Сар он надорад ин дил ки зи ишқ сар надорад

سر آن ندارد این دل که ز عشق سر ندارد

Сар ишқ менагирад ба худам наме гузорад

سر عشق می نگیرد به خودم نمی گذارد

Чу танураи ӣисти зи оташи тани ман зи гармии дил

چو تنوره ئیست ز آتش تن من ز گرمی دل

Хунаки он тании сети борӣ ки дилӣ чунин надорад

خنک آن تنی ست باری که دلی چنین ندارد

Агар аз сари ҳавойии нафасии занам ба шодӣ

اگر از سر هوائی نفسی زنم به شادی

Дили ғами параст бар ман ҳамаи шодӣии срорд

دل غم پرست بر من همه شادئی سرآرد

Ману маҷлиси ғам акнӯн ки зи базми шодмонӣ

من و مجلس غم اکنون که ز بزم شادمانی

На дилами ҳамеи кушояд на мем ҳамеи гўорд

نه دلم همی گشاید نه میم همی گوارد

Сар ошиқӣ надорам ба худои валикини ин дил

سر عاشقی ندارم به خدا ولیکن این دل

Ҳамаи роҳ ишқ пуед ҳамаи тухми меҳри корд

همه راه عشق پوید همه تخم مهر کارد

Ҷигарам гудохт вомди зи раҳи ду дидаи берун

جگرم گداخت وآمد ز ره دو دیده بیرون

Чехияанд ду дида акнӯн ки сиришк хӯн наборад

چکند دو دیده اکنون که سرشک خون نبارد

Чаканам ки рози ишқати з касе наҳуфта дорам

چکنم که راز عشقت ز کسی نهفته دارم

Ки сиришки хӯн ба сурхии ҳама бар рухам нагорд

که سرشک خون به سرخی همه بر رخم نگارد

Нафасӣ ки май шуморами зи шумор зиндагӣ нест

نفسی که می شمارم ز شمار زندگی نیست

Ба чунин сифати марои худ ки зи зиндагони шуморад

به چنین صفت مرا خود که ز زندگان شمارد

Чаҳ умед дар ту бандади тану ҷон ва ман чу чашмат

چه امید در تو بندد تن و جان و من چو چشمت

Лутфӣ наме намояд назарӣ наме гуморд

لطفی نمی نماید نظری نمی گمارد

зи ту чашми ҳқгзории дили банда худ надорад

ز تو چشم حقگذاری دل بنده خود ندارد

Ки ту худ дилии надорӣ ки ҳақ касе гузорад

که تو خود دلی نداری که حق کسی گذارد