر شد حسود

Гӯ бирав болои дукони илоҳӣ на дукон

گو برو بالای دکان الهی نه دکان

Давлати тести осмонӣ гаргарон ояд бар ӯ

دولت تست آسمانی گرگران آید بر او

Гӯи заминро нақби зан ё бар фалак на нардбон

گو زمین را نقب زن یا بر فلک نه نردبان

Хсрўо дар васфи ҷавдат гарчи аз фикр ман аст

خسروا در وصف جودت گرچه از فکر من است

Хотирӣ дорам ки дарёро схр кардан тавон

خاطری دارم که دریا را صخر کردن توان

Зини нмти ҷўҳрнёбди иълми аллоҳи ҷавҳарӣ

زین نمط جوهرنیابد یعلم الله جوهری

Гарчи безад аз замини рӯм то Ҳиндӯстон

گرچه بیزد از زمین روم تا هندوستان

Лекин аз тшўири ин номеҳрбони айёми кӯр

لیکن از تشویر این نامهربان ایام کور

Нукта дар табъами фурӯмондаи сети калаки андари бенон

نکته در طبعم فرومانده ست کلک اندر بنان

Гавҳарии зини баҳру кони арзади ту ин бедоди байн

گوهری زین بحر و کان ارزد تو این بیداد بین

Космон хоҳад ки то хӯнами бирезади ройгон

کآسمان خواهد که تا خونم بریزد رایگان

намекунам фикрӣ ки аз фарқами ҳамеи хезади шарор

می کنم فکری که از فرقم همی خیزد شرار

Май занами оҳӣ ки аз табъами ҳамеи хезади духон

می زنم آهی که از طبعم همی خیزد دخان

Аз ту хоҳам дод ин номеҳрбони гардун ки ту

از تو خواهم داد این نامهربان گردون که تو

Ҳам ту Авни доварии ҳам бар заъифони меҳрбон

هم تو عون داوری هم بر ضعیفان مهربان

Дардмандонро табибии мустамандонро паноҳ

دردمندان را طبیبی مستمندان را پناه

Нои умедонро умедии зердастонро амон

نا امیدان را امیدی زیردستان را امان

Нестам ҳақ оламаст андари паии ҷоҳу қабул

نیستم حق عالم است اندر پی جاه و قبول

Гар наме доне ту медонад худои ғайби дон

گر نمی دانی تو می داند خدای غیب دان

Бскаҳ дидам ҷаври нанги нокасон аз баҳри ном

بسکه دیدم جور ننگ ناکسان از بهر نام

Бскаҳи барадами об рӯй рӯҳи пок аз баҳри нон

بسکه بردم آب روی روح پاک از بهر نان

Гарчи гиранд остинами Тифл чанде ҳамчуи ашк

گرچه گیرند آستینم طفل چندی همچو اشک

Ҷумлаи зери доманам чун фаррухи зери мокиён

جمله زیر دامنم چون فرخ زیر ماکیان

Гарчи менатавон гусастани дили зи халқии нозанин

گرچه می نتوان گسستن دل ز خلقی نازنین

Врчаҳ менатавон баридани дили зи қавмии нотавон

ورچه می نتوان بریدن دل ز قومی ناتوان

Чун маро шуд ақли хираи гӯи табаи шӯи асли внсл

چون مرا شد عقل خیره گو تبه شو اصل ونسل

Чун маро шуд чашми тираи гӯи сияҳи шӯи хону мон

چون مرا شد چشم تیره گو سیه شو خان و مان

Чун ба симу зар хитоб омад накардам зон канор

چون به سیم و زر خطاب آمد نکردم زان کنار

Чун ба ҷон омад ҳикоят чун нуҳуми ҷон дар миён

چون به جان آمد حکایت چون نهم جان در میان

Чун набинам суд дар маскани ману пойу рикоб

چون نبینم سود در مسکن من و پای و رکاب

