То сари зулфи ту шӯрида ва саркаш бошад

تا سر زلف تو شوریده و سرکش باشد

Кормн чун сари зулфи ту мушавваш бошад

کارمن چون سر زلف تو مشوش باشد

Ишқати он хост ки дар роҳи ту то ҷон дорам

عشقت آن خواست که در راه تو تا جان دارم

Бори ишқи ту бар ин ҷон балокаш бошад

بار عشق تو بر این جان بلاکش باشد

То камони ту буд абрӯу тирати мижгон

تا کمان تو بود ابرو و تیرت مژگان

Дилам аз тири ғами оканда чу таркиш бошад

دلم از تیر غم آکنده چو ترکش باشد

То буд нақши хаёли рухи ту дар чашмам

تا بود نقش خیال رخ تو در چشمم

Рӯем аз ашк чу биҷодаҳ мунаққаш бошад

رویم از اشک چو بیجاده منقش باشد

Ба ду чашми ту ки дар моҳ назора накунам

به دو چشم تو که در ماه نظاره نکنم

То назари гоҳи ман он ориз маҳваш бошад

تا نظر گاه من آن عارض مهوش باشد

Сабри фармӯдаи марои васли ту дар оташи ҳиҷр

صبر فرموده مرا وصل تو در آتش هجر

Чун сабурӣ кунад онкас ки дар оташ бошад

چون صبوری کند آنکس که در آتش باشد

Як шаб эй дӯсти ризои даҳ ба хушии дили ман

یک شب ای دوست رضا ده به خوشی دل من

Худ чаҳ бошад ки шабӣ аз ту дилам хуш бошад

خود چه باشد که شبی از تو دلم خوش باشد