На чу рахти моҳи сухангӯ буд

نه چو رخت ماه سخنگو بود

На чу қадати сарви самани бӯ буд

نه چو قدت سرو سمن بو بود

Сарви банно аз бар чашмами Марв

سرو بنا از بر چشمم مرو

Сарви ҳамон ба ки бар ҷӯ буд

سرو همان به که بر جو بود

Дидаи зболоӣ ту ҷӯяд бало

دیده زبالای تو جوید بلا

Чу нишнидам ки балои ҷӯ буд

چو نشنیدم که بلا جو بود

Баҳр ту дорем сиришкӣ чу май

بهر تو داریم سرشکی چو می

Ашк надидем ки бар ғў буд

اشک ندیدیم که بر غو بود

Лобаи намояди дили худ рои ман

لابه نماید دل خود رای من

То рухи ту лолаи худру буд

تا رخ تو لاله خودرو بود

Бар дили ман зарбати мижгони ту

بر دل من ضربت مژگان تو

Чун ба мисли сӯзану трғў буд

چون به مثل سوزن و ترغو بود

Шамъи наҳифи туам ва ҳар шабам

شمع نحیف توام و هر شبم

Зошк чу хӯни ҷомаи даҳ ту буд

زاشک چو خون جامه ده تو بود

Куҳнаи куҳан тар шаваду ишқи ту

کهنه کهن تر شود و عشق تو

Дар дили ман ҳар нафасии нав буд

در دل من هر نفسی نو بود

Пеши тугар сӯзаму парвонаи вор

پیش تو گر سوزم و پروانه وار

Пеши туам беш такопу буд

پیش توام بیش تکاپو بود

Оҳӯии симинӣу зоҳўи барӣ

آهوی سیمینی و زآهو بری

Хуии палангии зи ту оҳӯ буд

خوی پلنگی ز تو آهو بود

Аз ту ки сар то қидмати никўӣист

از تو که سر تا قدمت نیکوئیست

Зиштии кирдор на некӯ буд

زشتی کردار نه نیکو بود

Хуии бад аз ёр надонад бурид

خوی بد از یار نداند برید

Ёр ба онаст ки хўшхў буд

یار به آنست که خوشخو بود

Ранг нав омӯхтае то кро

رنگ نو آموخته ای تا کرا

Дар хури найранги ту неру буд

در خور نیرنگ تو نیرو بود

Бскаҳ тазаллум кунам аз ҷаври ту

بسکه تظلم کنم از جور تو

Пеши шаҳи онрўз ки ирғў буд

پیش شه آنروز که یرغو بود

Бесуханӣ дод даҳ ва дод дам

بی سخنی داد ده و داد دم

Шоҳи схндону сухангӯ буд

شاه سخندان و سخنگو بود

Саъди малики зот кигар бар замин

سعد ملک ذات که گر بر زمین

Нафас фиришта талабанд ӯ буд

نفس فرشته طلبند او بود