Замин ба амн шуд оростаи замон ба амон

زمین به امن شد آراسته زمان به امان

Ба Ямани давлати фармондиҳи замину замон

به یمن دولت فرمانده زمین و زمان

Хулосаи ҳаракоти сипеҳри исмату дайн

خلاصه حرکات سپهر عصمت و دین

Наққодаи маликоти ҷаҳони Улуғи таркон

نقاده ملکات جهان الغ ترکان

Хдоигони замину замон ки гар хоҳад

خدایگان زمین و زمان که گر خواهد

Ки аз замину замон давр гардад амну амон

که از زمین و زمان دور گردد امن و امان

Аз изтироб шавад чун замони замини сокин

از اضطراب شود چون زمان زمین ساکن

Ваз изтироб шавад чун замони замини сокин

وز اضطراب شود چون زمان زمین ساکن

Вагар зи сояи чатраши ҳасади баради хуршед

وگر ز سایه چترش حسد برد خورشید

зи фари чатраши вазади ду оташи хизлон

ز فر چترش وزد دو آتش خذلان

Шавад сиёҳи рухи офтоб чун соя

شود سیاه رخ آفتاب چون سایه

Шавад мунири рухи соя чун хури рахшон

شود منیر رخ سایه چون خور رخشان

Валек зотши ҷузи хайри хоҳ олам нест

ولیک ذاتش جز خیر خواه عالم نیست

зи фарши хокӣ то авҷи гунбади гардон

ز فرش خاکی تا اوج گنبد گردان

Ҳамаи ризоӣ худо ҷӯяд аз ҷаҳони худоӣ

همه رضای خدا جوید از جهان خدای

Ҳамаи салоҳ ҷаҳон хоҳад аз худои ҷаҳон

همه صلاح جهان خواهد از خدای جهان

Лақоӣ ӯ сғри кишварест аз нкбоء

لقای او ثغر کشوریست از نکباء

Дуоӣ ӯ сипар олимӣаст аз ҳдсон

دعای او سپر عالمیست از حدثان

Агар чаҳ доварии боду пашша душвор аст

اگر چه داوری باد و پشه دشوار است

Шаванд ҳозири пеши иродаташи осон

شوند حاضر پیش ارادتش آسان

зи хоки даргааш ар ағбрӣ кашад наргис

ز خاک درگهش ار اغبری کشد نرگس

Дигар набинад осеби иллати ирқон

دگر نبیند آسیب علت یرقان

зи сурхи рўӣии адлаши азин сипас дар боғ

ز سرخ روئی عدلش ازین سپس در باغ

Дам сабо накунад зард рӯй барги рузон

دم صبا نکند زرد روی برگ رزان

Аҷиб набӯд агар оштӣ кунанд аздод

عجیب نبود اگر آشتی کنند اضداد

Ғариб набӯд агар муттафиқ шаванд арқон

غریب نبود اگر متفق شوند ارکان

На оби ёради ман баъди куштани оташ ро

نه آب یارد من بعد کشتن آتش را

На хок гардад азин пас зи боди саргардон

نه خاک گردد ازین پس ز باد سرگردان

На баҳри мяш буд қасди чанги гурги дижам

نه بهر میش بود قصد چنگ گرگ دژم

На сӯии гӯр буд майли табъи шери жён

نه سوی گور بود میل طبع شیر ژیان

Аёмъолӣ ту зояд аз шумору яқин

ایامعالی تو زاید از شمار و یقین

Ва ё маъонии ту бартар аз қиёсу гумон

و یا معانی تو برتر از قیاس و گمان

Ба меҳри тохтӣ аз чархи моҳ бар будӣ

به مهر تاختی از چرخ ماه بر بودی

зи халъат аз асар лутф ёфтӣ каттон

ز خلعت از اثر لطف یافتی کتان

Каён барои сипеҳр каён бидид вкнўн

کیان برای سپهر کیان بدید وکنون

Барои рой ту мегардад ин сипеҳри каён

برای رای تو می گردد این سپهر کیان

