Ҳбзои нузҳати бодӣ ки з Бағдод ояд

حبذا نزهت بادی که ز بغداد آید

Хосса каз маскани он ҳур призод ояд

خاصه کز مسکن آن حور پریزاد آید

Бар раҳи боди зи шаб то ба саҳари мунтазирам

بر ره باد ز شب تا به سحر منتظرم

То ки аз ҷониби Бағдод дигар бод ояд

تا که از جانب بغداد دگر باد آید

эй хушо вақти саҳар каз нафаси боди сабо

ای خوشا وقت سحر کز نفس باد صبا

Шодем ҳар нафасӣ дар дил ношод ояд

شادیم هر نفسی در دل ناشاد آید

Нузҳати боди шимолӣ ба машоми дили ман

نزهت باد شمالی به مشام دل من

Рост чун буии гулу сӯсан озод ояд

راست چون بوی گل و سوسن آزاد آید

Ошиқӣ дар ғами ҳиҷрони ту чун хоб кунад

عاشقی در غم هجران تو چون خواب کند

Ки висоли ту ба ҳар ним шабаш ёд ояд

که وصال تو به هر نیم شبش یاد آید

Чу хаёлат ба тамошоӣ ман ояд гуҳи хоб

چو خیالت به تماشای من آید گه خواب

Ҳамчуи ширин ки ба назора Фарҳод ояд

همچو شیرین که به نظاره فرهاد آید

Оби ин дидаи дарбор буд боронаш

آب این دیده دربار بود بارانش

Агар абрии зи раҳи порс ба Бағдод ояд

اگر ابری ز ره پارس به بغداد آید

На?идм хандаи хуши зини дили ғамгини хароб

نایدم خنده خوش زین دل غمگین خراب

Хандаи хуши зи дилии хуррам ва обод ояд

خنده خوش ز دلی خرم و آباد آید

Аввалин рӯзи фироқат ба дилам ме ояд

اولین روز فراقت به دلم می آید

Ки дигар бар дилам аз ҳиҷри ту бедод ояд

که دگر بر دلم از هجر تو بیداد آید