Кас нест зини сифат ки манам дар балои ишқ

کس نیست زین صفت که منم در بلای عشق

Чун ман мабод ҳеҷ касе мубталои ишқ

چون من مباد هیچ کسی مبتلای عشق

Қадари балоӣ ишқ ндонанд ҳар касе

قدر بلای عشق ندانند هر کسی

Ҷуз онкӣ ҳаст бастаи банди балои ишқ

جز آنکه هست بسته بند بلای عشق

То ҷой ишқ шуд дили ман ҷуфт ғам шудам

تا جای عشق شد دل من جفت غم شدم

Фориғи длисти онкӣ дар ӯ нест ҷои ишқ

فارغ دلیست آنکه در او نیست جای عشق

Рӯзӣ ки хон ишқ ниҳоданд дар азал

روزی که خوان عشق نهادند در ازل

Пеш аз ҳама ба гӯш ман омад салои ишқ

پیش از همه به گوش من آمد صلای عشق

То зиндаам ба тарбияти ишқ зинда ам

تا زنده ام به تربیت عشق زنده ام

Бошад бақои зоти ман андари бақои ишқ

باشد بقای ذات من اندر بقای عشق

Бо ишқ чун ба хоки лаҳади сари Фрўбрм

با عشق چون به خاک لحد سر فروبرم

Сари барзанади зи хўобгаҳи ман гёии ишқ

سر برزند ز خوابگه من گیای عشق

Ва онгаҳ ки брдмди зи сари хоки ман гё

و آنگه که بردمد ز سر خاک من گیا

Бар ҳар варақи навишта буд моҷарои ишқ

بر هر ورق نوشته بود ماجرای عشق