Чун наёрам буд дар хонаи ману дасту Аннан

چون نیارم بود در خانه من و دست و عنان

Ин баҳорон буд хоҳад венаи замони ғами маро

این بهاران بود خواهد وین زمان غم مرا

Чу шукуфа барф дорад шохаҳои бӯстон

چو شکوفه برف دارد شاخه های بوستان

Ҷои биҷодаҳ кунун бигирифт дар зеро ки ҳаст

جای بیجاده کنون بگرفت در زیرا که هست

Қатраи борони фусурда бар дарахти арғавон

قطره باران فسرده بر درخت ارغوان

Обро оташ бибояд то хӯрд ҳар ҷонвар

آب را آتش بباید تا خورد هر جانور

Каз дам бод хазоне пар булӯраст обдон

کز دم باد خزانی پر بلور است آبدان

Мухлиси мангар ба ҳасанаст вои азин бахти нигун

مخلص من گر به حسن است وای ازین بخت نگون

Ваъдаи мангар баҳораст оҳи азин шахси навон

وعده من گر بهار است آه ازین شخص نوان

То гул аз гули брдмди тарсам ки аз тсриФи даҳр

تا گل از گل بردمد ترسم که از تصریف دهر

Аз гулами гули брдмд ва онгаҳ чаҳ судами зин ва он

از گلم گل بردمد و آنگه چه سودم زین و آن

Ин мисл монад бидон кони марди болои шаҳи харӣ

این مثل ماند بدان کآن مرد بالا شه خری

Гуфт то раведи гиёҳии каши ту ин бори гарон

گفت تا روید گیاهی کش تو این بار گران

ё барои онкӣ дар гетӣ ба анвоъи ҳунар

یا برای آنکه در گیتی به انواع هنر

Чун маниро новирди гардун ба сад давру қирон

چون منی را ناورد گردون به صد دور و قران

ё барои онкӣ рафтам борҳо аз баҳри шоҳ

یا برای آنکه رفتم بارها از بهر شاه

Дрдҳони аждаҳоу дидаи ширжён

دردهان اژدها و دیده شیرژیان

ё ба ҳақи онкии чандини гоҳ чун дарё ба мадҳ

یا به حق آنکه چندین گاه چون دریا به مدح

Баҳри дасти зарфишонати бади забонами дирафшон

بهر دست زرفشانت بد زبانم درفشان

ё барои онкӣ аз қасди адуи дарбанди гейт

یا برای آنکه از قصد عدو دربند گیت

Пои грдўнсоӣ ман шуд бастаи банди гарон

پای گردونسای من شد بسته بند گران

ё ба ҳақи онкӣ то охир замон гӯйанд боз

یا به حق آنکه تا آخر زمان گویند باز

Каз фалони шаҳи доми малака рост шуд кори фалон

کز فلان شه دام ملکه راست شد کار فلان

ё ба ҳақ онкӣ дорам хусравии ҷамшеди фар

یا به حق آنکه دارم خسروی جمشید فر

ё барои онкии дории бандаи осифи тавон

یا برای آنکه داری بنده آصف توان

Бошад он хусрави зи шоҳони тобаи одами подшоҳ

باشد آن خسرو ز شاهان تابه آدم پادشاه

Бошад ин бандаи зи сосон то ба касрӣ аз каён

باشد این بنده ز ساسان تا به کسری از کیان

Сояи афкан бар ман мазлӯм то чун офтоб

سایه افکن بر من مظلوم تا چون آفتاب

Сяти ин маънӣ равад аз қирвон то қирвон

صیت این معنی رود از قیروان تا قیروان

Гарчи бежани баҳри Кайхусрав ба чоҳ андар фитод

گرچه بیژن بهر کیخسرو به چاه اندر فتاد

Ҳам ба Кайхусрав шудовро ёри шери систон

هم به کیخسرو شداو را یار شیر سیستان