Зуҳал ба даври тугар беш гирди саргурдад

زحل به دور تو گر بیش گرد سرگردد

Ба хок вабоад диҳад ҷаддӣу далвро даврон

به خاک وباد دهد جدی و دلو را دوران

Вагар ризои ту дар муштарӣ назар накунад

و گر رضای تو در مشتری نظر نکند

Дар об ҳут шавад зи оташи балои бирён

در آب حوت شود ز آتش بلا بریان

Ба кишвари ҳамл аъзл кунад агар миррӣх

به کشور حمل اعزل کند اگر مریخ

Ки то ба рӯи сар мўӣӣ наёвард ба забон

که تا به رو سر موئی نیاورد به زبان

Ба хашми тобад бар шери осмони хуршед

به خشم تابد بر شیر آسمان خورشید

Ки аз ғизола кунад пора ва ҳам шери дмон

که از غزاله کند پاره و هم شیر دمان

Баробарӣ чаҳ кунад Зуҳра бо книзонт

برابری چه کند زهره با کنیزانت

Баҳоии худро ҳар соли дида дар мизон

بهای خود را هر سال دیده در میزان

Уторид ар нашавад хӯшаи чини хирмани шоҳ

عطارد ار نشود خوشه چین خرمن شاه

Бибандад аз паии кинаши ду рӯй чархи миён

ببندد از پی کینش دو روی چرخ میان

Барои онкӣ чу адлат шавад ба рострўӣ

برای آنکه چو عدلت شود به راستروی

Дар об лаъиб кунад акси моҳ бо саратон

در آب لعب کند عکس ماه با سرطان

Яке латифаи зи эъроз ҷавҳарат бишинав

یکی لطیفه ز اعراض جوهرت بشنو

Ки қадару ҷоҳат агар чарх гардад аз имкон

که قدر و جاهت اگر چرخ گردد از امکان

Ба қади қадар бар ореи сар аз буруни сипеҳр

به قد قدر بر آری سر از برون سپهر

Ба шахс ҷоҳ наганҷӣ дар андаруни ҷаҳон

به شخص جاه نگنجی در اندرون جهان

Шикасти маснадати арқони тахти Кайхусрав

شکست مسندت ارکان تخت کیخسرو

Бабради мӯъҷизати ойини адли нўшрўон

ببرد معجزت آئین عدل نوشروان

Пас аз адои ттўъ чу аз дуои қунут

پس از ادای تطوع چو از دعای قنوت

Чу чашм ва рӯй дили оре ба мусҳафи қуръон

چو چشم و روی دل آری به مصحف قرآن

Аз он бинозад дар хулди ҷони котиби ваҳй

از آن بنازد در خلد جان کاتب وحی

Вази он биболад дар равзаи қолаби Усмон

وز آن ببالد در روضه قالب عثمان

Ба хоб амн дарост ин ҷаҳон ва ту бедор

به خواب امن دراست این جهان و تو بیدار

Барои ҳифзи ҷаҳонии раияту деҳқон

برای حفظ جهانی رعیت و دهقان

Ту аз дуои сипарии сохтӣ ки теғи бало

تو از دعا سپری ساختی که تیغ بلا

Гирифтаи занг қроб омаду шикастаи Фсон

گرفته زنگ قراب آمد و شکسته فسان

Дар эътиқоди ту рад аҷал надорад суд

در اعتقاد تو رد اجل ندارد سود

Вагарнаи саъии ту будӣ ба умри ҷовидон

وگرنه سعی تو بودی به عمر جاویدان

Ту рости маликати ҷовиду давлати боқӣ

تو راست ملکت جاوید و دولت باقی

зи роҳи муъаддилати ошкору хайри ниҳон

ز راه معدلت آشکار و خیر نهان

Шунӯдаему басии озмуда каз раҳи табъ

شنوده ایم و بسی آزموده کز ره طبع

Ба истеҳола дигар мешаванд ахшиҷон

به استحاله دگر می شوند اخشیجان

Ба рӯзгори ту эй оби лутфи оташи қаҳр

به روزگار تو ای آب لطف آتش قهر

