эй чеҳраи ту оинаи сунъи худоӣ
ای چهره تو آینه صنع خدایی
Ҷони чеҳраи кушояди зи ту чу чеҳраи гушойӣ
جان چهره گشاید ز تو چو چهره گشایی
Ойинаи ҳамаи чизи намояд ба ҷуз аз ҷон
آئینه همه چیز نماید به جز از جان
Ту ҳеҷ ба ҷузи сӯрат ҷон ме нанамое
تو هیچ به جز صورت جان می ننمایی
Бар ойина аз сӯрати ҷон нақш набошад
بر آئینه از صورت جان نقش نباشد
Ту ойинаи рӯҳ вааш ҳури лқоӣӣ
تو آئینه روح وش حور لقائی
Ту рӯҳи мусаввир шуда наз оташу обӣ
تو روح مصور شده نز آتش و آبی
Ту ҷони муҷассам шуда наз хоку ҳавоӣ
تو جان مجسم شده نز خاک و هوایی
Чашми фалакӣ зонка саросари ҳамаи нурӣ
چشم فلکی زانکه سراسر همه نوری
ё чашмаи Хизрӣ ки ҳамаи айни сафойӣ
یا چشمه خضری که همه عین صفایی
Дили бандаи он ориз ва хат шуд ки мабодаш
دل بنده آن عارض و خط شد که مبادش
Аз хати чунон оризу хат рӯй раҳоӣ
از خط چنان عارض و خط روی رهایی
Бар даъвии ман оризи ту шоҳид адл аст
بر دعوی من عارض تو شاهد عدل است
Дар рӯй ту хатат бидиҳад низ гўоиӣ
در روی تو خطت بدهد نیز گوایی
Ман меҳри гёўрзм ва аз вай набарам меҳр
من مهر گیاورزم و از وی نبرم مهر
То сабзаи хат ту кунад меҳри гёиӣ
تا سبزه خط تو کند مهر گیایی
Аз танагӣ чашмаст ки як бӯса набахше
از تنگی چشم است که یک بوسه نبخشی
эй танги даҳони дӯсти назари танг чарое
ای تنگ دهان دوست نظر تنگ چرایی
Аз тарки хтотнгии чашми ту марои кишт
از ترک ختاتنگی چشم تو مرا کشت
Чашмӣ набӯд тангтар аз чашми хтоиӣ
چشمی نبود تنگ تر از چشم ختایی
Зини пас мучашони дарди ҷдоӣим ки дар ишқ
زین پس مچشان درد جدائیم که در عشق
Дардӣ набӯд саъбтар аз дарди ҷудоӣ
دردی نبود صعب تر از درد جدایی
Бо ман нашӯй роми магари гардиши чархӣ
با من نشوی رام مگر گردش چرخی
Бар кас накунӣ раҳми магари ҳукми қазоӣ
بر کس نکنی رحم مگر حکم قضایی
Донам ба ҳақиқат ки ҳама халқ туроанд
دانم به حقیقت که همه خلق ترااند
Ман ҳеҷ надонам ки тўози халқи кроиӣ
من هیچ ندانم که تواز خلق کرایی
Аз ман чу гусастӣ на дуе монад венаи фардӣ
از من چو گسستی نه دویی ماند ونه فردی
Дар ту чу шудам гум на манӣ монад ва на мое
در تو چو شدم گم نه منی ماند و نه مایی
Кинӣ нанамое ки на бар меҳр физойам
کینی ننمایی که نه بر مهر فزایم
Меҳрӣ нанамое чу ки дар кӣна физойӣ
مهری ننمایی چو که در کینه فزایی
Аз нарми дилӣ бар сари пайванду вФоом
از نرم دلی بر سر پیوند و وفاام
Вази сангдилӣ бар сари озору ҷафое
وز سنگدلی بر سر آزار و جفایی
Дилроу хирадроу ҷигарроу равон ро
دل را و خرد را و جگر را و روان را
Чаҳ машъала чаҳ сӯз чаҳ офат чаҳ балое
چه مشعله چه سوز چه آفت چه بلایی
Ҷонроу ҷаҳонроу заминроу замон ро
جان را و جهان را و زمین را و زمان را
Чаҳ шӯъбада чаҳ фитна чаҳ оташ чаҳ ъноиӣ
چه شعبده چه فتنه چه آتش چه عنایی
Дар хона мазан раваду мадами сози всрўдӣ
در خانه مزن رود و مدم ساز وسرودی
Дар роҳи зани он роҳ ки ҳурони сарое
در راه زن آن راه که حوران سرایی
Аз хона ба бозори фитодаи сети сурӯдат
