Агар шикоятам аз ҳиҷри ёр бояд кард

اگر شکایتم از هجر یار باید کرد

На як шикоят ва даҳ сад ҳазор бояд кард

نه یک شکایت و ده صد هزار باید کرد

Вагар нисори раҳи васлаш ихтиёр кунам

وگر نثار ره وصلش اختیار کنم

На дар ашк ки ҷонҳо нисор бояд кард

نه در اشک که جانها نثار باید کرد

Гараш дуруст буд ваъдаи висол чаҳ бок

گرش درست بود وعده وصال چه باک

Ҳазор солим агар интизор бояд кард

هزار سالم اگر انتظار باید کرد

Ба меҳрбонӣ бар ман кас ихтиёр макун

به مهربانی بر من کس اختیار مکن

Вагарнаи тарки серуми ихтиёр бояд кард

وگرنه ترک سرم اختیار باید کرد

Збўстони висолати насиби ин дили риш

زبوستان وصالت نصیب این دل ریش

Гулӣ чу нест қаноат ба хор бояд кард

گلی چو نیست قناعت به خار باید کرد

Ба бӯсае ки шабӣ аз лабати дилами брбўд

به بوسه ای که شبی از لبت دلم بربود

Маро ба хашми гирифтору хор бояд кард

مرا به خشم گرفتار و خوار باید کرد

Бидон дилӣ ки маро дар шумор май норад

بدان دلی که مرا در شمار می نارد

Чароат бо ман чандини шумор бояд кард

چرات با من چندین شمار باید کرد

Ғамат ба ҷурми канорами зи дидаи пар хӯн кард

غمت به جرم کنارم ز دیده پر خون کرد

Сазои ҷурми чунин дар канор бояд кард

سزای جرم چنین در کنار باید کرد

Агар қавӣаст гунаҳ бо даҳан бигӯ кӯ ро

اگر قویست گنه با دهن بگو کو را

зи кони лаъли вгҳри сангсор бояд кард

ز کان لعل وگهر سنگسار باید کرد

Ба даври соҳиби девони Аннани з зулм битоб

به دور صاحب دیوان عنان ز ظلم بتاب

Ки даври адл ба инсофи кор бояд кард

که دور عدل به انصاف کار باید کرد

Ба аҳд ӯ ки ҷҳонрости ҷои саҷдаи шукр

به عهد او که جهانراست جای سجده شکر

Чаро шикоятам аз рӯзгор бояд кард

چرا شکایتم از روزگار باید کرد

зи канаи мадҳаш чун оҷизаст ғояти фикр

ز کنه مدحش چون عاجز است غایت فکر

зи ҷон ба вирди дуои ихтисор бояд кард

ز جان به ورد دعا اختصار باید کرد