Камар май бандӣ эй ёри сипоҳӣ

کمر می بندی ای یار سپاهی

Магар кандар басӣҷи барги роҳӣ

مگر کاندر بسیج برگ راهی

Марви роҳи ҷафоу даврӣ арча

مرو راه جفا و دوری ارچه

Ба рӯй рафтан буд рои сипоҳӣ

به روی رفتن بود رای سپاهی

Кунӣ даъвӣ ки мо ҳам зини сФрҳост

کنی دعوی که ما هم زین سفرهاست

Далелу ҳуҷҷатии равшан ки моҳӣ

دلیل و حجتی روشن که ماهی

Рахтро гӯи хат овардан чаҳ ҳоҷат

رخت را گو خط آوردن چه حاجت

Ки ҳам худ ҳокимии ҳам худ гувоҳӣ

که هم خود حاکمی هم خود گواهی

Бакоҳад маи зи баси манзил баридан

بکاهد مه ز بس منزل بریدن

Ту ҳар ма то ниФзоӣӣ накоҳӣ

تو هر مه تا نیفزائی نکاهی

Бидон тани сим нобе бо қбоӣӣ

بدان تن سیم نابی با قبائی

Бидон рухи офтобӣ бо кулоҳӣ

بدان رخ آفتابی با کلاهی

Наяндешӣ ки роҳатро бигирам

نیندیشی که راهت را بگیرم

Ба дӯди нолаҳои субҳгоҳӣ

به دود ناله های صبحگاهی

Вази оби дидагони тӯфони баборам

وز آب دیدگان طوفان ببارم

Шавад Рахши ҷаҳони сирати шноҳӣ

شود رخش جهان سیرت شناهی

Дилам бо тести якто кӣ писандӣ

دلم با تست یکتا کی پسندی

Ки гирад қадам аз ҳиҷрати дўтоҳӣ

که گیرد قدم از هجرت دوتاهی

Надонам то куҷо дар ту расми боз

ندانم تا کجا در تو رسم باز

Бад-ӣн берӯзӣ ва бе дастгоҳӣ

بدین بی روزی و بی دستگاهی

Марои гўӣӣ ки гоҳи озмӯн ро

مرا گوئی که گاه آزمون را

Гадои мот ба бо подшоҳӣ

گدای مات به با پادشاهی

Ту донеи кохтёри ман кадом аст

تو دانی کاختیار من کدام است

Зумуррад кӣ кунад ҳаргизи гиёҳӣ

زمرد کی کند هرگز گیاهی

Басои шаб берахт дидам ба дида

بسا شب بی رخت دیدم به دیده

Рухи рӯзи қиёматро кмоҳӣ

رخ روز قیامت را کماهی

Шабӣ чун зулфи ҷонон аз дарозӣ

شبی چون زلف جانان از درازی

Шабӣ чун рӯзи ҳиҷрон аз табоҳӣ

شبی چون روز هجران از تباهی

Шабӣ чун ҷаври ишқат бе карона

شبی چون جور عشقت بی کرانه

Шабӣ чун даври ҳасанат бе тноҳӣ

شبی چون دور حسنت بی تناهی

Шабӣ чун ҳиҷри ту дар ғами Фзоӣӣ

شبی چون هجر تو در غم فزائی

Шабӣ чун айши ман дар умри коҳӣ

شبی چون عیش من در عمر کاهی

Бидам носудау осӯдаи даду дом

بدم ناسوده و آسوده دد و دام

Бидам бедору хуфтаи мурғу моҳӣ

بدم بیدار و خفته مرغ و ماهی

Бидон хуии ҷафои ҷӯии ситамкор

بدان خوی جفا جوی ستمکار

Сияҳ кардӣ марои рӯз аз сиёҳӣ

سیه کردی مرا روز از سیاهی

Ман аз хасмон ба ту дар май паноҳам

من از خصمان به تو در می پناهم

Тўдри хасмон ба рағмам май паноҳӣ

تودر خصمان به رغمم می پناهی

Ман аз ту сулҳ ҷӯям бо гуноҳат

من از تو صلح جویم با گناهت

Ту ҷўӣии ранҷи ман бар бигноҳӣ

تو جوئی رنج من بر بیگناهی

Ба ҷон хоҳад турои нозуки дили ман

به جان خواهد ترا نازک دل من

Ту эй снгиндл аз ҷонам чаҳ хоҳӣ

تو ای سنگیندل از جانم چه خواهی

Ба мизони ҷафои икпораҳи кӯҳӣ

به میزان جفا یکپاره کوهی

Ба меъёри вафои як пари коҳӣ

به معیار وفا یک پر کاهی

Зиҳии ёри сабки сангин ки чун ту

زهی یار سبک سنگین که چون تو

Нишони надиҳади кас аз доноу доҳӣ

نشان ندهد کس از دانا و داهی

Ҳамеи тарсам ки аз саҳвии хтоӣӣ

همی ترسم که از سهوی خطائی

Ки бошад одамии хотӣу соҳӣ

که باشد آدمی خاطی و ساهی

Бинолам аз ту пеши тахти он шоҳ

بنالم از تو پیش تخت آن شاه

Ки аз вай боз гирад тахти шоҳӣ

که از وی باز گیرد تخت شاهی

Сипеҳри муъаддилати саъди атобак

سپهر معدلت سعد اتابک

Ки шуд саъди сипеҳри азуии мбоҳӣ

که شد سعد سپهر ازوی مباهی

Шаҳии каш тир шуд зи асҳоби девон

شهی کش تیر شد ز اصحاب دیوان

Шаҳии каш Зуҳра шуд зоҳли млоҳӣ

شهی کش زهره شد زاهل ملاهی

Ба нури маърифати ҷуфти маориф

به نور معرفت جفت معارف

Ба доду муъаддилати давр аз муноҳӣ

به داد و معدلت دور از مناهی

Аё перояи майдону маҷлис

ایا پیرایه میدان و مجلس

Ту шери разм ва шед боргоҳӣ

تو شیر رزم و شید بارگاهی

Агар тахту каллаи зеб шаҳон аст

اگر تخت و کله زیب شهان است

Ту зебу зинати тахту кулоҳӣ

تو زیب و زینت تخت و کلاهی

Сипаҳ бошад шаҳонро пушту ёвар

سپه باشد شهان را پشت و یاور

Ту ҳам худ шоҳӣ ва ҳам худ сипоҳӣ

تو هم خود شاهی و هم خود سپاهی

Буд вирди малоики инки то ҳашар

بود ورد ملائک اینکه تا حشر

Нигаҳдораши з ҳар офати илоҳӣ

نگهدارش ز هر آفت الهی