Золро гарчи падар биниҳод бар симурғи кӯҳ

زال را گرچه پدر بنهاد بر سیمرغ کوه

Ҳам падари бозаш фурӯд оварад зон кӯҳи калон

هم پدر بازش فرود آورد زان کوه کلان

Врчаҳи Юсуф аз қазои эзадӣ хорӣ кашид

ورچه یوسف از قضای ایزدی خواری کشید

Ҳам ба фазл эзад омад ӯ азизи ҷовдон

هم به فضل ایزد آمد او عزیز جاودان

Дар сафари хоҳӣ шудани баҳри салоҳи олимӣ

در سفر خواهی شدن بهر صلاح عالمی

Ман яке зини оламам эй олимиро қаҳрамон

من یکی زین عالمم ای عالمی را قهرمان

Чини з рӯй ман бабргари азми дории сӯии чин

چین ز روی من ببرگر عزم داری سوی چین

Хони вмонмро бимонгар рои дории сӯии хон

خان ومانم را بمان گر رای داری سوی خان

То буд размати чўрзми рустаму афросйоб

تا بود رزمت چورزم رستم و افراسیاب

Тобўди азмат чу азми рустаму Мозандарон

تابود عزمت چو عزم رستم و مازندران

Дар сафари ҳифзи худояти ҳамАннани сояи сифат

در سفر حفظ خدایت همعنان سایه صفت

Гоҳи раҷъат бо зафари гетии ситони хуршеди сон

گاه رجعت با ظفر گیتی ستان خورشید سان

Чун баннои обтини чатри каёни болои сар

چون بنای آبتین چتر کیان بالای سر

Чу ба найзаи соми яли Рахши ялӣ дар зиррон

چو به نیزه سام یل رخش یلی در زیرران

Кори маликат ончунон гашта ба фари мақдамат

کار ملکت آنچنان گشته به فر مقدمت

Каз ҳаво бар худ бибояд мждҳо дар возаҳи бон

کز هوا بر خود بباید مژدها در وازه بان

Бас чу ояд бози ҷинати баҳри таҳсини биҳишт

بس چو آید باز جنت بهر تحسین بهشت

Гуяд аз фазли худо Широз монад дар амон

گوید از فضل خدا شیراز ماند در امان

Зон сипас дар подшоҳӣ айш кун бо чори ёр

زان سپس در پادشاهی عیش کن با چار یار

Ҳар чаҳор аз устувории пояи тахти каён

هر چهار از استواری پایه تخت کیان

Ин сухан аз ростӣ тираст вбрўии меҳри шоҳ

این سخن از راستی تیر است وبروی مهر شاه

Тиру меҳри ин ду нишони шаҳ буд эй шаҳи нишон

تیر و مهر این دو نشان شه بود ای شه نشان

Ин на назмӣ шоҳвораст ин камӣнро тӯҳфаи ӣист

این نه نظمی شاهوار است این کمین را تحفه ئیست

Каз раҳе дидӣ бдиҳаҳи пеши тахти андари аён

کز رهی دیدی بدیهه پیش تخت اندر عیان

Ин натиҷаи ёдгор рӯзгор омад змн

این نتیجه یادگار روزگار آمد زمن

Сол то рихши зи зии вхӣ ва навен дорад нишон

سال تا ریخش ز زی وخی و نون دارد نشان

Ҷоҳ шоҳ омад мдиҳмро ба сад дафтари умед

جاه شاه آمد مدیحم را به صد دفتر امید

Умр шода омад замирамро ба сад девони змон

عمر شاده آمد ضمیرم را به صد دیوان ضمان

Гӯ биорад ҳар ки хонд инчунин абёт ро

گو بیارد هر که خواند اینچنین ابیات را

Хонҳои хусравонеи пари зи ганҷи шоягон

خان های خسروانی پر ز گنج شایگان

з осмон омад сухани вази фари мадҳи шоҳи байн

ز آسمان آمد سخن وز فر مدح شاه بین