Бар оби оташи амрат чунон диҳад фармон

بر آب آتش امرت چنان دهد فرمان

Кигар самандару моҳӣ ватан кунанд бадал

که گر سمندر و ماهی وطن کنند بدل

Аз об шуъла барояд зи шуълаи оби равон

از آب شعله برآید ز شعله آب روان

Шаҳони хуби сайр дидаам басии лекин

شهان خوب سیر دیده ام بسی لیکن

Ту дайгарии варау сирати ту дигари сон

تو دیگری وره و سیرت تو دیگر سان

Ҳамаи дақоиқи байни лекин аз ҳақоиқи давр

همه دقایق بین لیکن از حقایق دور

Тўӣии ҳақоиқи байну дилати ҳақоиқи дон

توئی حقایق بین و دلت حقایق دان

Ба гӯш ҳар чаҳ шунидам з дод вдонши ту

به گوش هر چه شنیدم ز داد ودانش تو

Ба диду дидаи бедор дидаам ба аён

به دید و دیده بیدار دیده ام به عیان

Басӣ баданд салотини бандапарвар лек

بسی بدند سلاطین بنده پرور لیک

Тўӣӣ ба дод ва ба дайни парвандаи султон

توئی به داد و به دین پرونده سلطان

зи соя ту шавад офтоби кишвари гир

ز سایه تو شود آفتاب کشور گیر

Ба ҳиммат ту шавад остонати малики ситон

به همت تو شود آستانت ملک ستان

Ҳилол бадар шавад аз саховати хуршед

هلال بدر شود از سخاوت خورشید

Ниҳол сарв шавад аз ндоўти борон

نهال سرو شود از نداوت باران

Ба боғи малик бар ояд чу ғунчаи сероб

به باغ ملک بر آید چو غنچه سیراب

зи роғ ҷоҳ бирӯяд чу лолаи нӯъмон

ز راغ جاه بروید چو لاله نعمان

Ҷаҳони пноҳои ҷузи шеър чизҳо донам

جهان پناها جز شعر چیزها دانم

Ки нафаси нотиқа аз шарҳ он шавад ҳайрон

که نفس ناطقه از شرح آن شود حیران

Агар чаҳ шеъри равони роҳати равон ман аст

اگر چه شعر روان راحت روان من است

Зннги номаши сайри омадами зи ҷону равон

زننگ نامش سیر آمدم ز جان و روان

Ба табъ гуфтам азин пеши баҳри хотири хеш

به طبع گفتم ازین پیش بهر خاطر خویش

Кунун ба мадҳи ту хӯн май гушойам аз раги ҷон

کنون به مدح تو خون می گشایم از رگ جان

Маро ба мадҳи ту пар анбараст фикру замир

مرا به مدح تو پر عنبر است فکر و ضمیر

Марои зи шукри ту пар шукраст кому даҳон

مرا ز شکر تو پر شکر است کام و دهان

Ба буии халқи ту отир шавад марои хотир

به بوی خلق تو عاطر شود مرا خاطر

Ба фари номи ту олӣ шавад марои девон

به فر نام تو عالی شود مرا دیوان

Зулоли хотири ман оташӣ фурухт ки ҳаст

زلال خاطر من آتشی فروخت که هست

Духонаши анбари Сороу ахгараши марҷон

دخانش عنبر سارا و اخگرش مرجان

Шарори оташам ар боди сӯии Маккаи барад

شرار آتشم ار باد سوی مکه برد

зи шарм об шавад хоки қолаби ҳисон

ز شرم آب شود خاک قالب حسان

Марои қазои зи ватан чун ҷудо фиканд дилам

مرا قضا ز وطن چون جدا فکند دلم

Набарди раҳ ба сари ҳеҷ чорау дармон

نبرد ره به سر هیچ چاره و درمان

зи баси таҳайюр вдҳшт намонда буд маро

ز بس تحیر ودهشت نمانده بود مرا

Дили иқомати Эрону нзҳти турон

دل اقامت ایران و نضهت توران

Ба ақли машвараи барадами марои ҷавоб ин дод

