Хуршеди рахт чун зи сар кӯй барояд

خورشید رخت چون ز سر کوی برآید

Фарёди зану марди заҳр сӯй барояд

فریاد زن و مرد ز هر سوی برآید

Маи коста зонрўӣ барояд ки ба хӯбӣ

مه کاسته زانروی برآید که به خوبی

Ҳар шаби натавонад ки чу он рӯй барояд

هر شب نتواند که چو آن روی برآید

Марди аршнўди буии ту аз зани бабради меҳр

مرد ار شنود بوی تو از زن بِبُرد مهر

Зан гар нигарад сӯии ту аз шӯй барояд

زن گر نگرد سوی تو از شوی برآید

Чун қади ту кӣ сарв длороӣ бирӯяд

چون قد تو کی سرو دلارای بروید

Чун рӯй ту кӣ лолаи худ рӯй барояд

چون روی تو کی لاله خود روی برآید

Бар дидаи ман пой нае сарви сеӣ қад

بر دیده من پای نه ای سرو سهی قد

На сарви сеӣ қади зи лаб ҷӯй барояд

نه سرو سهی قد ز لب جوی برآید

Ёрб чаҳ блоӣӣ ки чу болои бнмоӣӣ

یارب چه بلایی که چو بالا بنمایی

Фарёди зи ушшоқи бало ҷӯй барояд

فریاد ز عشاق بلا جوی برآید

Гар нолаи дилҳо шинавӣ дар шаби тира

گر ناله دلها شنوی در شب تیره

Аз ҳар хами зулфи ту ду сад мӯӣ барояд

از هر خم زلف تو دو صد موی برآید

Доне ки ман аз зулфи ту кӣ даст бидорам

دانی که من از زلف تو کی دست بدارم

Он рӯз ки аз нохуни ман мӯӣ барояд

آن روز که از ناخن من موی برآید