Ин сухани рокзи замин чун бардаам бар осмон

این سخن راکز زمین چون برده ام بر آسمان

Дай магар гуфтанд дар ҳазрат ки шеъри ман ҳама

دی مگر گفتند در حضرت که شعر من همه

Васфи пистон чу норасту лаб чун нордон

وصف پستان چو نار است و لب چون ناردان

ё ғазал дар наъти қадӣ ҳамбар шмшмоду сарв

یا غزل در نعت قدی همبر شمشماد و سرو

ё сухан дар васфи зулфӣ бо насими машки впон

یا سخن در وصف زلفی با نسیم مشک وپان

ё навиди ваъдаи васлии зёрии дили гусал

یا نوید وعده وصلی زیاری دل گسل

ё умеди ишвау бӯсии зи моҳии длстон

یا امید عشوه و بوسی ز ماهی دلستان

Инки ин тарз ғариб оварда шуд поку барӣ

اینکه این طرز غریب آورده شد پاک و بری

Аз иборатҳои Широзу айёри Исфаҳон

از عبارتهای شیراز و عیار اصفهان

Тарсам аз кунҷии кароне қлтбонӣ гуядам

ترسم از کنجی کرانی قلتبانی گویدم

Ту на аз широзии охир аз кҷоӣии қлтбон

تو نه از شیرازی آخر از کجائی قلتبان

Қофияи оўх мукаррар мешавад варна ба назм

قافیه آوخ مکرر می شود ورنه به نظم

Мадҳи ширвони грдмӣу таъни Озарбойҷон

مدح شروان گردمی و طعن آذربایجان

Ҷузи хуросонӣу ғзнӣ кас нагӯяд шеъри нағз

جز خراسانی و غزنی کس نگوید شعر نغز

Бад нагӯяд мо варо алнҳрии воҳли домғон

بد نگوید ما و را النهری واهل دامغان

Ман бар ангезами маъонии ҳин ки ёбад рамзи ин

من بر انگیزم معانی هین که یابد رمز این

Ман бипардозам сухани ҳон то ки донад сари он

من بپردازم سخن هان تا که داند سر آن

Мардро донам ки дорад шаклу номи хоҷагӣ

مرد را دانم که دارد شکل و نام خواجگی

Гар бихонад рости инро пас маро номард хон

گر بخواند راست این را پس مرا نامرد خوان

Вари туро бовар наёяд аз ман ин даъвӣ ки рафт

ور ترا باور نیاید از من این دعوی که رفت

Аз ман ин як имтиҳони вази ту ҳазорон имтиҳон

از من این یک امتحان وز تو هزاران امتحان

Хар ба аз инҳо чу ҷӯяд шоҳи азин муштии авом

خر به از اینها چو جوید شاه ازین مشتی عوام

Саг ба аз инҳо чаҳ хоҳад шоҳи азин хавфии ъўон

سگ به از اینها چه خواهد شاه ازین خوفی عوان

Ман ки чун ҷони ҷавҳариро аз касам ноед дареғ

من که چون جان جوهری را از کسم ناید دریغ

Зини хронми ҷӯ дареғ ояд дариғо хрхрон

زین خرانم جو دریغ آید دریغا خرخران

То буд аъдоу малику додўи фармони брзмин

تا بود اعدا و ملک و دادو فرمان برزمین

То буд зулоту ганҷи вкому ъушрат дар замон

تا بود زلات و گنج وکام و عشرت در زمان

Малик чун аъдо бгирў дод чун фармон бидиҳ

ملک چون اعدا بگیرو داد چون فرمان بده

Ганҷ чу зулат бубахшу ком чун ъушрат барон

گنج چو زلت ببخش و کام چون عشرت بران

То замин поед ба пой ва то замон бошад ббош

تا زمین پاید به پای و تا زمان باشد بباش

То фалак гардад бигард ва то ҷаҳон монад бимон

تا فلک گردد بگرد و تا جهان ماند بمان