Мардумон гӯш кунеданда тнҳоӣии ман

مردمان گوش کنید انده تنهائی من

Раҳмат оред дамӣ бар дили шидоӣии ман

رحمت آرید دمی بر دل شیدائی من

Пеши азин доштами осӯдаи дилӣ гӯша нишин

پیش ازین داشتم آسوده دلی گوشه نشین

Ки шабу рӯзи бадии мӯниси тнҳоӣии ман

که شب و روز بدی مونس تنهائی من

Чаҳ дилии хурраму ороста кандар ҳамаи умр

چه دلی خرم و آراسته کاندر همه عمر

Буд азуи хурраму оростаи брноӣии ман

بود ازو خرم و آراسته برنائی من

Ногаҳони ишқи чунон тохтанӣ кард бар ӯ

ناگهان عشق چنان تاختنی کرد بر او

Ки ба тороҷ бишуд ҷумлаи шкибоӣии ман

که به تاراج بشد جمله شکیبائی من

Сояи афканд бар ӯ меҳри маӣ казуӣ шуд

سایه افکند بر او مهر مهی کزوی شد

Зери паии сояи сифати давлати болоӣии ман

زیر پی سایه صفت دولت بالائی من

Юсуфии тхтгаҳи Мисри диламро бигирифт

یوسفی تختگه مصر دلم را بگرفت

Ки надорад хабар аз дарди злихоӣии ман

که ندارد خبر از درد زلیخائی من

Чораи кори чунин ишқ надонам чаканам

چاره کار چنین عشق ندانم چکنم

Сари ин кор бурунаст здоноӣии ман

سر این کار برون است زدانائی من

Ба насиҳати зи серум давр нагардад савдо

به نصیحت ز سرم دور نگردد سودا

Ки насиҳат напазирад дили сўдоӣии ман

که نصیحت نپذیرد دل سودائی من

Ман басии ошиқи расво ба ҷаҳон дар дидам

من بسی عاشق رسوا به جهان در دیدم

Каси набӯдаи сет дар ин шева ба рсўоӣии ман

کس نبوده ست در این شیوه به رسوائی من

Чашми ман ҷуз ба рух ёр набинад олам

چشم من جز به رخ یار نبیند عالم

Аз рух ӯст магари мояи биноӣии ман

از رخ اوست مگر مایه بینائی من

Аз бас омад шуданами мардуми кӯяш шуда анд

از بس آمد شدنم مردم کویش شده اند

Саргарон бар ман мискини зи сабки поӣии ман

سرگران بر من مسکین ز سبک پائی من

Рои ман худ ҳама онаст ки гирам кам дил

رای من خود همه آنست که گیرم کم دل

То чаҳ орад ба серуми одати хўдроӣии ман

تا چه آرد به سرم عادت خودرائی من

Дарди тнҳоӣии асар бар рухи ман пайдо кард

درد تنهائی اثر بر رخ من پیدا کرد

Оҳи азин меҳнати тнҳоӣӣу пидоӣии ман

آه ازین محنت تنهائی و پیدائی من

Нотавон кард диламро ғам ӯ чтўон кард

ناتوان کرد دلم را غم او چتوان کرد

Ки на дархурад ғам ӯст тўоноӣии ман

که نه درخورد غم اوست توانائی من

Ҳамчу абрешим яктост марои нолаи ҳазин

همچو ابریشم یکتاست مرا ناله حزین

Пушт ман кард дўтои нолаи иктоӣии ман

پشت من کرد دوتا ناله یکتائی من

Қиссаи зории ин ишқ ба ҳар ҷо барисед

قصه زاری این عشق به هر جا برسید

Ваа ки чун шуҳра шуд ин қисса ҳар ҷоӣии ман

وه که چون شهره شد این قصه هر جائی من

Талхии ҳиҷр чу ҷонам ба лаб оварад чаҳ суд

تلخی هجر چو جانم به لب آورد چه سود

Шӯри ширини сухании лофи шкрхоӣии ман

شور شیرین سخنی لاف شکرخائی من