Ин чаҳ нангаст ки бар рӯй чу моҳ оварадӣ

این چه ننگ است که بر روی چو ماه آوردی

Вена чаҳ рангаст ки аз хат сиёҳ оварадӣ

وین چه رنگ است که از خطّ سیاه آوردی

Диргаҳ буд ки аз машки рахт холӣ дошт

دیرگه بود که از مشک رخت خالی داشت

Лекини ин анбари глпўш ба гоҳ оварадӣ

لیکن این عنبر گلپوش به گاه آوردی

Бар гули оризи ту меҳри дилами худ бас нест

بر گل عارض تو مهر دلم خود بس نیست

Ки шафиъӣ дигар аз меҳр гиёҳ оварадӣ

که شفیعی دگر از مهرگیاه آوردی

Рӯй чун тавбау имонати ҷаҳон равшан дошт

روی چون توبه و ایمانت جهان روشن داشت

Гардиш аз булъаҷабии куфр ва гуноҳ оварадӣ

گِردش از بوالعجبی کفر و گناه آوردی

Даъвии ҳасани ту собит шуд ва муҳтоҷ набӯд

دعوی حسن تو ثابت شد و محتاج نبود

Каз паии шоҳиди баси хат гувоҳ оварадӣ

کز پی شاهد بس خطِّ گواه آوردی

Дар шаби зулфи ту бечораи дилами гмраҳ буд

در شب زلف تو بیچاره دلم گمره بود

Аз рухи ҳамчуи мааши боз ба роҳ оварадӣ

از رخ همچو مهش باز به راه آوردی

Нешикарро камар аз чанбари заррини бастӣ

نیشکر را کمر از چنبر زرّین بستی

Хирмани сими ма аз банд кулоҳ оварадӣ

خرمن سیم مه از بند کلاه آوردی

Рухи ту боғ баҳораст ки нўбоўаҳ ӯ

رخ تو باغ بهار است که نوباوهٔ او

Пеши базми малики малик паноҳ оварадӣ

پیش بزم مَلِکِ مُلک پناه آوردی

Аз гулу сунбулу шамшоду бунафша ба сабӯҳ

از گل و سنبل و شمشاد و بنفشه به صبوح

Дастаи бастӣу сӯии маҷлис шоҳ оварадӣ

دسته بستی و سوی مجلس شاه آوردی