به عقل مشوره بردم مرا جواب این داد

Ки нест ҷой тараддуд мапӣч ҳеҷ Аннан

که نیست جای تردد مپیچ هیچ عنان

Ба ҷуз ба қиблаи иқболу каъбаи омол

به جز به قبله اقبال و کعبه آمال

Муроди рои ту яъне мамолики Кирмон

مراد رای تو یعنی ممالک کرمان

Нишони ном дигар ҳазрат арбрм насазад

نشان نام دگر حضرت اربرم نسزد

Ки бахт дод марои сӯии ҳазрати ту нишон

که بخت داد مرا سوی حضرت تو نشان

Бадал шудаи сети марои неъматати зи малику змол

بدل شده ست مرا نعمتت ز ملک و زمال

Иваз шудаи сети марои хизматати зи хону замон

عوض شده ست مرا خدمتت ز خان و زمان

Азиз Миср шудам зон сипас ки чун Юсуф

عزیز مصر شدم زان سپس که چون یوسف

Бидам ба чоҳи ъно дар зи хории ихвон

بدم به چاه عنا در ز خواری اخوان

Гар остони ҷалоли турои макони гирам

گر آستان جلال ترا مکان گیرم

зи қадару ҷоҳ ба ҷоӣии расм ки нест макон

ز قدر و جاه به جائی رسم که نیست مکان

зи гирди миннат шоҳон нагаштам олӯда

ز گرد منت شاهان نگشتم آلوده

Агар чаҳ гаштам аз эшон ба сирвати ободон

اگر چه گشتم از ایشان به ثروت آبادان

Ки ончӣ ёфтам аз молу ҷоҳашони зин беш

که آنچه یافتم از مال و جاهشان زین بیش

Баҳоии умр ва ҷавонем буд ва буд арзон

بهای عمر و جوانیم بود و بود ارزان

зи бори халқ сбкбор бӯдаам ва акнӯн

ز بار خلق سبکبار بوده ام و اکنون

зи бори миннати ту пушти бандаи гашти гарон

ز بار منت تو پشت بنده گشت گران

Ба неъмати ту ки дар шукри неъматати пас аз ин

به نعمت تو که در شکر نعمتت پس از این

Буд дуои туами ҳамраҳи замиру забон

بود دعای توام همره ضمیر و زبان

Ҳамаи давоми ҳаёт ту хоҳам аз эзад

همه دوام حیات تو خواهم از ایزد

Ҳамаи саломати зот ту ҷӯям аз яздон

همه سلامت ذات تو جویم از یزدان

Ба ақлу нутқи раҳати пўим ва сано гӯям

به عقل و نطق رهت پویم و ثنا گویم

Кзоини ду брҳиўони подшоҳи гашти инсон

کزاین دو برحیوان پادشاه گشت انسان

Чаҳ хезад аз ману подоши ман ту худ ёбӣ

چه خیزد از من و پاداش من تو خود یابی

зи ганҷи лутфи илоҳии ҷазои ин эҳсон

ز گنج لطف الهی جزای این احسان

Мгир зонка зи ман буд кишварӣ ба наво

مگیر زانکه ز من بود کشوری به نوا

Мгири онкӣ ба ман ёфт млктии бунён

مگیر آنکه به من یافت ملکتی بنیان

Мгири онкии маонро бидам бисот нишин

مگیر آنکه مهان را بدم بساط نشین

Мгири онкии шаҳонро бидам вазири нишон

مگیر آنکه شهان را بدم وزیر نشان

зи ҷунбиши қадамам буд ртбти даргоҳ

ز جنبش قدمم بود رتبت درگاه

зи гардиши қаламам буд зинати девон

ز گردش قلمم بود زینت دیوان

зи наслу фазли ръўнт буд агар гӯям

ز نسل و فضل رعونت بود اگر گویم

Сухан бибин внзр кун ба гавҳари сосон

سخن ببین ونظر کن به گوهر ساسان

Мгири шӯҳрати ному қабули хоссаи въом

مگیر شهرت نام و قبول خاصه وعام