از خانه به بازار فتاده ست سرودت
Ҳон то пас азин равад сароеи нсроиӣ
هان تا پس ازین رود سرایی نسرایی
На номи венашони ту ва на ҷой ту донам
نه نام ونشان تو و نه جای تو دانم
Охири ту чаҳ номӣ чаҳ нишонеи зи куҷое
آخر تو چه نامی چه نشانی ز کجایی
То номи венашон тўзкс нашнавам аз рашк
تا نام ونشان توزکس نشنوم از رشک
Ботил кунам аз сомъаҳи ҳиси шунавоӣ
باطل کنم از سامعه حس شنوایی
Азнои халафии сбғаҳи омӣ на хато рафт
ازنا خلفی سبغه عامی نه خطا رفت
Хоси халафи сидқи вазири алўзроиӣ
خاص خلف صدق وزیر الوزرایی
Он гавҳари дарёии ҷалолат ки ҷуз ӯ нест
آن گوهر دریای جلالت که جز او نیست
Дар воситаи нақди ҷаҳон дар баҳоӣ
در واسطه نقد جهان در بهایی
Ҳамноми расӯли онкии ниҳода сет бидида сет
همنام رسول آنکه نهاده ست بدیده ست
Дар зоту ниҳодаши сифати лутфи худоӣ
در ذات و نهادش صفت لطف خدایی
Он шед ки тори қсб аз қӯти посаш
آن شید که تار قصب از قوت پاسش
Аз маи бабради хосияти табъи гзоиӣ
از مه ببرد خاصیت طبع گزایی
Бе воситаи миннати хури сайқали райш
بی واسطه منت خور صیقل رایش
Аз чеҳраи диҷўри кндрнги зудоӣ
از چهره دیجور کندرنگ زدایی
Дар хоб агар теғ сдоиш бибинад
در خواب اگر تیغ سدایش ببیند
Айём сатарван шавад аз ҳодисаи зоӣ
ایام سترون شود از حادثه زایی
Баҳроми чунон гашт кам озори казин пас
بهرام چنان گشت کم آزار کزین پس
Дар кишвар ақраб накунад хонаи худоӣ
در کشور عقرب نکند خانه خدایی
Як ғурфаи намояд бар айвони ҷалолаш
یک غرفه نماید بر ایوان جلالش
Гар гирди саропарда на чарх бар ое
گر گرد سراپرده نه چرخ بر آیی
эй бартар аз он поя ки авсофи камолат
ای برتر از آن پایه که اوصاف کمالت
Нуқсони барад аз всмти махлуқи стоиӣ
نقصان برد از وصمت مخلوق ستایی
Бо халқи тугар рой кунад рост чу сӯсан
با خلق تو گر رای کند راست چو سوسن
Озод шавад пушти бунафшаи зи дутоӣ
آزاد شود پشت بنفشه ز دوتایی
Икзраҳ агар ҷилва кунад нури замират
یکذره اگر جلوه کند نور ضمیرت
Дар авҷ кунад меҳри зи шарми ту сҳое
در اوج کند مهر ز شرم تو سهایی
Гар бар қамар уфтад назар аз толеъи саъдат
گر بر قمر افتد نظر از طالع سعدت
Аз хирмани ма Зуҳра кунад коҳи рибоӣ
از خرمن مه زهره کند کاه ربایی
Даврони бақогар ба сар ояд кунад оғоз
دوران بقا گر به سر آید کند آغاز
Ҷони Хизр аз ҷуръаи ҷоми ту гадоӣ
جان خضر از جرعه جام تو گدایی
Бозори қазогари шикани оради барад аз нав
بازار قضاگر شکن آرد برد از نو
Нақди фалак аз сиккаи номи ту равое
نقد فلک از سکه نام تو روایی
Гар ҷузи камар аз баҳри ту бандад кунад аз қаҳр
گر جز کمر از بهر تو بندد کند از قهر
Пероҳани гардуни каллаи дори қабое
پیراهن گردون کله دار قبایی
Ҳар кас ки қабул дар ту ёфт наёбад
هر کس که قبول در تو یافت نیابد
Зин бе сарви погўии фалак бе сарви пое
زین بی سرو پاگوی فلک بی سرو پایی
эй бас ки кунад рӯзи видоъ аз дар олӣат
ای بس که کند روز وداع از در عالیت
Пешонии зуввори зи баси шавқи қафое
پیشانی زوار ز بس شوق قفایی
