Акнӯн ки ёфт даҳри куҳан халъат навай

اکنون که یافت دهر کهن خلعت نوی

Нави гашти боғу роғи зи тимсоли монавӣ

نو گشت باغ و راغ ز تمثال مانوی

Булбул навой борбадӣ баркашиду боз

بلبل نوای باربدی برکشید و باز

Бар кафи ниҳоди лола майу ҷоми хусравӣ

بر کف نهاد لاله می و جام خسروی

Дар паҳлавии чаковаки туркӣ забон нишаст

در پهلوی چکاوک ترکی زبان نشست

Қамарӣ ва барграфт ғазалҳои паҳлавӣ

قمری و برگرفت غزل‌های پهلوی

Ногуҳ дарид пардаи ушшоқи фохта

ناگه درید پردهٔ عشاق فاخته

Чун кард дар ҳавои чамани пардаро ҳўӣ

چون کرد در هوای چمن پرده را هوی

Гирад ба фари шоҳи раёҳин ба тозагӣ

گیرد به فر شاه ریاحین به تازگی

Бахти муоширони зи рҳиқ куҳан навай

بخت معاشران ز رحیق کهن نوی

Дар ҷоми обгинаи намояди сафоӣ май

در جام آبگینه نماید صفای می

Чун дар замири садри ҷаҳони фикри маънавӣ

چون در ضمیر صدر جهان فکر معنوی

Дорои дайну довари миллати имоди дайн

دارای دین و داور ملت عماد دین

Каз зот ӯст хмиаҳи исломи мстўӣ

کز ذات اوست خمیهٔ اسلام مستوی

Белоф мӯъҷизот намӯда сети калак ӯ

بی لاف معجزات نموده‌ست کلک او

Дар кори мамлакати яди Байзои Мӯсавӣ

در کار مملکت ید بیضای موسوی

Он муфтӣ эй ки чун қаламаш пешво шавад

آن مفتی‌ای که چون قلمش پیشوا شود

Зебади равони чори эмомаш ба пайравӣ

زیبد روان چار امامش به پیروی

Аз ҷоҳ ӯст мансаби осифи сафи нъол

از جاه اوست منصب آصف صف نعال

Вази ҷӯад ӯ фасонаи тоӣии сети мнтўӣ

وز جود او فسانهٔ طائی‌ست منطوی

Дар бӯстони ҷоҳи ҷалолати аҷаби гулии сет

در بوستان جاه جلالت عجب گلی‌ست

Рӯйиш ба ханда нокӣу табъаш ба хуши хуй

رویش به خنده‌ناکی و طبعش به خوش خوی

эй макр май ки мояи ҷавдат вафо кунад

ای مکر می که مایهٔ جودت وفا کند

Гар дар змони рӯзии халқи ҷаҳони шӯй

گر در ضمان روزی خلق جهان شوی

Табъи ту ганҷи ҳикмату дарёӣ дониш аст

طبع تو گنج حکمت و دریای دانش است

Зоти ту мояи караму асли некӯӣ

ذات تو مایهٔ کرم و اصل نیکوی

Дар бӯстони дайни шаҷарии муъаддилати барӣ

در بوستان دین شجری معدلت بری

Бар осмони малик маӣ шед пуртӯй

بر آسمان ملک مهی شید پرتوی

Дрёдлои зи чора ман нагзарад дилат

دریادلا ز چارهٔ من نگذرد دلت

Гар ту ба қиссаи ман бечораи бгрўӣ

گر تو به قصهٔ منِ بیچاره بگروی

Дар хирмани умеди ман нодрўдаҳи кишт

در خرمن امید من نادروده کشت

На гандумӣ намӯд марои бахт ва на ҷӯй

نه گندمی نمود مرا بخت و نه جوی

Дар чашми фитнаи майл сҳр мекашад аду

در چشم فتنه میل سهر می‌کشد عدو

эй чашми бахт то ту дар ин кори нғнўӣ

ای چشم بخت تا تو در این کار نغنوی

Вақте чунин ки маркази гулро ҳаёт дод

وقتی چنین که مرکز گل را حیات داد

Боди сабои зи мӯъҷизи дамҳои исавӣ

باد صبا ز معجز دم‌های عیسوی

Аз адли шоҳу раҳмати соҳиб на дар хӯрд

از عدل شاه و رحمت صاحب نه در خورد

Дар кунҷи инзивои ман мазлӯми мунзавӣ

در کنج انزوا من مظلوم منزوی

Насли бузургу фазл ва ҳунар бошад эй шигифт

نسل بزرگ و فضل و هنر باشد ای شگفت

Чун гашти фазли ҷурму гунаҳи насли Касравӣ

چون گشت فضل جرم و گنه نسل کسروی

Нокардаи ҷурми ман з чаҳ мъФў наме шавад

ناکرده جرم من ز چه معفو نمی‌شود

Охир на узри хоҳи ман бе гунаҳи тӯй

آخر نه عذر خواه من بی‌گنه توی

Ёрб ман аз барои чаҳ маҳбӯс монда ам

یارب من از برای چه محبوس مانده‌ام

Шоҳии чунин раҳиму шафиъӣ чу ту қавӣ

شاهی چنین رحیم و شفیعی چو تو قوی

Тобандаи гашт гӯша нишин фикри бикр ӯ

تابنده گشت گوشه‌نشین فکر بکر او

Ҳамчун сахоати пеша гирифтааст раҳравӣ

همچون سخات پیشه گرفته است رهروی

Бишинав ба самъи лутф ки дар рӯзгори хеш

بشنو به سمع لطف که در روزگار خویش

Зини сони сухани зи мардум Широз нашнавӣ

زین سان سخن ز مردم شیراز نشنوی

Меҳри ту бод дар дили халқи ҷаҳон чунонк

مهر تو باد در دل خلق جهان چنانک

Ишқи Аёз дар дили Маҳмӯди ғазнавӣ

عشق ایاز در دل محمود غزنوی

Ҷузи тухми некӯӣ ба ҷаҳон дар накоштӣ

جز تخم نیکوی به جهان در نکاشتی

Ар ҷӯ ки ҳар чаҳ коштае зуди бдрўӣ

ار جو که هر چه کاشته‌ای زود بدروی