Ҳуқуқи ғурбати ман гирўи крбти ҳурмон

حقوق غربت من گیرو کربت حرمان

Ба чашми раҳми нигар дар ман кашида фироқ

به چشم رحم نگر در من کشیده فراق

з рӯй роФти байн дар ман расидаи ҳўон

ز روی رافت بین در من رسیده هوان

Чиҳил гузашти зи солим ки нстдми лиззат

چهل گذشت ز سالم که نستدم لذت

зи хобу хўрдўи зосоишу зобу занон

ز خواب و خوردو زآسایش و زآب و زنان

Серум малул шуд аз обу нон ҳар нокас

سرم ملول شد از آب و نان هر ناکس

Дилам нФўр шуд аз гуфтугӯӣ ҳар нодон

دلم نفور شد از گفتگوی هر نادان

Аз он гузашти сари ҳамтем ки дар ҷунбад

از آن گذشت سر همتم که در جنبد

Ба нони мҳрўи мау оби чашмаи ҳайвон

به نان مهرو مه و آب چشمه حیوان

Куҷо хӯрам пас аз ин нону об ҳар хаси дун

کجا خورم پس از این نان و آب هر خس دون

Чу нонамаст зи шоҳону обам аз моҳон

چو نانم است ز شاهان و آبم از ماهان

Дареғи рӯзи нишоту нишоти рӯзи шабоб

دریغ روز نشاط و نشاط روز شباب

Дареғи аҳди ҷавонӣу даври бахти ҷавон

دریغ عهد جوانی و دور بخت جوان

Куҷост мамлакати слғрӣ ки ғайрат буд

کجاست مملکت سلغری که غیرت بود

Бар ӯ мамолики сосону давлати сомон

بر او ممالک ساسان و دولت سامان

Чунон збихи баромади дарахти он давлат

چنان زبیخ برآمد درخت آن دولت

Ки дрхёл наёяд ба хоби сояи он

که درخیال نیاید به خواب سایه آن

Намонад аз он ҳамаи кирдори неки буиу асар

نماند از آن همه کردار نیک بوی و اثر

Намонад аз он ҳамаи осори хуби ному нишон

نماند از آن همه آثار خوب نام و نشان

На қалъа монад венаи ганҷ ва на асл монад ва на насл

نه قلعه ماند ونه گنج و نه اصل ماند و نه نسل

На тахт монад ва на тоҷ ва на бор монад ва на хон

نه تخت ماند و نه تاج و نه بار ماند و نه خوان

Хусраваши кӯс наме хезад аз дар даҳлез

خسروش کوس نمی خیزد از در دهلیز

Фиғон ноӣ намеояд аз сари майдон

فغان نای نمی آید از سر میدان

Ҳазор чашм бибояд маро ки хӯн гиряд

هزار چشم بباید مرا که خون گرید

Бар он шаҳони накӯи сирату накӯи сомон

بر آن شهان نکو سیرت و نکو سامان

Агар гузаштанд эшон бақои зоти ту бод

اگر گذشتند ایشان بقای ذات تو باد

Тўӣии ивази зи ҳамаи рафтагон ба сад бурҳон

توئی عوض ز همه رفتگان به صد برهان

Ҳамеша ҳастӣ зоти ту бод то бошад

همیشه هستی ذات تو باد تا باشد

з ҳар ки нест шуд ва ҳар чаҳ фӯт шуд товон

ز هر که نیست شد و هر چه فوت شد تاوان

Сазои сирати хубати мдиҳ чун хонам

سزای سیرت خوبت مدیح چون خوانم

Ки сирати ту якояки ту рост мадҳат хон

که سیرت تو یکایک تو راست مدحت خوان

Чунин ки баҳри мдиҳ ту ҳаст бе поёб

چنین که بحر مدیح تو هست بی پایاب

Ҳамеша арсаи ҷоҳи ту бод бе поён

همیشه عرصه جاه تو باد بی پایان

Ҳазор шаҳр бигир ва ҳазор ганҷ бубахш

هزار شهر بگیر و هزار گنج ببخش

Ҳазор хасм бимол ва ҳазор соли бимон

هزار خصم بمال و هزار سال بمان