Гуфтам ки сахии хўонмт аз рӯй тмдҳ
گفتم که سخی خوانمت از روی تمدح
Дил гуфт макун хирагӣу шефта рое
دل گفت مکن خیرگی و شیفته رایی
Ин мадҳ нахонанд бузургони ту чунин гӯй
این مدح نخوانند بزرگان تو چنین گوی
Натавонат сахӣ хонд ту худ айни сахое
نتوانت سخی خواند تو خود عین سخایی
Гуфтам ки бқободт аз рӯй тФол
گفتم که بقابادت از روی تفال
Ақлам бсзо гуфт чаҳ беҳуда дарое
عقلم بسزا گفت چه بیهوده درایی
Бо ҳиммат ӯ гӯй ки мадҳат ба бақои бахш
با همت او گوی که مدحت به بقا بخش
Бодавлат ӯ гӯй ки ту асли Бақоӣ
بادولت او گوی که تو اصل بقایی
Аз ҷоҳи падари тўхтаҳ эй давлати касбӣ
از جاه پدر توخته ای دولت کسبی
Вази хуй ъам омӯхтае халқи атое
وز خوی عم آموخته ای خلق عطایی
Дар Каҳфи каромати зи камолоти кборӣ
در کهف کرامت ز کمالات کباری
Дар айни анояти зи улӯми уламое
در عین عنایت ز علوم علمایی
Дар гирди ҷаҳони ҳамчуи суханҳои ман имрӯз
در گرد جهان همچو سخنهای من امروز
Сяти ту дар айём сбӣ кард сабое
صیت تو در ایام صبی کرد صبایی
Дар касби бақои абади вном накӯ кӯш
در کسب بقای ابد ونام نکو کوش
Кин монаду бас бо ту азин карду киёе
کاین ماند و بس با تو ازین کرد و کیایی
Зон оташу обӣ ки карам зояду мардӣ
زان آتش و آبی که کرم زاید و مردی
Бодӣаст ба кафи монда дар ин хоки ҳбоиӣ
بادیست به کف مانده در این خاک هبایی
Дар малики аҷами дмдмаҳи рустами сомӣ
در ملک عجم دمدمه رستم سامی
Дар таии араби тантанаи ҳотами тоӣ
در طی عرب طنطنه حاتم طایی
Баҳром ва маликшоҳ намонданд ва бимонада сет
بهرام و ملکشاه نماندند و بمانده ست
Ахбори накӯашони зи мъзӣу сенае
اخبار نکوشان ز معزی و سنایی
Дар хок асар нест зи ҳорӯну зи Маъмун
در خاک اثر نیست ز هارون و ز مامون
Мондаи сети асари илм беоне вксоиӣ
مانده ست اثر علم بیانی وکسایی
Гар мурғи хабар гӯй набӯдӣ з чаҳ дидӣ
گر مرغ خبر گوی نبودی ز چه دیدی
Шоҳи парӣу деви руху ҳури сабое
شاه پری و دیو رخ و حور سبایی
Шарӣ набӯд омтар аз шари ғарӣзӣ
شری نبود عامتر از شر غریزی
Хайрӣ набӯд хомтар аз хайри риёе
خیری نبود خام تر از خیر ریایی
Ҷўдӣ набӯд омтар аз ҷӯади табиӣ
جودی نبود عام تر از جود طبیعی
Фарӣ набӯд хостар аз фари самое
فری نبود خاص تر از فر سمایی
Он ҳар ду наварзӣ ки бидон ҳар ду дареғӣ
آن هر دو نورزی که بدان هر دو دریغی
Вена ҳар ду тӯдории вбдин ҳар ду сазое
وین هر دو توداری وبدین هر دو سزایی
Гар пайки дуои воситаи банда ҳақ аст
گر پیک دعا واسطه بنده حق است
Ту банда ба ҳақи воситаи пайки дуое
تو بنده به حق واسطه پیک دعایی
Дар умри падари ҷоҳу бақои ту чунон бод
در عمر پدر جاه و بقای تو چنان باد
Ибқо кунадаш даҳр чу малики ибқое
ابقا کندش دهر چو ملک ابقایی
Ту мншрҳи алсдру умӯри ту муяссар
تو منشرح الصدر و امور تو میسر
Бе уқдаи лисони тўдроъҷози намое
بی عقده لسان تودراعجاز نمایی
Дар аҳди ҳумоюн ва ту Мӯсои кафи сонӣ
در عهد همایون و تو موسی کف ثانی
Ҳорӯн валеу пушти ту бофари ҳумое
هارون ولی و پشت تو بافر همایی